Ο Αλέξης Τσίπρας περιοδεύει στην Ήπειρο και αυτή την ώρα θα συναντηθεί με φίλους και μέλη της ΕΛΑΣ στην Πρέβεζα. Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ βρίσκεται στο Καφέ Τζους, στην Αίθουσα Τέχνης «Θεοφάνειος». Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, αναμένεται να αναπτύξει τις θέσεις και τις πολιτικές προτάσεις του κόμματος, παρουσιάζοντας τις βασικές κατευθύνσεις και τους στόχους του.
Παρακολουθήστε LIVE
{https://www.facebook.com/tsiprasalexis/videos/1163267062705268}
Τσίπρας: Για να ενώσουμε τη δύναμή μας, για να πούμε ένα «φτάνει πια», «ως εδώ», «δεν πάει άλλο», «πρέπει να πάρουμε στα χέρια μας τη ζωή μας και το μέλλον μας»
Τη ζωή και το μέλλον αυτού του τόπου. Γι' αυτό και είστε όλες και όλοι εδώ σήμερα, παρά τις αντίξοες σχετικές συνθήκες. Και θέλω να σας πω ότι σ' αυτή την διήμερη περιοδεία στην Ήπειρο, αυτό το μήνυμα αντίκρισα παντού, στα βλέμματα, στις σκέψεις, στο μυαλό των ανθρώπων, και πρέπει να σας πω, από όλο το πολιτικό φάσμα. Δεν ήταν μονάχα από τον προοδευτικό χώρο οι άνθρωποι που με μια φωνή σχεδόν, όσους συναντούσα, μου λέγανε «δεν πάει άλλο», «δεν πάει άλλο με την ακρίβεια», «δεν πάει άλλο με τη διαφθορά», «δεν πάει άλλο με την υποτίμηση της ζωής μας», «δεν πάει άλλο μ' αυτή την κυβέρνηση», «δεν πάει άλλο με την κυβέρνηση Μητσοτάκη».
Συνάντησα αυτές τις 2 μέρες νέους ανθρώπους που θέλουν να μείνουν στον τόπο τους και να δημιουργήσουν. Συνάντησα αγρότες οι οποίοι είναι τα μέσα του Νοέμβρη και δεν έχουν πάρει ακόμα τη βασική ενίσχυση, ενώ πρέπει να την είχαν πάρει από το καλοκαίρι. Συνάντησα κτηνοτρόφους που δεν παίρνουν τις επιδοτήσεις, διότι τις έχουν κλέψει οι φραπέδες και οι χασάπηδες τα γαλάζια τροφικά με τις Πόρσε που λυμαίνονται τον κόπο των έντιμων ανθρώπων.
Συνάντησα επίσης στο ορεινό Ζαγόρι πεισματάρηδες ανθρώπους και νέα παιδιά που θέλουν να μείνουν εκεί, αλλά δεν έχουν δυστυχώς σχολείο για να πάνε τα παιδιά τους, διότι η Ήπειρος, η πατρίδα μας, συρρικνώνεται δημογραφικά και γερνάει όσο περνάει ο καιρός. Συνάντησα επίσης σήμερα ελαιοπαραγωγούς που φέτος δεν ξέρουν αν αξίζει να μαζέψουν τις ελιές, διότι η τιμή στο λάδι έχει κατρακυλήσει χαμηλά. Συνάντησα ψαράδες εδώ, στην Πρέβεζα, οι οποίοι έχουν μείνει μόνοι και απροστάτευτοι. Συνάντησα μικρομεσαίους επιχειρηματίες που μου λέγανε αρτοποιούς που μου είπαν ότι έχει διπλασιαστεί το κόστος του ρεύματος και μικρομεσαίους βιοτέχνες.
Περάσανε 7,5 χρόνια, 3 πράγματα (υποσχέθηκε ο κ. Μητσοτάκης) καλύτερες δουλειές, λιγότερους φόρους, και περισσότερη ασφάλεια Αυτά τα 3 υποσχέθηκε ο κ. Μητσοτάκης το 2019, κερδίζοντας τις εκλογές. 7,5 χρόνια μετά, νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα να κάνουμε τον απολογισμό. Να δούμε πού πήγαν οι λιγότεροι φόροι, πού είναι οι καλύτερες δουλειές, πού είναι η περισσότερη ασφάλεια. Για να δούμε, λοιπόν. 7,5 χρόνια είναι πολλά για να κάνει κανείς έναν απολογισμό.
