«Αρκεί να δούμε την κρίση ως ευκαιρία. Στη γενιά μας δίνεται μια μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιήσουμε αλλαγές που πριν από λίγα χρόνια θα έμοιαζαν εξωπραγματικές. Στο χέρι μας είναι να την αρπάξουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μητσοτάκης.
Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, αναφέρθηκε στο ολοκληρωμένο και συγκροτημένο σχέδιο αναμόρφωσης της δημόσιας διοίκησης, ένα σχέδιο που στηρίζεται, όπως είπε, σε τρεις κεντρικούς πυλώνες:
- Πυλώνας πρώτος, η αξιολόγηση όλων των δομών του δημοσίου με έμφαση στα υπουργεία ώστε να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο του κράτους στις νέες του μειωμένες διαστάσεις.
- Πυλώνας δεύτερος, να επαναξιολογήσουμε το προϊόν που θα παράγει κάθε δημόσια διαδικασία και να φροντίσουμε αυτή να πραγματοποιείται με τον απλούστερο δυνατό τρόπο, με τη χρήση του απαραίτητου ανθρωπινού δυναμικού, χωρίς σπατάλες και με τη χρησιμοποίηση βέλτιστων πρακτικών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
- Πυλώνας τρίτος, να αποκτήσουμε ως Ελληνικό κράτος για πρώτη φορά μία σύγχρονη στρατηγική διαχείρισης των ανθρωπίνων πόρων που διαθέτουμε. Πρέπει να αποκαταστήσουμε τους δημοσίους υπαλλήλους ως φορείς της ποιότητας και του ήθους που απαιτεί η μεταρρύθμιση. Στο πρόσωπο του κάθε δημοσίου υπαλλήλου ο πολίτης δεν πρέπει να βλέπει έναν αντίπαλο, αλλά ένα στήριγμα στους δύσκολους καιρούς.
Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης στάθηκε στην ευκαιρία που παρουσιάζεται στη χώρα μας για την εφαρμογή ενός φιλόδοξου προγράμματος ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων, για τις οποίες, όπως τόνισε, πρέπει να συντρέχουν δύο βασικές προϋποθέσεις:
«1. Να αποκτήσουμε ως πολιτικό σύστημα την ιδιοκτησία της μεταρρυθμιστικής ατζέντας. Η πρόκληση για μας, είναι να δώσουμε νέο περιεχόμενο στον ταλαιπωρημένο και παρεξηγημένο όρο της μεταρρύθμισης. Προχωρούμε στις απαραίτητες αλλαγές, όχι γιατί μας τις επιβάλλουν κάποιοι τρίτοι, αλλά γιατί τις πιστεύουμε και τις θεωρούμε αναγκαία προϋπόθεση για την ανόρθωση της χώρας.
2. Να υπάρχει μια πλατιά κοινωνική αποδοχή για την ανάγκη αυτών των αλλαγών. Πρέπει να εξασφαλίσουμε την στήριξη της σιωπηλής πλειοψηφίας της κοινωνίας που απαιτεί το κράτος και η δημόσια διοίκηση να λειτουργούν με όρους ελάχιστου κόστους και βέλτιστου αποτελέσματος.
Δεν αρκεί η φραστική μεταμέλεια για τις πρακτικές του παρελθόντος. Η απαλλαγή από τις κακές συνήθειες αποδεικνύεται με πράξεις και όχι με λόγια. Η αξιοπιστία χτίζεται βήμα - βήμα και με μεγάλη δυσκολία, αλλά γκρεμίζεται πολύ εύκολα όταν απέναντι μας έχουμε μία κοινωνία καχύποπτη και οργισμένη. Απαιτείται απόλυτη συστράτευση όλων των εμπλεκομένων και φυσικά κοινός βηματισμός».
