Το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο (CAS) απέρριψε την προσφυγή του Βλάντισλαβ Χεράσκεβιτς κατά της απόφασης της ΔΟΕ να τον αποκλείσει από τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες 2026, λόγω του κράνους με τις φωτογραφίες Ουκρανών αθλητών που σκοτώθηκαν στον πόλεμο.
Η υπόθεση εξετάστηκε από ένα μέλος του CAS που μετά την ακροαματική διαδικασία δεν είχε άλλη επιλογή από το να συνταχθεί με την πολιτική της ΔΟΕ αναφορικά με το τι μπορούν να μπουν οι αθλητές στον αγωνιστικό χώρο Ολυμπιακών αγώνων, σύμφωνα με ανακοίνωση του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου. Το «κράνος της μνήμης» του Χεράσκεβιτς δεν συνάδει με τους κανονισμούς που πρέπει να ακολουθούν οι αθλητές, ανέφερε ακόμα.
Οι περιορισμοί κρίθηκαν «λογικοί και αναλογικοί, λαμβάνοντας υπόψη τις άλλες ευκαιρίες που έχουν οι αθλητές για να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο, στις μικτές ζώνες, τις συνεντεύξεις Τύπου, τα social media και στην περίπτωση του Χεράσκεβιτς με τη χρήση του κράνους σε τέσσερις προπονήσεις».
Παράλληλα, το μέλος του CAS που εξέτασε την υπόθεση «δήλωσε ότι υποστηρίζει πλήρως» το γεγονός ότι ο Χεράσκεβιτς ήθελε να τιμήσει τη μνήμη των αθλητών και την προσπάθειά του να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο «για τον πόνο και την καταστροφή που υπέστη ο ουκρανικός λαός και οι Ουκρανοί αθλητές εξαιτίας του πολέμου».
Η έφεση, σε μεγάλο βαθμό, είχε συμβολική αξία. Ο 27χρονος αθλητής του σκέλετον ακυρώθηκε 45 λεπτά προτού αγωνιστεί το πρωί της Πέμπτης. Ό,τι κι αν αποφάσιζε το CAS, δύσκολα θα μπορούσε να συμμετάσχει στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες, καθώς το αγώνισμά του είχε διεξαχθεί.
«Από την πρώτη ημέρα σας έλεγα ότι έχω δίκιο. Δεν μετανιώνω», δήλωσε ο Χεράσκεβιτς μετά την ακροαματική διαδικασία. Ο δικηγόρος του, Γέβγεν Πρόνιν εξέφρασε την απογοήτευσή του για την απόφαση του CAS.
«Το δικαστήριο πήρε το μέρος της ΔΟΕ και επικύρωσε την απόφαση ότι ένας αθλητής μπορούσε να αποκλειστεί από Ολυμπιακούς αγώνες χωρίς πραγματική παράβαση, χωρίς απειλή για την ασφάλεια και πριν από την έναρξη», ανέφερε ο Πρόνιν.
«Αυτή η υπόθεση ήταν πολύ μεγαλύτερη από μια απλή ατομική διαφορά. Αφορούσε την ελευθερία της έκφρασης των αθλητών, τα όρια της διακριτικής ευχέρειας των αθλητικών φορέων και την ίδια την κατανόηση των Ολυμπιακών αξιών», πρόσθεσε ο δικηγόρος.