Είναι καλύτερες οι δουλειές που έχει σήμερα ο Έλληνας, η Ελληνίδα, τα νέα παιδιά που δουλεύουν και 12 και 13 ώρες και δεν τους φτάνει ο μισθός τους να πάνε στο σούπερ μάρκετ, που δεν τους φτάνει ο μισθός τους για να πληρώσουν το ενοίκιο, για να ανοίξουν τον λογαριασμό της ΔΕΗ;
Είναι καλύτερες αυτές οι δουλειές; Μέσα στην ανασφάλεια, μέσα στην επισφάλεια; Ή μήπως είναι λιγότεροι οι φόροι όταν υποσχέθηκε 11% των χαμηλότερων συντελεστών του ΦΠΑ και 22% των μεγαλύτερων; Και 7,5 χρόνια με τον πληθωρισμό να καλπάζει και είμαστε η χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον μεγαλύτερο πληθωρισμό, τους μεγαλύτερους πληθωρισμούς, να μη μειώνει ούτε μισή μονάδα τον ΦΠΑ και να έχουμε 8 δις και παραπάνω περισσότερα στο δημόσιο ταμείο από ό,τι το '19 από ΦΠΑ; Και πάνω από 10 δις στα δημόσια ταμεία παραπάνω σήμερα από ό,τι το '19 από τον φόρο εισοδήματος. Πού είναι, λοιπόν, οι λιγότεροι φόροι; Πού είναι οι καλύτερες δουλειές; Και πού είναι και η ασφάλεια;
Δυο μέρες άκουσα τις απόψεις αυτών των ανθρώπων, άκουσα τον πόνο για το ότι δεν θέλουν να ζήσουν μια ζωή με αναξιοπρέπεια. Και σήμερα συναντώ κι εσάς όλους εδώ, κάτω από καταρρακτώδη βροχή. Δεν θέλω να μακρηγορήσω, θέλω όμως να σας πω δυο τρία λόγια... Το 2018, μετά από μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού και κόπους, και τη δική μας έντιμη κυβερνητική διαχείριση και ορθολογική κυβερνητική διαχείριση, καταφέραμε να βγάλουμε αυτόν τον τόπο από τη σκληρή επιτροπεία και από τη χρεοκοπία που άλλοι τον είχαν βυθίσει.
Εμείς κυβερνήσαμε τον τόπο αυτό 4 χρόνια, 4,5. Οι υπόλοιπα, τα υπόλοιπα κόμματα τον κυβερνάγανε 48 χρόνια. Άλλοι ευθύνονται, άλλοι αφήσανε τα ταμεία άδεια, άλλοι αφήσανε ελλείμματα 15% και άλλοι περικόψανε μισθούς και συντάξεις στα 2 πρώτα μνημόνια που στοίχισαν στον ελληνικό λαό 41 δισεκατομμύρια ευρώ σε δημοσιονομική προσαρμογή. Αντιμετωπίσαμε δυσκολίες, αναγκαστήκαμε σε δύσκολους συμβιβασμούς, αλλά πετύχαμε τον στόχο μας να βγάλουμε τη χώρα από την επιτροπεία και από τη χρεοκοπία.
Όταν όμως βγάλαμε τη χώρα από τη χρεοκοπία, τότε ο κύριος Μητσοτάκης έπεισε τον ελληνικό λαό πως αυτοί που τη χρεοκοπήσανε θα τα καταφέρνανε καλύτερα από εμάς που τη βγάλαμε.
Ασφάλεια είναι να πας σε Νοσοκομείο, σε ένα κέντρο υγείας, και να είσαι βέβαιος ότι θα έχεις την καλύτερη δυνατή περίθαλψη και να μη χρειάζεται να έχεις κομπόδεμα για να μπορέσεις να πας και να έχεις θεραπεία, να μπορέσεις και να έχεις ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ασφάλεια σημαίνει να μπαίνει το παιδί σου σε ένα τρένο και να ξέρεις ότι θα φτάσει στον προορισμό του. Ασφάλεια σημαίνει να έχεις μια εργασία η οποία να σου δίνει τη δυνατότητα, με την εντιμότητα και το μόχθο σου, να ζεις με αξιοπρέπεια. Αυτό σημαίνει ασφάλεια.
Και καμιά τέτοια ασφάλεια δεν έχει κατακτήσει η χώρα μας, δυστυχώς, σήμερα, μετά από 7 χρόνια διακυβέρνησης του κυρίου Μητσοτάκη.
