Μια μικρορευστοποιημένη συσκευή που χορηγεί αέριο οξυγόνο απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος σε πραγματικό χρόνο μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή ή στη μείωση της συχνότητας τραυματισμού των πνευμόνων από αναπνευστήρα σε περιπτώσεις ανθεκτικής υποξαιμίας.
Εκτός από τον παραδοσιακό μηχανισμό οξυγόνωσης υπάρχει μια άλλη τεχνική που ονομάζεται εξωσωματική οξυγόνωση με μεμβράνη (ECMO), η οποία είναι επίσης γνωστή ως εξωσωματική υποστήριξη ζωής (ECLS). Πρόκειται για μια εξωσωματική τεχνική παροχής παρατεταμένης καρδιακής και αναπνευστικής υποστήριξης σε άτομα των οποίων η καρδιά και οι πνεύμονες δεν ανταλλάσσουν αέρια ή δεν αιματώνονται επαρκώς έτσι ώστε να διατηρηθούν στη ζωή.
Χάρη τώρα σε μια νέα ανακάλυψη Αμερικανών ερευνητών το οξυγόνο μπορεί να προστεθεί απευθείας στο αίμα του ασθενούς και να παραμείνει. Η νέα τεχνική λειτουργεί διοχετεύοντας ένα υγρό διάλυμα φορτισμένο με οξυγόνο μέσω μιας σειράς διαδοχικών ακροφυσίων που γίνονται όλο και μικρότερα.
Έτσι δημιουργούνται φυσαλίδες οξυγόνου, που είναι μικρότερες από ένα μεμονωμένο ερυθρό αιμοσφαίριο, κατά παραγγελία και σε πραγματικό χρόνο που μπορούν να εγχυθούν απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος χωρίς να μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία. Για την επικάλυψη των φυσαλίδων πριν προστεθούν στο αίμα χρησιμοποιείται μια λιπιδική μεμβράνη που αποτρέπει την τοξικότητα και εμποδίζει τη συγχώνευση των φυσαλίδων μεταξύ τους. Μετά την έγχυση του διαλύματος η μεμβράνη διαλύεται και το οξυγόνο απελευθερώνεται.
Mε την κλασική αιμοδοσία, τα επίπεδα κορεσμού οξυγόνου στο αίμα μπορούν να φτάσουν από το 15% στο 95% μέσα σε λίγα μόνο λεπτά. Σε ζωντανούς αρουραίους, η εν λόγω διαδικασία αύξησε τον κορεσμό από 20% σε 50% άμεσα.
Η προτεινόμενη μέθοδος επιτρέπει τον έλεγχο της παρεχόμενης δόσης του οξυγόνου και του όγκου του χορηγούμενου υγρού, που είναι και οι δύο κρίσιμες παράμετροι στη διαχείριση ασθενών σε κρίσιμη κατάσταση, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Δοκιμές σε μεγαλύτερα ζώα πριν γίνουν σε ανθρώπους
Η εισαγωγή οξυγόνου στο σώμα είναι μια δύσκολη πράξη εξισορρόπησης, επειδή μπορεί να προκύψουν γρήγορα επιπλοκές εάν προστεθεί πολύ ή πολύ λίγο ή εάν προστεθεί με λάθος τρόπο. Οι ερευνητές θέλουν τώρα να δοκιμάσουν την τεχνολογία τους σε μεγαλύτερα ζώα πριν προχωρήσουν σε δοκιμές σε ανθρώπους.
Αν και η μέθοδος, στην τρέχουσα μορφή της, δεν είναι σε θέση να αντικαταστήσει πλήρως τους αναπνευστήρες ή την εξωσωματική υποστήριξη ζωής ECMO, ελπίζεται ότι η νέα συσκευή μπορεί να προετοιμάσει καλύτερα το σώμα πριν τοποθετηθεί σε αυτά τα μηχανήματα ή να διατηρήσει τους πνεύμονες σε λειτουργία μέχρι να βρεθεί κάποιος αναπνευστήρας. Η εν λόγω συσκευή θα μπορούσε ενδεχομένως να ενσωματωθεί και σε υπάρχοντες αναπνευστήρες.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο PNAS (https://www.pnas.org/doi/full/10.1073/pnas.2115276119)
