"Ένα παράδοξο κρύβεται στα θεμέλια της Ευρωζώνης. Οι κυβερνήσεις εντός της νομισματικής ένωσης δεν έχουν μια κεντρική τράπεζα να τις υποστηρίζει, ενώ η κεντρική τράπεζα δεν διαθέτει μια κυβέρνηση να την υποστηρίξει", ξεκινάει στην αρχή στου άρθρου του και προσθέτει πως "αυτό το παράδοξο δεν μπορεί να εξαλειφθεί χωρίς θεμελιώδεις θεσμικές αλλαγές".
"Αλλά υπάρχουν βήματα που τα κράτη-μέλη μπορούν να λάβουν για να βελτιώσουν ορισμένες από τις αρνητικές επιπτώσεις του. Εμείς, κατά τη θητεία μου στο ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών, μελετήσαμε ένα πλάνο που επικεντρώθηκε στη χρόνια έλλειψη ρευστότητας του οικονομικά συμπιεσμένου δημόσιου τομέα και στις επιπτώσεις που είχε στον πολύπαθο ιδιωτικό τομέα", συνεχίζει.
Δεδομένης της απουσίας μιας κεντρικής τράπεζας που να στηρίζει τις προσπάθειες του κράτους, οι καθυστερούμενες οφειλές της ελληνικής κυβέρνησης προς τον ιδιωτικό τομέα (ιδιώτες και εταιρείες) ήταν μόνιμα αποπληθωριστικές από το 2008.
Πράγματι, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές -λόγω της σημαντικής καθυστέρησης στις αποδόσεις του φόρου προστιθέμενης αξίας, του ΦΠΑ, και στις πληρωμές προς τους προμηθευτές- ξεπερνούσαν σταθερά το 3% του ΑΕΠ για πέντε χρόνια. Εν τω μεταξύ, ένα φαινόμενο ανάδρασης αυξάνει τις καθυστερούμενες φορολογικές οφειλές, οι οποίες, με τη σειρά τους, ενισχύουν τον κύκλο της γενικευμένης έλλειψης ρευστότητας.
Ο κ. Βαρουφάκης επαναλαμβάνει πως η "απλή ιδέα" της ομάδας που επεξεργαζόταν το Σχέδιο Β ήταν η δημιουργία ενός αποθεματικού λογαριασμού για κάθε φορολογικό αρχείο.
"Η απλή μας ιδέα ήταν να επιτραπεί η πολυμερής ακύρωση των καθυστερούμενων οφειλών μεταξύ του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα διαδικτυακή πλατφόρμα πληρωμών της φορολογικής υπηρεσίας. Ένας αποθεματικός λογαριασμός μπορεί να δημιουργηθεί ανά αριθμό φορολογικού μητρώου στη διαδικτυακή πλατφόρμα της εφορίας και να πιστωθεί με ληξιπρόθεσμες οφειλές του κράτους προς τον εν λόγω ιδιώτη ή οργανισμό. Οι κάτοχοι των αριθμών φορολογικού μητρώου θα ήταν σε θέση να μεταφέρουν πιστώσεις από τον αποθεματικό λογαριασμό τους είτε προς το κράτος (αντί των πληρωμών φόρου) είτε σε οποιονδήποτε άλλο αποθεματικό λογαριασμό κατόχου ΑΦΜ", αναφέρει χαρακτηριστικά, και παράδειγμα:
"Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι στην Εταιρεία Α το κράτος χρωστάει 1 εκατ. ευρώ κι εκείνη χρωστάει 30.000 ευρώ σε έναν εργαζόμενο, συν άλλες 500.000 ευρώ στην Εταιρεία Β, που την προμήθευσε με αγαθά και υπηρεσίες. Ο εργαζόμενος και η Εταιρεία Β επίσης χρωστούν, αντίστοιχα, 10.000 ευρώ και 200.000 φόρους στο κράτος. Σε αυτή την περίπτωση το προτεινόμενο σύστημα θα επέτρεπε την άμεση ακύρωση τουλάχιστον 210.000 ευρώ οφειλών. Ξαφνικά, μια οικονομία σαν της Ελλάδας θα αποκτούσε σημαντικό βαθμό ελευθερίας εντός της υπάρχουσας ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης".
"Σε μια δεύτερη φάση ανάπτυξης, που δεν είχαμε το χρόνο να εξετάσουμε σωστά, οι εφαρμογές στα smartphone και στις κάρτες των πολιτών θα μπορούσαν να προσθέσουν έναν βαθμό ευελιξίας και τη διασφάλιση της προσβασιμότητας, καθώς και μια ευρεία υιοθέτηση του συστήματος", προσθέτει και σημειώνει πως "το προβλεπόμενο σύστημα πληρωμών θα μπορούσε να αναπτυχθεί έτσι ώστε να αντικαταστήσει την πλήρη απουσία από τις αγορές δημοσίου χρέους, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της πιστωτικής κρίσης, όπως αυτή έχει που έχει πλήξει την Ελλάδα από το 2010".
Ακόμα, ο κ. Βαρουφάκης αποκαλύπτει πως ενημέρωσε τον Ευκελίδη Τσακαλώτο για τα πεπραγμένα της διοίκησης του την περίοδο που ήταν υπουργός και για το σχέδιο του αυτό, ενώ όπως υποστηρίζει ενημέρωσε σχετικά και τους δημοσιογράφους.
"Όταν παρέδωσα στις 6 Ιουλίου τα ηνία του ΥΠΟΙΚ στον φίλο μου Ευκλείδη Τσακαλώτο, παρουσίασα έναν πλήρη λογαριασμό των έργων, των προτεραιοτήτων και των επιτευγμάτων του υπουργείου κατά τη διάρκεια των πέντε μηνών που βρέθηκα στο γραφείο. Το νέο σύστημα πληρωμών που περιγράφω εδώ ήταν μέρος αυτής της παρουσίασης, αλλά κανένας εκπρόσωπος του Τύπου δεν το κατάλαβε", αναφέρει χαρακτηριστικά.
"Άλλα όταν διέρρευσε μια μεταγενέστερη τηλεφωνική συζήτηση με έναν μεγάλο αριθμό διεθνών επενδυτών που διοργανώθηκε από τον φίλο μου Νόρμαν Λαμόντ και τον Ντέιβιντ Μαρτς, του επίσημου ιδρύματος OMFIF, παρά τον όρο του Chatham House που είχε συμφωνήσει μεταξύ των ακροατών, χορήγησα την άδεια να ακουστούν οι ταινίες ως μια δέσμευση στην απεριόριστη και πλήρη διαφάνεια", συμπληρώνει.
"Αν και καταλαβαίνω τον ενθουσιασμό του Τύπου που απορρέει από τα στοιχεία της εν λόγω συζήτησης, όπως το να χρειαστεί να εξετάσω ανορθόδοξα μέσα πρόσβασης σε συστήματα του δικού μου υπουργείου, υπάρχει μόνο ένα θέμα που έχει σημασία από άποψη δημοσίου συμφέροντος. Υπάρχει ένας φρικτός περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας που επιβάλλει η Τρόικα των δανειστών στους Έλληνες υπουργούς, οι οποίοι δεν έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες των υπουργείων τους, κάτι που είναι καθοριστικό για την εφαρμογή καινοτόμων πολιτικών. Όταν η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, λόγω του μη βιώσιμου δημόσιου χρέος, και οι αποδόσεις των πολιτικών έρχονται σε αναντιστοιχία με τα έθνη, τότε ξέρουμε ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο του ευρώ", καταλήγει.
