Οι δύο ασθενείς στην περιοχή Ashanti της νότιας Γκάνας είχαν και οι δύο συμπτώματα που περιλάμβαναν διάρροια, πυρετό, ναυτία και εμετό, πριν πεθάνουν στο νοσοκομείο, δήλωσε ο ΠΟΥ.
Οι εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν στη Γκάνα βγήκαν θετικές στις 10 Ιουλίου, αλλά τα αποτελέσματα έπρεπε να επαληθευτούν από εργαστήριο στη Σενεγάλη για να θεωρηθούν τα κρούσματα επιβεβαιωμένα.
Σημειώνεται πως περισσότερα από 90 άτομα παρακολουθούνται προκειμένου να αποφευχθεί ενδεχόμενο ξέσπασμα επιδημίας.
Όπως σημειώνει το Reuters, το GHS εργάζεται τώρα για να μειώσει κάθε κίνδυνο εξάπλωσης του ιού, συμπεριλαμβανομένης της απομόνωσης όλων των επαφών που έχουν εντοπιστεί, κανένας από τους οποίους δεν έχει αναπτύξει συμπτώματα μέχρι στιγμής.
Από το 1967 έχουν σημειωθεί δώδεκα μεγάλες επιδημίες Μάρμπουργκ, κυρίως στη νότια και ανατολική Αφρική. Τα ποσοστά θνησιμότητας κυμαίνονταν από 24% έως 88% σε προηγούμενες επιδημίες ανάλογα με το στέλεχος του ιού και τη διαχείριση του περιστατικού, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.
Μεταδίδεται στους ανθρώπους από νυχτερίδες και εξαπλώνεται μεταξύ των ανθρώπων μέσω της άμεσης επαφής με τα σωματικά υγρά, αλλά και μολυσμένες επιφάνειες.
Τα συμπτώματα του φονικού ιού
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC), η περίοδος επώασης του ιού Marburg διαρκεί από πέντε έως 10 ημέρες (εύρος 3-21 ημέρες).
Οι επιζώντες σπάνια εμφανίζουν τα σοβαρότερα συμπτώματα της νόσου.
Μετά τη μόλυνση η επιδείνωση είναι απότομη, με μη ειδικά, γριπώδη συμπτώματα όπως υψηλός πυρετός (συνήθως 39-40°C), ισχυρός πονοκέφαλος, ρίγη, μυαλγία, κατάπτωση και κακουχία.
Στο 50-75% των ασθενών, η ταχεία επιδείνωση - που χαρακτηρίζεται και από γαστρεντερικά συμπτώματα όπως ανορεξία, κοιλιακή δυσφορία, σοβαρή ναυτία, έμετο και διάρροια, εμφανίζεται εντός 2-5 ημερών.
Η ένταση της νόσου αυξάνεται τις ημέρες 5-7, με εξανθήματα και συμπτώματα αιμορραγικού πυρετού, όπως πετέχειες, αιμορραγία των βλεννογόνων και του γαστρεντερικού συστήματος και αιμορραγία από σημεία φλεβοκέντησης.
Νευρολογικά συμπτώματα (αποπροσανατολισμός, διέγερση, επιληπτικές κρίσεις και κώμα) μπορεί να εμφανιστούν σε μεταγενέστερα στάδια της νόσου.
Πόνος στις αρθρώσεις, ραγοειδίτιδα, ορχίτιδα, υποτροπιάζουσα ηπατίτιδα, περικαρδίτιδα και νοητική δυσλειτουργία έχουν καταγραφεί ως επιπλοκές κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης, η οποία μπορεί να είναι αργή και επώδυνη.
