Βασικές προβλέψεις της νομοθεσίας περί τεκμηρίων, τις οποίες θα βρούμε μπροστά μας κατά τη συμπλήρωση της φορολογικής δήλωσης είναι οι εξής:
• Σε περίπτωση συνιδιοκτησίας ενός ακινήτου μεταξύ των δύο συζύγων, το τεκμήριο υπολογίζεται ξεχωριστά για κάθε σύζυγο ανάλογα με το ποσοστό που κατέχει ο καθένας. Έτσι, ένα διαμέρισμα 120 τετραγωνικών έχει τεκμήριο 9860 ευρώ. Αν ανήκει 50-50% στους δύο συζύγους, το τεκμήριο αυτό μοιράζεται. Βέβαια, για την κάλυψη του τεκμαρτού εισοδήματος, λαμβάνεται υπόψη το οικογενειακό εισόδημα. Που σημαίνει ότι αν η σύζυγος είναι άνεργη, δεν διατρέχει κάποιο κίνδυνο καθώς το τεκμήριο θα καλυφτεί από το εισόδημα του συζύγου της.
• Είναι ξεκάθαρο από το νόμο ότι η κύρια κατοικία, εφόσον είναι ενοικιασμένη, βαραίνει αυτόν που τη χρησιμοποιεί και όχι τον ιδιοκτήτη. Ο ιδιοκτήτης, είναι υποχρεωμένος να δηλώσει μόνο τα ενοίκια που εισπράττει. Ο ενοικιαστής, είναι υποχρεωμένος να δηλώσει τα στοιχεία της κατοικίας όπου διαμένει, και φυσικά να επιβαρυνθεί με το τεκμήριο που αντιστοιχεί στο ακίνητο.
• Ο φορολογούμενος που δηλώνει φιλοξενούμενος απαλλάσσεται του τεκμηρίου. Μοναδική υποχρέωση του φιλοξενούμενου, είναι να δηλώσει την φιλοξενία, στους κωδικούς όπου δηλώνονται τα ενοίκια της κύριας κατοικίας
• Για τις δευτερεύουσες κατοικίες, υπάρχει μείωση του τεκμηρίου σε ποσοστό 50%. Δεν υπάρχει πλέον η έννοια της εξοχικής κατοικίας. Ούτε υπάρχει η έννοια του υπολογισμού του τεκμηρίου μόνο για τρεις μήνες τον χρόνο.
• Σε όλες τις κατοικίες, το τεκμήριο υπολογίζεται μόνο για το χρονικό διάστημα χρησιμοποίησης της κατοικίας. Για κενό διαμέρισμα, δεν υπολογίζεται τεκμήριο. Όμως, το αν ένα διαμέρισμα είναι κενό ή όχι, πρέπει να αποδεικνύεται με κάποιο λογαριασμό ΔΕΚΟ από τον οποίο να προκύπτει μηδενική κατανάλωση.
