Εκτός από το 21% που δήλωσε πολύ πιθανό έως σίγουρο ότι θα αποδεχόταν την προσφορά της αθανασίας, ένα ακόμη 30% είπε ότι υπάρχει μια πιθανότητα να εξέταζε μια τέτοια δυνατότητα να ζήσει για πάντα. Αλλά σχεδόν οι μισοί (44%) δήλωσαν ξεκάθαρα ότι «πρέπει να αποδεχθούμε τη φυσική διάρκεια της ζωής», συνεπώς προτιμούν να πεθάνουν.
Βεβαίως, προς το παρόν, πρόκειται για ένα υποθετικό σενάριο, καθώς η επιστήμη δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει τους ανθρώπους...μαθουσάλες, πολύ περισσότερο αθάνατους. Όμως διαφαίνονται ελπίδες ότι στο όχι μακρινό μέλλον θα είναι δυνατή μια παράταση της ζωής με φαρμακευτικές ή γονιδιακές παρεμβάσεις. Φυσικά, δεν λείπουν οι οραματιστές που δηλώνουν βέβαιοι πως η επίτευξη της πολύ μεγάλης μακροζωίας ή και της αθανασίας είναι απλώς θέμα χρόνου.
Το 58% των ερωτηθέντων συμφώνησαν ότι «η επιμήκυνση του προσδόκιμου της ζωής είναι καλό πράγμα». Ήδη, κατά τα τελευταία 200 χρόνια, η μέση διάρκεια της ανθρώπινης ζωής έχει περίπου διπλασιασθεί στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες λόγω διαδοχικών βελτιώσεων στο επίπεδο της διατροφής, της δημόσιας υγείας και της εκπαίδευσης.
Οι επιστήμονες όμως διαφωνούν κατά πόσο οι άνθρωποι έχουν σχεδόν «πιάσει ταβάνι» ή υπάρχουν και άλλα περιθώρια να μακρύνει από μόνη της η διάρκεια του βίου, χωρίς παρεμβάσεις επί τούτου. Από την άλλη, ενώ οι άνθρωποι τείνουν να ζουν ολοένα περισσότερο, τα χρόνια ζωής με σχετικά καλή υγεία δεν έχουν διαχρονικά αυξηθεί στον ίδιο βαθμό που έχει αυξηθεί η διάρκεια της ζωής.
