Συνέντευξη στον Τάσο Αδρασκέλα
Ο Παύλος Γερουλάνος αναφέρεται στην Αθήνα του σήμερα και στα προβλήματα της,ξεκαθαρίζει ότι διεκδικεί τη Δημαρχία γιατί αγαπά την πόλη και απαντά στο ερώτημα αν η υποψηφιότητά του θα μπορούσε να στηριχθεί και απο τον ΣΥΡΙΖΑ.
-Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώσατε την υποψηφιότητά σας κάνατε σαφές ότι θα γυρίσετε την Αθήνα πόρτα-πόρτα. Στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει από τότε τι εικόνα έχετε αποκομίσει από την επαφή σας με τους δημότες;
Πρώτον, ότι τα μεγαλύτερα προβλήματα που βιώνουμε σαν πολίτες είναι η αίσθηση εγκατάλειψης και το αίσθημα ανασφάλειας που απορρέει από αυτήν. Σε κάθε γειτονιά που τριγυρνάμε αυτά τα δύο είναι τα πρώτα που θα ακούσουμε. Το δεύτερο είναι ότι οι δομές του Δήμου λειτουργούν σαν αυτές του κεντρικού κράτους και ότι αυτές οι δομές αφορούν τις ανάγκες της γραφειοκρατίας του Δήμου και όχι τις ανάγκες των δημοτών, των ανθρώπων δηλαδή που έχουν επιλέξει την Αθήνα για να ζήσουν, να εργαστούν και να μεγαλώσουν εδώ τα παιδιά τους. Και τρίτον ότι οι λύσεις που χρειαζόμαστε για να αλλάξουμε την πόλη μας βρίσκονται ανάμεσά μας. Το πιο σημαντικό που βλέπουμε σε κάθε γειτονιά είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι που βιώνουν το πρόβλημα συχνά έχουν και τις καλύτερες, τις πιο απλές και τις πιο ανέξοδες λύσεις.
Να δώσω ένα παράδειγμα: στον Άγιο Νικόλαο στην Αχαρνών υπάρχει μια πεζογέφυρα πάνω από τις γραμμές του τρένου. Λόγω ζημιών η γέφυρα έκλεισε πρόσκαιρα και έχει γίνει πηγή κινδύνου για τα νέα παιδιά της γειτονιάς καθώς και χώρος διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών. Η γέφυρα αυτή πρέπει ή να γκρεμιστεί μιας που υπάρχει άλλη πρόσβαση ή να διορθωθεί. Οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες της γειτονιάς παίρνουν τηλέφωνο και κανένας δεν μπορεί να τους πει ποιος είναι υπεύθυνος. Άλλοι λένε τα τρένα, άλλοι ο Δήμος, άλλοι η περιφέρεια, άλλοι το Υπουργείο. Δεν βγάζουν άκρη και απελπίζονται. Όταν απελπίζεσαι μετά παραιτείσαι. Και κάπως έτσι φεύγεις από μια γειτονιά.
Νιώθω πολύ τυχερός, γιατί μέχρι τώρα οι άνθρωποι που έχω συναντήσει ανταποκρίνονται με συγκινητικό τρόπο. Όλοι ξέρουμε ότι η εμπιστοσύνη στους πολιτικούς αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα βρίσκεται στο ναδίρ. Ωστόσο, το βασικό μέλημα όλων είναι να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη και οι πολίτες ανταποκρίνονται πολύ θετικά όταν αντιλαμβάνονται ότι έχουν απέναντι τους πολιτικούς που πράγματι τους ακούν. Φιλοδοξία μου είναι όλοι οι συνυποψήφιοί μου να βρεθούν και αυτοί σε κάθε γειτονιά της πόλης.
