Η Μελίνα Μακρή είπε μεταξύ άλλων «είχα δύσκολη εφηβεία. Ήμουν πολύ μελαγχολικό άτομο, πολύ κλειστή, πολύ ντροπαλή».
«Με τους συμμαθητές μου ήμουν πολύ ντροπαλή, είχα μία φίλη και πάντα το παράπονο μου ήταν πως δεν είχα αρκετούς φίλους. Πήγαινα στο σπίτι και έλεγα στη μαμά μου πως ήθελα να κάνω φίλους, αλλά ήμουν τόσο κλειστή και ντροπαλή που ένιωθα απομονωμένη. Με απέφευγαν τα άλλα παιδιά γιατί ήμουν και γω φοβισμένη απέναντι τους οπότε δεν ήμουν κοινωνική. Στην εφηβεία αυτό μου έσκασε ίσως μαζί με τις ορμόνες και γυρνούσα σπίτι και έκλαιγα κάθε μέρα. Μου το λέει ακόμα η μαμά μου» πρόσθεσε η τραγουδίστρια. «Είχα μέσα μου μια ροπή προς τα αρνητικά συναισθήματα. Αυτό το πάλεψα αργότερα με ψυχολόγο. Έκανα θεραπεία πέντε χρόνια και είμαι ένα αρκετά θετικό άτομο πλέον θέλω να πιστεύω».
Παράλληλα, η Μελίνα Μακρή ανέφερε πως «αυτό το γράμμα θα μπορούσα να το έχω γράψει εγώ όταν ήμουν έφηβη. Τώρα στο λέω και συγκινούμαι. Γιατί ήμουν ένα φοβισμένο παιδί. Στο σχολείο αντιμετώπιζα bullying και σίγουρα είναι κάτι που δεν θέλω να θυμάμαι. Ήταν αρκετά δύσκολο συναισθηματικά, λεκτικό bullying που είχε γίνει και σωματικό. Κάποια αγόρια, επειδή ήμουν ένα τριχωτό άτομο για κορίτσι ειδικά, με κορόιδευαν. Με έλεγαν αρκούδα! Αυτό μπορεί σήμερα να ακούγεται αστείο αλλά σε πληγώνει σαν έφηβη. Δεν όρθωνα το ανάστημα μου και ακόμα και σήμερα δεν απαντάω αμέσως. Το σκέφτομαι και θα απαντήσω αργότερα. Μια φορά έγινε και σωματικό. Δηλαδή με έπιασε από τα πόδια συμμαθητής μου και με γύρισε ανάποδα».
