Σύμφωνα με στοιχεία της βρετανικής κυβέρνησης, η κατανάλωση βοδινού, χοιρινού και αρνίσιου κρέατος έχει μειωθεί τα τελευταία 40 χρόνια κατά 62%.
Το BBC επιχειρεί να απαντήσει στο κρίσιμο ερώτημα για το τι συμβαίνει αφού κόψει κάποιος για πολύ καιρό το κρέας: μήπως αυτό αλλάζει την ικανότητα του σώματος να το χωνέψει;
Οι χορτοφάγοι και οι vegans μιλούν συχνά για το θέμα αυτό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ρωτώντας αν η επιστροφή στο κρέας μπορεί να προκαλέσει πόνο στο στομάχι, φούσκωμα και άλλα συμπτώματα.
Ωστόσο, δεν υπάρχουν πολλές σχετικές έρευνες, σημείωνει ο Sander Kersten, καθηγητής διατροφής στο Πανεπιστήμιο Cornell των ΗΠΑ. «Η έλλειψη ερευνητικών δεδομένων για το θέμα δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει, απλώς οι άνθρωποι δεν το έχουν μελετήσει», εξηγεί.
Καταρχάς πρέπει να σημειώσουμε πως υπάρχουν άνθρωποι που είναι αλλεργικοί στο κρέας. Πρόκειται για το σπάνιο σύνδρομο Alpha Gal, κατά το οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει τις ζωικές πρωτεΐνες ως εισβολείς. Παρότι αυτή η αλλεργία είναι σοβαρή, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε αναφυλαξία και θάνατο, δεν σχετίζεται με τη μετάβαση σε μια διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε κρέας.
Σύμφωνα με τον Kersten, η εμπειρία του να καταναλώσει ένας χορτοφάγος εν αγνοία του κρέας μπορεί να είναι συναισθηματικά οδυνηρή. «Αυτό θα έκανε κάποιους ανθρώπους εξαιρετικά λυπημένους», εξηγεί. « Δεν ξέρω αν αυτό θα οδηγούσε σε σωματικά συμπτώματα. Σίγουρα θα μπορούσε να προκαλέσει πολύ θυμό».
Αλλά αν αναλογιστεί κανείς τη βιολογία της πέψης, δεν είναι τόσο αληθοφανές το σώμα να χάνει την ικανότητα να χωνεύει το κρέας.
Το κρέας γενικά χωνεύεται πολύ εύκολα, σε αντίθεση με τις φυτικές ίνες των φρούτων, των λαχανικών και των οσπρίων. Για να το διασπάσει, το σώμα μας χρειάζεται τη βοήθεια του μικροβιώματός μας, τα μικρόβια του οποίου διαθέτουν τα απαραίτητα ένζυμα για την πέψη του.
Επιπλέον, τα ένζυμα που χρησιμοποιούνται για την πέψη των φυτικών πρωτεϊνών είναι τα ίδια με εκείνα που χρησιμοποιούνται για τις πρωτεΐνες του κρέατος. Αυτά τα ένζυμα αναγνωρίζουν και διασπούν συγκεκριμένους χημικούς δεσμούς στις πρωτεΐνες. Είτε προέρχονται από φυτά είτε από ζώα, οι πρωτεΐνες αποτελούνται από δομικά στοιχεία που ονομάζονται αμινοξέα. Τα ένζυμα μπορούν γενικά να τα διασπάσουν ανεξάρτητα από το από πού προέρχονται.
Αυτή η διαδικασία είναι διαφορετική από την περίπτωση, ας πούμε, των σακχάρων του ζωικού γάλακτος, όπως η λακτόζη. Για να χωνέψει τη λακτόζη, το σώμα σας χρειάζεται ένα συγκεκριμένο ένζυμο που ονομάζεται λακτάση και οι άνθρωποι που δεν παράγουν αρκετό από το ένζυμο, καθιστώντας τους δυσανεκτικούς στη λακτόζη, μπορεί να υποφέρουν από στομαχικές διαταραχές μετά την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων.
Αλλά με τις πρωτεΐνες του κρέατος, δεν έχει νόημα να σκεφτούμε ότι το σώμα παύει με κάποιο τρόπο να παράγει τα ένζυμα που είναι απαραίτητα για να χωνέψει άνετα ένα χάμπουργκερ - είναι πάντα εκεί, διασπώντας κάθε πρωτεΐνη που έρχεται, είτε πρόκειται για μπιζέλια, είτε για σόγια, είτε για μπριζόλες, λέει ο Kersten.