Και οι 3 βασικές του υποσχέσεις, λοιπόν, για λιγότερους χώρους, καλύτερες δουλειές και περισσότερη ασφάλεια, πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων. Και οι 3 αυτές υποσχέσεις ήταν απατηλές υποσχέσεις, και έρχεται τώρα η ώρα της κρίσης. Έρχεται η ώρα ο ελληνικός λαός να κάνει τον απολογισμό του; Το χειρότερο, όμως, φίλες και φίλοι, δεν είναι ότι σ' αυτές τις 3 βασικές υποσχέσεις απέτυχε οικτρά. Το χειρότερο είναι ότι έχει βυθιστεί η χώρα στη διαφθορά, στην παρακμή, στη διαπλοκή, στο ρουσφέτι στις πελατειακές, στις πελατειακές σχέσεις. Κι αυτό είναι μία από τις βασικές αιτίες που μας οδήγησαν και στη χρεοκοπία. Διότι κάθε ευρώ που χάνεται από τα δημόσια ταμεία για να πάει στις τσέπες των ημέτερων, των φραπέδων και των χασάπηδων, αυτών που κυκλοφορούν με Πόρσε, κλέβοντας τα λεφτά των επιδοτήσεων που πρέπει να πάρουν οι πραγματικοί παραγωγοί, κάθε ευρώ που χάνεται από το δημόσιο ταμείο, από τις απευθείας αναθέσεις και τους κλειστούς διαγωνισμούς, είναι ένα ευρώ που λείπει από το δημόσιο νοσοκομείο που έχουμε ανάγκη, από το δημόσιο σχολείο που έχουμε ανάγκη, από την κοινωνική προστασία που χρειάζονται οι πιο ευάλωτοι. Κάθε ευρώ που πηγαίνει στη διαφθορά είναι ένα ευρώ που χάνεται από το δημόσιο, ένα ευρώ που χάνεται από το κοινωνικό κράτος.
Η εντιμότητα δεν είναι μονάχα μια ηθική αξία.
Η εντιμότητα είναι και τρόπος διακυβέρνησης, είναι και ο τρόπος, βάσει του οποίου θα βρούμε τα λεφτά και το δημοσιονομικό χώρο για να στηρίξουμε τους αδύνατους, για να τονώσουμε την οικονομία, για να στηρίξουμε τους νέους ανθρώπους που θέλουν να ζήσουν στην περιφέρεια, για να φτιάξουμε καλύτερα σχολεία και νοσοκομεία, για να ενισχύσουμε τους μισθούς των δασκάλων και των καθηγητών, τους μισθούς των γιατρών και των νοσηλευτών, και για να δώσουμε μια προοπτική ζωής με αξιοπρέπεια. Φίλες και φίλοι, όμως, γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι η συκοφαντία είναι η δίδυμη αδελφή της διαφθοράς. Και επειδή ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι είναι καθαροί, ότι δεν είναι διεφθαρμένοι, ότι διαχειρίζονται με εντιμότητα το δημόσιο χρήμα, προσπαθεί, πετώντας λάσπη στον ανεμιστήρα, να πλήξει τους πολιτικούς του αντιπάλους με συκοφαντίες, βασικά τον πολιτικό του αντίπαλο, με τους άλλους δεν ασχολείται, απ' ό,τι βλέπετε, με συκοφαντίες για να δημιουργήσει την εντύπωση στην ελληνική κοινωνία ότι όλοι το ίδιο είναι. Ε, λοιπόν, όχι, δεν είμαστε όλοι το ίδιο.
Πριν από λίγες μέρες, λοιπόν, με προκάλεσε, με προκάλεσε με συκοφαντίες, με ψεύδη, με λάσπη, σαν αυτή τη λάσπη που αρέσκεται να κυλιέται ο κύριος Άδωνις Γεωργιάδης σε κάποια βραδινά τηλεοπτικά παράθυρα. Και όταν με προκάλεσε, μου σήκωσαν το γάντι. Και του ζήτησα να πει ονόματα και διευθύνσεις, αλλιώς να κλείσει το στόμα του. Τι έγινε τις μέρες που ακολούθησαν; Άτακτη υποχώρηση. Μόλις του ζήτησα να μιλήσει με ονόματα και διευθύνσεις, το έβαλε στα πόδια. Το έβαλε στα πόδια. Και σήμερα, βέβαια, βγήκε σε μια τηλεοπτική του συνέντευξη να παριστάνει την αθώα αριστερά και να λέει: «Όχι, εγώ ποτέ δεν είπα κάτι»...
