Όπως αναφέρει το περιοδικό New Scientist, οι αλγόριθμοι που συσχετίζουν τα αποθηκευμένα δεδομένα ενός προσώπου με ένα πραγματικό πρόσωπο δεν αναγνωρίζουν καλά τις ρυτίδες και τις φυσικές αλλοιώσεις των χαρακτηριστικών εξαιτίας του χρόνου. Στην πραγματικότητα, αν δεν ανανεώνονται οι εικόνες ενός καταγεγραμμένου προσώπου χρειάζεται να περάσουν μόνο πέντε χρόνια για να αρχίσουν τα face recognition συστήματα πραγματικά να «αγωνίζονται» να το αναγνωρίσουν.
Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας ομάδας ερευνητών με επικεφαλής τον Marcel Grimmer από το Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας. Η ομάδα δημιούργησε με τεχνητή νοημοσύνη 50.000 ανθρώπινα πρόσωπα και στη συνέχεια τα γέρασε τεχνητά για να δει πώς θα αντιδράσουν τα συστήματα αναγνώρισης προσώπου.
Καθώς τα εμπορικά συστήματα αναγνώρισης δεν αποκαλύπτουν πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοί τους, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν εργαλεία αναγνώρισης προσώπου ανοιχτού κώδικα. Αυτό που ανακάλυψε η ομάδα μέσω των δοκιμών ήταν ότι η ακρίβεια των αλγορίθμων να αναγνωρίζουν τα πρόσωπα μειώθηκε όσο αυξανόταν η ηλικία, με τα πέντε χρόνια να είναι το σημείο στο οποίο η αναγνώριση άρχισε να αποτυγχάνει.
Η ηλικία του ατόμου έπαιξε ρόλο επίσης στην ακρίβεια της αναγνώρισης προσώπου. Η αναγνώριση ατόμων ηλικίας κάτω των 20 ετών ή άνω των 60 ετών είχε πολύ υψηλότερα ποσοστά αποτυχίας επειδή η ανάπτυξη και η γήρανση αντίστοιχα συμβαίνουν πολύ πιο γρήγορα.
Όπως εξηγεί ο Γκρίμερ, τα μωρά αλλάζουν μέσα σε δύο μήνες, οπότε και να τραβούσε κάποιος μια φωτογραφία κάθε μήνα πιθανότατα το σύστημα αναγνώρισης θα αποτύγχανε. Γενικά, ακόμη και μέχρι την ηλικία των 20 ετών, το πρόσωπο εξακολουθεί να αλλάζει. Πάνω από τα 60, το σχήμα του κεφαλιού αλλάζει ξανά και το πρόσωπο έχει πιο έντονες ρυτίδες, επομένως το ποσοστό αποτυχίας είναι ακόμη υψηλότερο.
Φυσικά, η εύκολη λύση είναι να τραβάει κάποιος τακτικά καινούργιες εικόνες από κάθε πρόσωπο για να παρακολουθεί τις αλλαγές.
Το πόσο πρακτικό θα ήταν αυτό εξαρτάται από το πόσα άτομα θα επιφορτιστούν με το καθήκον παρακολούθησης ενός face recognition συστήματος, αλλά και από το πώς θα αλλάξουν οι νόμοι περί απορρήτου και προσωπικών δεδομένων στο μέλλον. Το να γερνά κάποιος δεν είναι γενικά ιδιαίτερα ευχάριστο, αλλά όταν πρόκειται για την ιδιωτικότητά του, η γήρανση θα μπορούσε να αποδειχθεί μια αποτελεσματική μορφή φυσικής προστασίας.
