Για «ένα ενεργειακό πρότζεκτ αμφίβολης ενεργειακής σημασίας και οικονομικής βιωσιμότητας, με τεράστιες δυσκολίες, για το οποίο προβλέπεται οι Έλληνες και Κύπριοι καταναλωτές να πληρώνουν προκαταβολικά μέσω των λογαριασμών ρεύματος» κάνει λόγο ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης σε ανάρτησή του στο Facebook, σχολιάζοντας το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας - Κύπρου.
Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, «ένα καλώδιο έχει μετατραπεί σε σύμβολο της εθνικής μας υπερηφάνειας», βάζοντας στο κάδρο της κριτικής του τόσο τη Νέα Δημοκρατία, που «ψαρεύει ψήφους στα θολά νερά της Ακροδεξιάς», όσο και προοδευτικά και αριστερά κόμματα που «υπερθεματίζουν σε πατριωτικές κορώνες και τοποθετήσεις που δύσκολα διακρίνονται από εκείνες του δεξιού φάσματος».
Αναλυτικά η ανάρτηση του Γ. Σακελλαρίδη:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Από πότε ένα καλώδιο έγινε μέτρο πατριωτισμού;
Αυτές τις μέρες παρακολουθούμε μια κλιμάκωση του υπέρ-πατριωτικού λόγου στη χώρα μας γύρω από ένα καλώδιο που έχει μετατραπεί σε σύμβολο της εθνικής μας υπερηφάνειας.
Ένα ενεργειακό πρότζεκτ αμφίβολης ενεργειακής σημασίας και οικονομικής βιωσιμότητας, με τεράστιες δυσκολίες, για το οποίο προβλέπεται οι Έλληνες και Κύπριοι καταναλωτές να πληρώνουν προκαταβολικά μέσω των λογαριασμών ρεύματος. Και όλα αυτά, ενώ την ίδια στιγμή στην Κύπρο αναπτύσσονται επενδύσεις σε ΑΠΕ και αποθήκευση ενέργειας για την ενεργειακή της αυτονομία.
Παρόλα αυτά, η υλοποίησή του παρουσιάζεται ως απόδειξη πατριωτισμού και αποφασιστικότητας και όποιος αμφισβητεί τη σκοπιμότητά του κινδυνεύει να κατηγορηθεί για υποχωρητικότητα απέναντι στην Τουρκία. Ο Κ. Μητσοτάκης ήταν σαφής στο συνέδριο Greek Talks, όπου υπονόησε ότι όσοι θέτουν ερωτήματα για το καλώδιο είναι εθνικοί μειοδότες.
Η Νέα Δημοκρατία ψαρεύει ψήφους στα θολά νερά της Ακροδεξιάς, επιχειρώντας να περιορίσει τις διαρροές της προς τα δεξιά. Επενδύει στον εθνικισμό και στην επίδειξη πυγμής, μετατρέποντας την εξωτερική πολιτική σε πεδίο μικροκομματικών υπολογισμών.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι την ίδια στιγμή προοδευτικά και αριστερά κόμματα υπερθεματίζουν σε πατριωτικές κορώνες και τοποθετήσεις που δύσκολα διακρίνονται από εκείνες του δεξιού φάσματος. Αντί να αμφισβητούν το εθνικιστικό πλαίσιο της συζήτησης, εγκλωβίζονται σε αυτό.
Η Αριστερά δεν έχει κανέναν λόγο να συμμετέχει σε αυτόν τον ανταγωνισμό εθνικοφροσύνης.
Οι απειλές και οι στρατιωτικές πιέσεις της Τουρκίας είναι απαράδεκτες, αλλά η απάντηση δεν μπορεί να είναι η διαιώνιση ενός ανταγωνισμού που αναπαράγει κρίσεις και κινδύνους πολεμικής σύγκρουσης.
Αντί να συζητάμε διαρκώς για πολεμικά πλοία και πολεμικούς σχεδιασμούς, γιατί δεν συζητάμε για προσφυγή στη Χάγη, για την επίλυση της διαφοράς οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στη βάση του διεθνούς δικαίου, μέσα από διαπραγματεύσεις και συνυποσχετικό;
Η ειρηνική επίλυση των διαφορών είναι η πολιτική επιλογή απέναντι στον εθνικισμό, τους εξοπλισμούς και τη διαρκή ένταση.
Η Ανατολική Μεσόγειος χρειάζεται ειρήνη, διεθνές δίκαιο και συνεργασία των λαών.
Αυτή πρέπει να είναι η φωνή της Αριστεράς. Όχι μια ακόμη εκδοχή της εθνικής πλειοδοσίας.
{https://www.facebook.com/613109723/posts/10164474092444724/?mibextid=wwXIfr&rdid=fjXaK2cOiSpvbUik#}
