Ειδικότερα, ο Δήμος Ερμούπολης, το 1927, παραχώρησε, με σύμβαση χρησιδανείου, στην Μητρόπολη Σύρου, το επίμαχο ακίνητο και το 2003 ζήτησε από την Εκκλησία να το επιστρέψει, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει δικαστική διένεξη.
Η κατοικία ανεγέρθηκε με δαπάνες του Δήμου και στην ανέγερσή της συνέβαλαν και οι ιεροί ναοί της περιοχής, αλλά Ο Δήμος πάντοτε περιελάμβανε το ακίνητο στο περιουσιολόγιό του. Το διάστημα 1999-2000 η Μητρόπολη προέβη σε ολική ανακαίνιση της κατοικίας και δαπάνησε, κατά τους ισχυρισμούς της, 30.814 ευρώ.
Όπως ανέφερε ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αθανάσιος Κατσιρώδης, του 1997 ψηφίστηκε ο νόμος 590 (Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας) που προέβλεπε, μεταξύ των άλλων, ότι τα κτίρια που προορίζονται για κατοικίες αρχιερέων, κ.λπ. και έχουν ανεγερθεί με εισφορές μονών και ναών, ή από εράνους, "μεταβιβάζονται υποχρεωτικώς" (δηλαδή μεταγράφονται) στις Μητροπόλεις, με δήλωση ενώπιον συμβολαιογράφου.
Μετά την ψήφιση του 590/1997 το επίμαχο ακίνητο (9/3/1979) μεταγράφηκε στην Μητρόπολη Σύρου, μετά από σχετική δήλωση του Μητροπολίτη Σύρου Δωροθέου.
Ενώπιον της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου ο κ. Κατσιρώδης, χαρακτήρισε αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), τις σχετικές ρυθμίσεις του νόμου 590/1997, που προβλέπει την αυτόματη μετεγγραφή των εν λόγων ακινήτων στις Μητροπόλεις.
Αναλυτικότερα, ο εισαγγελικός λειτουργός ανέφερε ότι η επίμαχη ρύθμιση του νόμου 590/1997 παραβιάζει: α) Το άρθρο 4 του Συντάγματος, που θεσπίζει την ισότητα των πολιτών, καθώς προβλέπεται προνομιακή μεταχείριση των Μητροπόλεων, χωρίς δυνατότητα δικαστικού ελέγχου, β) Το άρθρο 5 του Συντάγματος, που θεσπίζει την δυνατότητα κάθε πολίτη, ή νομικού προσώπου να εκμεταλλεύεται και να διαθέτει, όπως αυτό κρίνει, την περιουσία του και γ) το άρθρο 17 του Συντάγματος και το Πρώτο πρόσθετο πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ, που προστατεύει την περιουσία.
Το δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του.