- Η Αθήνα έχει αυξήσει, τα τελευταία χρόνια, τους επισκέπτες της ωστόσο δεν είναι λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν υποδομές για να δεχθεί περισσότερους. Ο Δήμος έχει τη δυνατότητα να παρέμβει και να προωθήσει λύσεις που θα φέρουν επιπλέον επισκέπτες και επιπλέον έσοδα;
Πιστέψτε με, για να γίνει η Αθήνα μια πόλη φιλική προς τον επισκέπτη, θα πρέπει να είναι πρώτα από όλα φιλική προς όλους εμάς που την έχουμε επιλέξει σαν χώρο κατοικίας ή δουλειάς. Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Ένα από τα κοινά που έχουν τεράστιο ενδιαφέρον ως επισκέπτες είναι οι ξένοι συνταξιούχοι. Άνθρωποι με χρόνο και χρήμα που επισκέπτονται την Αθήνα όλο το χρόνο. Μόνο τους αίτημα η εύκολη πρόσβαση και οι υποδομές για άτομα με κινητικά προβλήματα. Πείτε μου εσείς τώρα, χρειάζεται να μας το πουν οι ξένοι συνταξιούχοι για να κάνουμε την Αθήνα πιο προσβάσιμη; Δεν μας φτάνει να ακούσουμε τη μάνα με το καροτσάκι που υποχρεώνεται με κίνδυνο της ζωής της να βγει στην κίνηση ή το άτομο με ειδικές ανάγκες που οδηγεί το καροτσάκι του στο δρόμο για να αντιδράσουμε;
Η Αθήνα έχει ήδη το μεγάλο πλεονέκτημα της ιστορίας της, των μνημείων και της διασύνδεσης με τα νησιά μας. Ένας τουρίστας τι χρειάζεται επιπλέον; Εκτός από αξιοπρεπή καταλύματα όλων των βαλαντίων, χρειάζεται μια πόλη καθαρή και ασφαλή που να περπατιέται με άνεση, τακτικά και αξιόπιστα μέσα μεταφοράς. Ό,τι διεκδικούμε και για τους εαυτούς μας ως πολίτες δηλαδή.
Μπορεί η Αθήνα να συνδυάσει την εξωστρέφεια και την ασφάλεια, όπως συμβαίνει σε μεγάλες πόλεις της δυτικής Ευρώπης; Τι χρειάζεται για να επιτευχθεί αυτό ;
Φυσικά και μπορεί. Σήμερα η πόλη και κυρίως οι πιο υποβαθμισμένες γειτονιές της ζουν το σπιράλ της εγκατάλειψης. Μικρά πράγματα χαλούν και κανένας δεν τα φτιάχνει όπως το παράδειγμα που σας ανέφερα πριν. Φώτα που σβήνουν, φρεάτια που βουλώνουν, παγκάκια που κολλάνε από τη βρώμα. Όσο αυτά τα μικρά αυξάνονται τόσο γιγαντώνεται το αίσθημα εγκατάλειψης που νιώθει ο Αθηναίος. Γύρω από τα σβησμένα φώτα και τα κλειστά μαγαζιά μαζεύεται η ανομία, η πορνεία, ή διακίνηση ναρκωτικών. Η αίσθηση εγκατάλειψης φέρνει την ανομία και η ανομία φέρνει το αίσθημα της ανασφάλειας. Η ανασφάλεια φέρνει την παραίτηση και ο πολίτης εγκαταλείπει στο τέλος τη γειτονιά του.
Μια πόλη που υποφέρει τόσο πολύ στο εσωτερικό της μπορεί να τραβήξει το ενδιαφέρον κάποιον ομάδων επισκεπτών για μικρά χρονικά διαστήματα αλλά δεν μπορεί να νιώσει σίγουρη και περήφανη για να χαράξει μια μακροχρόνια πολιτική εξωστρέφειας ή μια πολιτική για τον τουρισμό. Αργά η γρήγορα θα πρέπει να αντιμετωπίσει το σπιράλ της εγκατάλειψης και να το αντιστρέψει χωρίς να χαλάσει τα θετικά στοιχεία του χαρακτήρα της. Πως; Ξεκινώντας από τα μικρά. Αποκαθιστώντας τα μικρά μπορείς να κινητοποιήσεις τη γειτονιά να εμπλακεί και πάλι. Με μια συμμαχία του Δήμου με τους δημότες μπορείς να ανταποκρίνεσαι πιο γρήγορα στα μικροπροβλήματα που δημιουργούνται και να ρίξεις φως στα μεγάλα όπως είναι τα ναρκωτικά. Με τον Δημότη σύμμαχο μπορείς να πιέσεις την πολιτεία να εμπλακεί. Και όταν δημιουργηθεί η συμμαχία των τριών τότε δεν υπάρχει πρόβλημα που δεν αντιμετωπίζεται.
