Έχουν περάσει 75 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που το υποβρύχιο «Κατσώνης» βυθίστηκε από γερμανικό πλοίο βόρεια της Σκιάθου. Σήμερα ανακοινώθηκε ότι «επιβεβαιώθηκε με οπτικά μέσα η ακριβής θέση του ιστορικού ναυαγίου του υποβρυχίου ΚΑΤΣΩΝΗΣ σε απόσταση 6 ναυτικών μιλίων, βορειοδυτικά της Σκιάθου και σε βάθος 253 μέτρα».Η ανακοίνωση έγινε από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού.
Το ναυάγιο είχε εντοπισθεί από το υδρογραφικό-ωκεανογραφικό πλοίο ΝΑΥΤΙΛΟΣ της Υδρογραφικής υπηρεσίας την 29η Ιανουαρίου 2018 με τη χρήση ηχοβολιστικών πολλαπλής δέσμης και πλευρικής σάρωσης (multibeam sonar, sidescan sonar).
Η ταυτοποίηση του έγινε από το ίδιο πλοίο, στο διάστημα από 4 έως 6/5/2018, με χρήση υποβρύχιων ρομποτικών καμερών (ROVs) από το καταδυτικό συνεργείο του Κ. Θωκταρίδη. Στην επιχείρηση αναγνώρισης συμμετείχε και η εταιρία κινηματογραφήσεων FAOS tv με κατάλληλο εξοπλισμό.
Το ναυάγιο
Στη δεύτερη φάση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ενώ το «Κατσώνης» ανέμενε τη διέλευση εχθρικού πλοίου κοντά στις ακτές του νοτίου Πηλίου, εντοπίστηκε από το γερμανικό ανθυποβρυχθιακό UJ-210. Μετά από τη ρίψη βομβών βάθους, το υποβρύχιο εξαναγκάστηκε σε ανάδυση και εμβολίστηκε από το γερμανικό πλοίο.
Ο κυβερνήτης του, Βασίλης Λάσκος μαζί με 31 μέλη του πληρώματος δολοφονήθηκαν ενώ άλλοι 17 αιχμαλωτίστηκαν.
Μόλις τέσσερις άνθρωποι κατάφεραν να διαφύγουν κολυμπώντας. Ο ύπαρχος του υποβρυχίου υποπλοίαρχος Ηλίας Τσουκαλάς, μαζί με τον υπαξιωματικό Α. Τσίγκρο, κατόρθωσε να διαφύγει και να φθάσει κολυμπώντας, μετά από εννέα ώρες, στην Σκιάθο. Ο υπαξιωματικός Α. Αντωνίου, μαζί με τον δίοπο ηλεκτρολόγο Ν. Θυμαρά, διέφυγαν επίσης την σύλληψη και κατευθύνθηκαν κολυμπώντας προς το Πήλιο.
Παρότι ο Θυμαράς δεν κατάφερε να φτάσει στο Πήλιο γιατί τον εγκατέλειψαν οι δυνάμεις του, ο Αντωνίου κολύμπησε μέχρι τις ακτές του βουνού των Κενταύρων.
Εκεί, τον συνάντησαν μερικές ημέρες αργότερα οι Τσουκαλάς και Τσίγκρος, που έφτασαν στο Πήλιο με τη βοήθεια των κατοίκων της Σκιάθου.
Μετά από χρονοβόρα αναμονή κατάφεραν να επιστρέψουν τελικά, μέσω Τουρκίας, στην Μέση Ανατολή όπου εντάχθηκαν και πάλι στο δυναμικό του ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού.
Οι συλληφθέντες αιχμάλωτοι κρατήθηκαν αρχικά στις φυλακές Αβέρωφ οι υγιείς και στο νοσοκομείο της Κηφισιάς οι τραυματίες. Στην συνέχεια μεταφέρθηκαν, μέσω Γιουγκοσλαβίας, στο γερμανικό στρατόπεδο ναυτικών αιχμαλώτων «MARLANG», κοντά στην Βρέμη, όπου και παρέμειναν κρατούμενοι μέχρι την απελευθέρωση τους από τον συμμαχικό στρατό στις 28 Απριλίου 1945.
