Αναλυτικά, ο Δήμος Ιστιαίας-Αιδηψού ζητούσε από το Συμβούλιο της Επικρατείας να ακυρωθεί η από 244.2013 απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεως και Αποκαταστάσεως, με την οποία μεταβιβάσθηκε στο ΤΑΙΠΕΔ κατά κυριότητα, νομή και κατοχή η ακίνητη περιουσία (εγκαταστάσεις, κτίρια και οικόπεδο) συνολικής έκτασης 22.115 τ.μ. των εγκαταστάσεων των ιαματικών πηγών Αιδηψού που ανήκαν στην κυριότητα του εν λόγω Δήμου. Οι επίμαχες ιαματικές εγκαταστάσεις είναι χαρακτηρισμένες ως «τουριστικής σημασίας».
Το ΣτΕ με την υπ’ αριθμ 2389/2016 απόφασή του (πρόεδρος ο αντιπρόεδρος Δημοσθένης Πετρούλιας και εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Ηλίας Μάζος), απέρριψε ως αβάσιμους όλους του ισχυρισμούς του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού, κρίνοντας ότι ειδικοί νόμοι μπορεί να θεσπίζουν ρυθμίσεις που να αποκλίνουν από τις επιταγές και τις δεσμεύσεις του άρθρου 17 του Συντάγματος (προστασία της ιδιοκτησίας), παρέχοντας τη δυνατότητα απαλλοτριώσεως των πλουτοπαραγωγικών πηγών, χωρίς την τήρηση ή την πλήρη τήρηση των εγγυήσεων του εν λόγω άρθρου του Συντάγματος (άρθρο 17).
Ακόμη, σημειώνεται στην δικαστική απόφαση, ότι το άρθρο 18 του Συντάγματος, προβλέπει ότι ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την ιδιοκτησία και τη διάθεση, μεταξύ των άλλων, «των ιαματικών υδάτων τα οποία δεν καθίστανται ανεπίδεκτα ιδιωτικής κτήσης, ούτε προσδίδεται σε αυτά εκ του Συντάγματος ο χαρακτήρας των κοινοχρήστων πραγμάτων», αλλά και κατά την ισχύουσα ειδική νομοθεσία, προσθέτουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, «τα ιαματικά ύδατα είναι δεκτικά ιδιωτικοποίησης» και η ιδιωτικοποίηση αυτή είναι σύμφωνη με το άρθρο 17 του Συντάγματος.
