Στα σενάρια που εξετάζονται, χωρίς να έχει ληφθεί καμία απόφαση ακόμη, συγκαταλέγονται εκτός της κατεδάφισης για περιπτώσεις που δεν στοιχειοθετείται λόγος τακτοποίησης ή ευθύνη του Δημοσίου, η τακτοποίηση μέσω πληρωμής ισοδύναμης έκτασης για τη φύτευση δάσους και η πολεοδόμησή τους, η απολλοτρίωση από το Δημόσιο, η ανταλλαγή αλλά και η εξαγορά έναντι ποσοστού της αντικειμενικής αξίας.
Η λύση της απολλοτρίωσης με την έννοια της αποζημίωσης των ιδιοκτητών και της ανταλλαγής δεν είναη πρώτη φορά που ζυζητείται καθώς έχει αποτελέσει αίτημα οικοδομικών συναιτερισμών ενώπιον των δικαστηρίων.
Ωστόσο στο θέμα αυτό σημαντικό ρόλο θα παίξει και η οικονομική δυνατότητα του Δημοσίου να αντεπεξέλθει.
Αν και η αρχική σκέψη του υπουργείου ήταν να μην αποτυπωθούν με ξεχωριστό χρώμα οι συγκεκριμένοι οικισμοί, τελικώς αποφασίστηκε να προχωρήσουν προς αυτή την κατεύθυνση προκειμένου αυτό το χρόνιο ζήτημα να αντιμετωπιστεί.
«Δεν θα μπορούσε ποτέ να ολοκληρωθεί το έργο των δασικών χαρτών. Θα ερχόμασταν αντιμέτωποι με 700.000 αντιρρήσεις, οι οποίες θα έπρεπε να εξεταστούν. Με την καταγραφή της πραγματικότητας προστατεύουμε το δημόσιο συμφέρον και σταματάμε την παρανομία από δω και στο εξής, καθώς, εάν ένας Δήμος προβεί σε δήλωση αυτών των πυκνώσεων μετά δεν θα μπορεί να προσθέσει άλλα ακίνητα» ανέφερε στο 'Εθνος ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Γιάννης Τσιρώνης.
Σήμερα κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια τον αριθμό των συγκεκριμένων οικισμών, τον οποίο εκτιμήσεις ανεβάζουν σε 700 σε όλη την Ελλάδα (περίπου 400 στην Αττική και 300 στην υπόλοιπη χώρα).
'Εντονο είναι το πρόβλημα στην Αττική, την Εύβοια, τη Χαλκιδική και την Κρήτη. Στην Αττική μάλιστα συναντάται κυρίως στο Σούνιο, στα Βίλλια, στον Μαραθώνα αλλά και στην Σαλαμίνα όπου υπάρχουν πάνω από 5.000 αυθαίρετα ακίνητα.
Την ίδια στιγμή στη Ραφήνα υπάρχουν περί τα 15 αυθαίρετα που περικλείονται από άλλα που έχουν νομιμοποιηθεί ύστερα από αποχαρακτηρισμό της περιοχής από τη Δασική Υπηρεσία.
