Ο Ελληνας Ολυμπιονίκης είδε τον βασικό του αντίπαλο, τον Τούρκο Αντέμ Ασίλ, να εκτελεί εξαιρετικά το πρόγραμμά του και να βαθμολογείται με 15,033. Εχοντας ο ίδιος, όμως, πάρει 15,100β. στον προκριματικό, ήξερε ότι η νίκη ήταν στα δικά του χέρια.
Με ακόμη καλύτερη εμφάνιση (και παρά το μικρό «βηματάκι» στην έξοδο), ο Πετρούνιας βαθμολογήθηκε με 15,133 (βαθμός δυσκολίας 6,200β., εκτέλεση 8,933β.) και «κλείδωσε» το χρυσό μετάλλιο.
Ο «άρχοντας των κρίκων» παραμένει αήττητος σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (προκριματικούς και τελικούς), από τον Απρίλιο του 2015.
Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο το 2015 στο Μονπελιέ, το 2016 στη Βέρνη, το 2017 στο Κλουζ, το 2017 στη Γλασκώβη, το 2021 στη Βασιλεία και φέτος στο Μόναχο.
Το ρεκόρ του θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο, αν δεν έχανε δύο διοργανώσεις, εκείνη του 2019 λόγω τραυματισμού και εκείνη του 2020, που δεν έγινε ποτέ λόγω της πανδημίας.
Βαθιά συγκινημένος στην απονομή:
Οι πρώτες δηλώσεις του Λευτέρη Πετρούνια
«Οι τέσσερις πρώτοι αθλητές ήταν κοντά. Έκανα ένα μικρό βήμα, αν έκανα μεγαλύτερο ίσως να ήμουν δεύτερος. Έτσι είναι ο τελικός, όλοι οι αθλητές είναι κοντά. Επίσης να πούμε πως όλοι οι αθλητές με εξαίρεση αυτόν από την Αρμενία είναι μικρότεροι μου. Οπότε παίζουμε με την εμπειρία και την αυτοπεποίθηση.
Σίγουρα μέχρι το 2024 να πάρουμε όλα τα ευρωπαϊκά, υπάρχει επίσης το Παγκόσμιο το 2023 που σίγουρα θα πάω και μπορώ να κερδίσω και φυσικά με βλέψεις και το Παρίσι. Κανένας αθλητής δεν σκέφτεται τη δεύτερη ή την τρίτη θέση αλλά μόνο την πρώτη και για αυτή δουλεύουμε.
Εμένα οι Ολυμπιακοί μου αγώνες ήταν στη Ντόχα, εκεί ταλαιπωρήθηκα αρκετά για να αγωνιστώ, εκεί έκανα το πρόγραμμα της ζωής μου. Έφτασα στο Τόκιο και τραυματίστηκα τη δεύτερη μέρα που ήμουν εκεί. Δεν το χωρούσε ο νους μου.
Είχαμε να διαχειριστούμε μια τεράστια κατάσταση κρίσης για να καταφέρω να αγωνιστώ δεκαπέντε μέρες μετά και το μόνο που είχα να κάνω αφού έφυγα με μετάλλιο ήταν να ξεκουραστώ και να κάνω χειρουργική επέμβαση και να ανοίξω το γυμναστήριο με τη Βασιλική και επικεντρώθηκα και εκεί. Επειδή ο ερασιτεχνικός αθλητισμός και η ενόργανη στην Ελλάδα ματώνει και θέλει συνεχή υποστήριξη και αναβάθμιση.
Από την 1η Οκτωβρίου που έχω χειρουργηθεί δεν έχω πάρει ούτε μια μέρα ρεπό και τώρα θέλω να ξεκουραστώ.
Το κλίμα ήταν πολύ καλό, είχε αρκετούς Έλληνες μέσα στο γήπεδο και όπως είπα και πριν εγώ κοίταζα τα κορίτσια μου. Έχω δώσει κάποιες υποσχέσεις, πως έχω δώσω και την ψυχή μου έως σήμερα, θα συνεχίσω να προσπαθώ το ίδιο αλλά θέλω να το πάρει ελαφριά και να συνεχίσω να γυμνάζομαι για μένα.
Θέλω να πάω να πάρω τα κορίτσια μου αγκαλιά, να ηρεμήσω, να ξεκουραστώ και να πιώ μια μπύρα».
