«Μετά τα γεγονότα της Κυριακής καταλάβαμε πως δεν υπάρχει άλλη διέξοδος και δεν πρόκειται να επιτρέψω στον εαυτό μου να ξαναζήσει τέτοιου είδους καταστάσεις. Τα παιδιά μου τρομοκρατήθηκαν και δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν από τα δακρυγόνα», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χαουάς, Κούρδος Γεζίντι από το βόρειο Ιράκ, ενώ φορτώνει τα πράγματά του σε ένα από τα λεωφορεία.
Όλοι όσοι είναι παρόντες δηλώνουν κουρασμένοι από την κατάσταση στον καταυλισμό της Ειδομένης κι ευελπιστούν πως οι συνθήκες στα κέντρα φιλοξενίας θα είναι καλύτερες.
Ορισμένοι, μάλιστα, δεν διστάζουν να πάρουν μόνοι τους το λεωφορείο προκειμένου να βρεθούν σε κάποιο κέντρο για το οποίο έχουν «καλές συστάσεις», όπως λένε, από γνωστούς τους που έχουν ήδη πάει εκεί. Όπως ο Μοχάμεντ από το Χαλέπι της Συρίας, που χρειάστηκε να πάρει ταξί από την Ειδομένη για το Πολύκαστρο κι από εκεί λεωφορείο για τη Θεσσαλονίκη κι από εκεί άλλο για την Κοζάνη προκειμένου να βρεθεί στη Λευκόβρυση και στους φίλους του.
Μαζί του και ακόμη μία γυναίκα που δεν άντεχε άλλο να ζει σε μία από τις διάσπαρτες μικρές σκηνές πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή, που για πολλοστή ημέρα παραμένει κλειστή. «Η ζωή στη σκηνή είναι ανυπόφορη. Σαν έναν αργό θάνατο», λέει ο νεαρός Σύρος, που ονειρεύεται να πάει στη Γερμανία κάποια στιγμή για να σπουδάσει.
Στο μεταξύ, συνεχίζονται έως αυτή την ώρα οι έλεγχοι που ξεκίνησε από το πρωί η αστυνομία σε οχήματα που προσέγγιζαν την Ειδομένη, στο πλαίσιο των οποίων έγιναν 16 προσαγωγές αλληλέγγυων, εκ των οποίων ο ένας (Γερμανός υπήκοος) κρατείται και θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα για οπλοφορία, καθώς στην κατοχή του βρέθηκε ένα μαχαίρι.
Η αστυνομία προσήγαγε κι έναν Σύρο, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις από μια ομάδα προσφύγων, που κάθισαν πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή για λίγη ώρα, φωνάζοντας «θέλουμε πίσω τον φίλο μας». Ωστόσο, ο νεαρός Σύρος αφέθηκε τελικά ελεύθερος και οι πρόσφυγες αποχώρησαν από τις γραμμές.