Το όραμα σε μία πόλη πρέπει να το δίνει ο Δήμαρχος στους πολίτες ή οι πολίτες στον Δήμαρχο; Εάν ισχύει το πρώτο, τι όραμα θέλει να δώσει στους Αθηναίους ο Παύλος Γερουλάνος;
Καμία σχέση δεν λειτουργεί μονόπλευρα. Το όραμά μου είναι να υπηρετήσω το όραμα που θα χτίσουμε μαζί. Μπορεί να ακούγεται λίγο κλισέ άλλα υπάρχει λόγος που το λέω. Τα μεγάλα οράματα χτίζονται μέσα στην κοινωνία και μετά εκφράζονται από πολιτικούς. Σπάνια συμβαίνει το ανάποδο. Γι’ αυτό κι εγώ θέλω να ακούσω τους Αθηναίους και μαζί να χτίσουμε ένα πρόγραμμα βασισμένο στις δικές μας ανάγκες. Μπορεί αυτό το όραμα να ταυτίζεται απόλυτα με αυτό που έχω στο μυαλό μου αλλά μπορεί και να απέχει. Σε κάθε περίπτωση όμως το όραμα που θα χτίσουμε μαζί θα είναι το δικό μας όραμα και αυτό θα το υπηρετήσουμε όλοι με πολύ μεγαλύτερο πάθος από ότι ένα όραμα που μας έχει φορεθεί από έξω ή από πάνω.
Το παρελθόν έχει δείξει πως ο Δήμος της Αθήνας χρησιμοποιήθηκε, κατά κόρον, από πολιτικούς ως το σκαλοπάτι για τη μετάβασή στην κεντρική πολιτική. Μπορείτε να πείσετε τους Αθηναίους ότι ο δικός σας σκοπός είναι να υπηρετήσετε την πόλη και μόνο;
Δεν θα διεκδικούσα ποτέ τον Δήμο των Αθηναίων για να μπω στην κεντρική σκηνή. Πρώτον, διότι σέβομαι το θεσμό. Δεύτερον, διότι αγαπώ πολύ την Αθήνα για να την χρησιμοποιήσω ως σκαλοπάτι. Και τρίτον, διότι προέρχομαι από την κεντρική πολιτική και αν ήθελα να μείνω σε αυτήν δεν θα είχα πρόβλημα να το κάνω. Άρα δεν ψάχνω παραθυράκι εισόδου σε αυτήν. Ωστόσο, η προεκλογική εκστρατεία που θα τρέξουμε οι συνυποψήφιοί μου και εγώ θα δείξει στους Αθηναίους αν είμαστε εδώ για την πόλη ή για την πάρτη μας. Μια προεκλογική εκστρατεία ουσίας, με όραμα, θέσεις και προτάσεις, που περιλαμβάνει κάθε γειτονιά και ανοίγει τις πόρτες της σε κάθε πολίτη θα πείσει ότι μια υποψηφιότητα είναι εκεί για τον Δήμο. Μια εκστρατεία με lifestyle και δημόσιες σχέσεις να είστε σίγουρος ότι αφορά κάποια άλλη θέση. Και η Αθήνα έχει υποφέρει τα πάνδεινα από τέτοιες υποψηφιότητες. Κοντός ψαλμός αλληλούια. Σύντομα θα καταλάβουμε τη στόφα του καθενός.
Μετά τη στήριξη του ΚΙΝ.ΑΛ. πιστεύετε ότι η υποψηφιότητα σας μπορεί να στηριχθεί πιθανόν, εμμέσως ή αμέσως, και από τον ΣΥΡΙΖΑ;
Πρώτη προτεραιότητα είναι να κερδίσουμε την στήριξη των Αθηναίων και μετά τη στήριξη των κομμάτων και των διαφόρων συλλογικοτήτων που λειτουργούν στην πόλη. Γιατί; Διότι μια υποψηφιότητα που δε στηρίζεται από τον κόσμο ούτε εκλογές μπορεί να κερδίσει, ούτε τον δήμο μπορεί να αλλάξει. Χωρίς τον κόσμο, ούτε συμμαχίες μπορείς να χτίσεις ούτε συνεργασίες μπορείς να διεκδικήσεις. Το δεύτερο μας μέλημα είναι να χτίσουμε ένα σοβαρό πρόγραμμα και ένα δυνατό ψηφοδέλτιο που θα δώσουν μια γεύση για το πώς θα ξημερώσει μια καινούργια μέρα για τον Δήμο. Όταν έχεις σοβαρές προτάσεις, σωστό κόσμο στο ψηφοδέλτιο και ανθρώπους που σε στηρίζουν τότε και η στήριξη του κάθε κόμματος και του κάθε συλλογικού φορέα είναι προφανώς ευπρόσδεκτη διότι κι εκείνοι μπορούν να βοηθήσουν τη συλλογική προσπάθεια που έχει ξεκινήσει.
