Στο ΣτΕ είχε προσφύγει η Επιστημονική Ένωση Τεχνολογικής Εκπαίδευσης Μηχανικών (ΕΕΤΕΜ) και ζητούσε να ακυρωθεί η υπ΄ αριθμ. οικ.7587/2014 απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ, με την οποία καθορίζονται οι μικρές παραβάσεις που μπορούν να εξαιρεθούν από την κατεδάφιση, που προβλέπει ο νόμος 1512/1985, όπως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια με το νεότερο νόμο 3212/2003.
Ως μικρές παραβάσεις εννοούνται, μεταξύ των άλλων, οι παραβάσεις, των οποίων η κατεδάφιση θα κατέληγε σε υπέρμετρη βλάβη του κτιρίου, ή θα έθετε σε κίνδυνο την φέρουσα κατασκευή του κτιρίου, ή θα ήταν σε βάρος της αισθητικής εμφάνισης των κτιρίων, ή θα απαιτούσε υπέρμετρες δαπάνες για την αποκατάσταση της αισθητικής.
Οι μικρές αυτές παραβάσεις που εξαιρούνται από το καθεστώς κατεδάφισης, με το νομοθετικό καθεστώς του 2003 και μετά, καθορίζονταν με απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ - ενώ με το προηγούμενο καθεστώς του 1985 ήταν στην διακριτική ευχέρεια του κατά τόπου νομάρχη, αφού είχε προηγηθεί γνώμη του Συμβουλίου Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος (ΣΧΟΠ) του κάθε νομού.
Με το νομοθετικό καθεστώς του 2003, ο ΥΠΕΧΩΔΕ είχε πλέον αρμοδιότητα και ευχέρεια να εξαιρεί παραβάσεις από την κατεδάφιση, χωρίς να προβλέπεται η προηγούμενη γνωμοδότηση του ΣΧΟΠ.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ακύρωσε την απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ του 2004, κρίνοντας πως δεν συνάδει με το νόμο 1512/1985, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το νεότερο νόμο 3212/2003, και αυτό γιατί δεν προβλέπει, ότι πριν την έκδοση της υπουργικής απόφασης πρέπει να προηγείται η γνώμη του ΣΧΟΠ.
