Μια προσέγγιση που χρησιμοποιεί την ηλιακή ενέργεια για την παραγωγή βιομηχανικής μεθανόλης, μειώνοντας σημαντικά το περιβαλλοντικό κόστος της ευρέως χρησιμοποιούμενης χημικής ουσίας, επέφερε στον πρόεδρο του Τμήματος Χημικής και Βιολογικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, κ. Χρήστο Μαραβέλια, το βραβείο Horizon 2025 από τη Βασιλική Εταιρεία Χημείας (Royal Society of Chemistry - RSC).
Ο Έλληνας μηχανικός, τον οποίο είχε παρουσιάσει το Dnews είναι ο πλέον ειδικός στον προγραμματισμό, σχεδιασμό και βελτιστοποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας παραγωγής χημικών, καθώς και στη μοντελοποίηση ενεργειακών συστημάτων με έμφαση στις τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.Χρησιμοποιώντας υπολογιστικά μοντέλα, ο καθηγητής επιδιώκει να βελτιστοποιήσει τον τρόπο με τον οποίο συνεργάζονται διαφορετικά συστήματα και τεχνολογίες, αυξάνοντας την αποδοτικότητα, μειώνοντας το κόστος και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και βελτιώνοντας τις αλυσίδες εφοδιασμού.
Το βραβείο έρχεται «για τον ορισμό μιας χημικής προσέγγισης στα νανοϋλικά που οδηγεί σε αποτελεσματική ετερογενή φωτοκατάλυση CO2 σε αέρια φάση», ένα συνεργατικό έργο στο οποίο συμμετείχαν 23 ερευνητές από διάφορα ιδρύματα. Σε μια εργασία του 2019, η ομάδα χάραξε μια πορεία για τη χρήση χημικών ουσιών που τροφοδοτούν φυσικές διεργασίες (νερό, διοξείδιο του άνθρακα και φως) για τη δημιουργία μεθανόλης για βιομηχανική χρήση. Η μεθανόλη χρησιμοποιείται σε περίπου το 30% όλων των παγκόσμιων βιομηχανικών χημικών ουσιών, σύμφωνα με την ομάδα, αντιπροσωπεύοντας 55 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια οικονομική δραστηριότητα. Οι συμβατικές μέθοδοι παραγωγής της βασίζονται στο φυσικό αέριο και, σε μικρότερο βαθμό, στον άνθρακα. Η καινοτόμος προσέγγιση της ομάδας, που βασίζεται σε μια σειρά τεχνολογιών και διαδικασιών, μπορεί να μειώσει δραματικά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της παραγωγής μεθανόλης, εξοικονομώντας τεράστιες ποσότητες ενέργειας από ορυκτά καύσιμα και εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε σύγκριση με τα σημερινά τυποποιημένα συστήματα.
Ο καθηγητής Μαραβέλιας μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, έκανε μεταπτυχιακό στην επιχειρησιακή έρευνα στο The London School of Economics and Political Science και στη συνέχεια εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon και συγκεκριμένα στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Ignacio Grossmann. Το φθινόπωρο του 2004 προσλήφθηκε στην σχολή του Τμήματος Χημικών και Βιολογικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου του Wisconsin-Madison ως βοηθός καθηγητή και το 2020 μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, στο Νιου Τζέρσεϊ όπου έγινε και πρόεδρος του Τμήματος Χημικής και Βιολογικής Μηχανικής.
Νωρίτερα φέτος, εξελέγη μέλος του Αμερικανικού Ινστιτούτου Χημικών Μηχανικών (AIChE), ενώ έχει υπάρξει μέχρι στιγμής αποδέκτης πολλών βραβείων συμπεριλαμβανομένων των National Science Foundation CAREER Award και Production and Operations Management Society Applied Research Challenge Award.Το 2021 δημοσίευσε μια μονογραφία με τίτλο: “Chemical Production Scheduling: Mixed Integer Programming Models and Methods”, όπου παρουσιάζει μια ταξινόμηση προβλημάτων σχεδίασης παραγωγής και μεθόδους μοντελοποίησης και βελτιστοποίησης διαδικασιών σε διάφορους τομείς της βιομηχανίας, και το οποίο χρησιμοποιείται ως πανεπιστημιακό σύγγραμμα
