Όπως σημειώνει το BBC, εν μέσω του σοκ, Φιλιππινέζοι διαδηλωτές κατηγόρησαν την Αστυνομία Κύπρου ότι δεν κατάφερε να διερευνήσει σωστά τις εξαφανίσεις των θυμάτων λόγω του μεταναστευτικού τους περιβάλλοντος.
«Οι δολοφονίες είναι μια κλήση αφύπνισης», δήλωσε η Lissa Jatass, οικιακή εργαζόμενη, η οποία τονίζει τα δικαιώματα των μεταναστριών στην Κύπρο. «Οι οικιακές βοηθοί εδώ υποφέρουν από αυτό το κακό σύστημα. Οι γυναίκες εδώ είναι οι λιγότερο εκπροσωπούμενες στην κοινωνία», ανέφερε.
Η Ester Beatty, τής Οργάνωσης Φιλιππίνων στην Κύπρο, δήλωσε ότι οι γυναίκες ήρθαν να εργαστούν στην Κύπρο επειδή ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αισθάνονταν «λίγο πιο χαλαροί». Οι συμβάσεις τους απαιτούν από τους εργοδότες τους να τους παρέχουν δωρεάν διατροφή και διαμονή.
Συνεχίζοντας, το ρεπορτάζ αναφέρει πως η κα Beatty ασχολείται τακτικά με τις καταγγελίες γυναικών των οποίων οι μηνιαίες αποδοχές είναι πολύ χαμηλότερες από το ελάχιστο ποσό των 400 ευρώ. Παρά την υπογραφή συμβάσεων που προβλέπουν εβδομαδιαία εργάσιμη εβδομάδα διάρκειας 42 ωρών, η κα Beatty δήλωσε ότι οι γυναίκες εργάζονται συχνά 12-14 ώρες την ημέρα, με λίγες ή καθόλου διακοπές, και συχνά υπέστησαν σεξουαλική παρενόχληση.
Η κυβέρνηση της Κύπρου λέει ότι εάν παραβιαστούν οι όροι της σύμβασης, έχει θεσπιστεί "αυστηρή διαδικασία" για την αντιμετώπιση μιας καταγγελίας. «Συνεχίζει να ενισχύει τις προσπάθειές της για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας».
«Έχουμε έρθει εδώ και θυσιάζουμε την ζωή μας, έχουμε οικογένειες για να δώσουμε φαγητό, παιδιά για να στείλουμε τον μισθό μας, κάνουμε αυτό για να στηρίξουμε τα παιδιά μας», είπε η Santie, που έφτασε στην Κύπρο από τις Φιλιππίνες το 2011. «Αλλά μας αντιμετωπίζουν σαν δούλους».
Μέσα σε τρεις μήνες, ισχυρίζεται η Santie, υπέστη σεξουαλική παρενόχληση. Παραπονέθηκε στον πράκτορά της, ο οποίος της είπε ότι θα χρειαζόταν να περάσει έξι μήνες με το ζευγάρι πριν ο πράκτορας να μπορέσει να την «απελευθερώσει» και να την αφήσει να εργαστεί για κάποιον άλλο.
Ο πράκτορας, σύμφωνα πάντα με το BBC, προσπάθησε να την πείσει ότι η σεξουαλική παρενόχληση «ήταν μόνο μια φιλική αφή», αλλά τελικά έφυγε επειδή φοβόταν.
«Μια άλλη γυναίκα, η Λίζα, εργάστηκε για ένα ηλικιωμένο ζευγάρι. Είπε ότι ο σύζυγος τής ζήτησε επανειλημμένα να τον συνοδεύσει στο κρεβάτι, να τον αγγίξει και να τον αγκαλιάσει. Ισχυρίζεται ότι δέχθηκε επίθεση επίσης από έναν άνδρα για τον οποίο εργάστηκε με μερική απασχόληση».
Ερωτηθείσα αν είχε αναφέρει κάποιο από τα συμβάντα στην αστυνομία, γέλασε. «Δεν θα κάνουν τίποτα», είπε.
Η αστυνομία στην Κύπρο αναφέρει ότι διερευνούν πλήρως τις καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση και, εάν διαπιστωθεί περίπτωση, προωθείται ποινική δίωξη.
Η κυβέρνηση λέει ότι κάθε εργαζόμενος που αισθάνεται ότι είναι θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης έχει πλήρη προστασία σύμφωνα με το Κυπριακό Δίκαιο και οι περιπτώσεις εξετάζονται από μια εξειδικευμένη μονάδα.
Τόσο οι πράκτορες της Santie όσο και της Liza συμφώνησαν τελικά να τις απελευθερώσουν, αλλά αυτό παρουσίασε μια άλλη σειρά δυσκολιών. Οι εργαζόμενοι που «απελευθερώνονται» πρέπει να βρουν νέους εργοδότες μέσα σε ένα μήνα, διαφορετικά η άδεια εργασίας τους καθίσταται άκυρη και κινδυνεύουν να απελαθούν.
«Φοβόμουν να επιστρέψω στις Φιλιππίνες, επειδή δεν είχα πληρώσει τα τέλη μου», δήλωσε η Santie.
«Το όλο σύστημα είναι κατασκευασμένο για να τους κρατήσει απομονωμένους και ευάλωτους και αποκλεισμένους», δήλωσε ο κ. Πολυκάρπου τής ΚΙΣΑ στο BBC. "Είναι παρόμοιες συνθήκες με την σύγχρονη δουλεία".
Πηγή: sigmalive
