Σύμφωνα με νέα μελέτη Καναδών επιστημόνων που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Communications Earth & Environment, τα εκτρεφόμενα δίθυρα οστρακοειδή όπως μύδια και στρείδια και τα μικρά, επιφανειακά (πελαγικά) ψάρια, όπως γαύρος, σκουμπρί και ρέγκα, παράγουν λιγότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και είναι πιο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά από το βοδινό, το χοιρινό ή το κοτόπουλο.
Η έρευνα έχει στόχο να «βελτιώσει την κατανόηση επίδρασης της κατανάλωσης θαλασσινών στην κλιματική αλλαγή εστιάζοντας σε πολύ διαφορετικές διατροφικές ποιότητες», σχολιάζει ο συν-συγγραφέας Peter Tyedmers, καθηγητής οικολογικών οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Dalhousie στο Χάλιφαξ του Καναδά.
Τα ευρήματα απηχούν εκείνα προηγούμενων μελετών, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας μελών της ομάδας του Tyedmers που είχαν επικεντρωθεί στα θαλασσινά που καταναλώνονται στη Σουηδία. Αυτή τη φορά, οι ερευνητές θέλησαν να συμπεριλάβουν μια πιο διαφορετική παγκόσμια γκάμα θαλασσινών.
Η παραγωγή τροφίμων ευθύνεται για περίπου το 1/3 των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, κυρίως μεθανίου και διοξειδίου του άνθρακα. Περισσότερες από τις μισές από αυτές τις εκπομπές οφείλονται στην κτηνοτροφία. Οι φυτικές δίαιτες προσφέρουν μια εναλλακτική λύση στην κατανάλωση κρέατος, με χαμηλότερο περιβαλλοντικό αντίκτυπο, αλλά συχνά οι προτεινόμενες εναλλακτικές τείνουν να παραβλέπουν τα οφέλη της διατροφής που βασίζεται στα θαλασσινά, δηλαδή της «μπλε δίαιτας», λέει η μελέτη.
Οι ερευνητές βαθμολόγησαν 41 είδη θαλασσινών βάσει της θρεπτικής τους πυκνότητας που αντιπροσωπεύει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, όπως ορισμένα λίπη και βιταμίνες. Τα είδη που εξετάστηκαν περιλάμβαναν εκτρεφόμενα και μη ψάρια, καρκινοειδή, δίθυρα και κεφαλόποδα, όπως χταπόδια και καλαμάρια. Στη συνέχεια, η ομάδα χρησιμοποίησε διαθέσιμα δεδομένα για εκπομπές αερίων για 34 από αυτά τα είδη για να συγκρίνει τη θρεπτική τους πυκνότητα με τις εκπομπές που σχετίζονται με την παραγωγή ή την αλίευσή τους.
Τα μισά από τα είδη θαλασσινών, σύμφωνα με την έρευνα, έχουν μεγάλη διατροφική αξία και χαμηλές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου. Ο ροζ σολομός άγριας αλιείας (Oncorhynchus gorbuscha) και ο σολομός sockeye (Oncorhynchus nerka), μαζί με άγρια, μικρά πελαγικά ψάρια και εκτρεφόμενα δίθυρα, είναι οι καλύτερες πηγές πρωτεϊνών με μεγάλη θρεπτική πυκνότητα και χαμηλές εκπομπές. Τα λευκά ψάρια όπως ο μπακαλιάρος (Gadus sp.) είχαν επίσης χαμηλό αντίκτυπο στο κλίμα, αλλά ήταν από τα λιγότερο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά τρόφιμα. Τα άγρια αλιευμένα καρκινοειδή είχαν τις υψηλότερες εκπομπές, με αποτύπωμα άνθρακα που συναγωνίζεται μόνο αυτό του βοείου κρέατος. Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι τα δεδομένα για τις εκπομπές που χρησιμοποίησαν δεν περιλαμβάνουν εκπομπές «μετά την παραγωγή», όπως μετά από την ψύξη ή τη μεταφορά.
Οι ερευνητές διαπιστώνουν σημαντικό ρόλο των θαλασσινών στα συστήματα τροφίμων, τα οποία όμως θα πρέπει να γίνουν ευρύτερα διαθέσιμα με προσιτό τρόπο, επειδή όσοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά τρόφιμα ενδέχεται να μην έχουν πρόσβαση σε αυτά.
Ο Tyedmers συμφωνεί ότι η πρόσβαση σε ποικίλες δίαιτες είναι προνόμιο. «Κάθε ευκαιρία που υπάρχει για να αντικαταστήσουμε το βόειο κρέας με θαλασσινά είναι μια μικρή νίκη για το κλίμα», σχολιάζει. «Αν και δεν χρειάζεται να τα περιλαμβάνουμε και σε κάθε γεύμα».
