Συνέντευξη στην Εφημερίδα των Συντακτών έδωσε η Έφη Αχτσιόγλου.
«Δεν είναι η αντιπολίτευση που περιγράφει την κυβέρνηση με τα μελανότερα χρώματα, αλλά η πλειοψηφία των πολιτών. Σχεδόν τα ¾ της κοινωνίας, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες της κοινής γνώμης, απαιτούν πολιτική αλλαγή, μια άλλη κυβέρνηση. Το ζητούμενο είναι να μπορέσει η ευρύτερη Αριστερά να υπερβεί τον κατακερματισμό της, ώστε να δώσει με αξιώσεις νίκης τη μάχη απέναντι στη ΝΔ και να ικανοποιήσει αυτή τη λαϊκή απαίτηση. Το ερώτημα που θέτουν πολλοί εδώ είναι: Μπορείτε; Και απαντώ όπως θα το έθετε ο Καντ: Μπορούμε, επειδή οφείλουμε» τόνισε μταξύ άλλων.
Ακολουθεί η συνέντευξή της:
Εκλέγεσθε, κυρία υπουργέ, σε μια περιφέρεια, όπου τα οικονομικά προβλήματα μετρούν διπλά. Τι εισπράττετε από την επαφή με τους συμπολίτες σας; Είναι ικανό ένα νέο πακέτο μέτρων από τον Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ να υφαρπάξει και πάλι την ψήφο τους;
Η οικονομική ασφυξία της πλειοψηφίας των πολιτών είναι δεδομένη. Κάθε εργαζόμενος και κάθε νοικοκυριό βιώνει μία συνθήκη χαμηλών εισοδημάτων, μεγάλης ακρίβειας διαρκείας, φορολογικής αφαίμαξης, κυρίως λόγω του συνδυασμού των υψηλών τιμών και της έμμεσης φορολογίας που δεν μειώνεται, εξαντλητικών ωραρίων που φτάνουν μέχρι και το θεσμοθετημένο από τη ΝΔ 13ωρο. Αυτή η γενική κατάσταση, στη Δυτική Αθήνα, μία κατεξοχήν λαϊκή περιφέρεια, γίνεται ακόμα πιο δύσκολη. Οι ελλείψεις σε υποδομές, σε βασικές υπηρεσίες ιδίως στα δημόσια σχολεία και τις δομές δημόσιας υγείας, τα περιβαλλοντικά προβλήματα (ΧΥΤΑ Φυλής, Όρος Αιγάλεω κ.ά.) που πλήττουν την ποιότητα ζωής, δυσχεραίνουν έτι περαιτέρω την καθημερινότητα και προκαλούν πρόσθετο οικονομικό κόστος στους πολίτες. Τα γνωστά «πακέτα μέτρων» του κ. Μητσοτάκη όχι μόνο δεν βελτιώνουν την κατάσταση για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα αλλά συντηρούν το καθεστώς αισχροκέρδειας, ακρίβειας, φτώχειας και φορολογικής αφαίμαξης των πολιτών. Τα τελευταία στοιχεία επιβεβαίωσαν την εκτίναξη του πληθωρισμού στο 5,4%. Αυτή η νέα αύξηση έρχεται να προστεθεί στις ήδη αυξημένες τιμές. Η στέγη, τα τρόφιμα, η ενέργεια είναι πλέον είδος πολυτελείας. Και η κυβέρνηση μιλά για «ανθεκτική οικονομία»! Ο κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε μέτρα μόλις 500 εκατ. μέχρι το τέλος του έτους, όταν το υπερπλεόνασμα του 2025 ξεπέρασε τα 6 δισ. Η λογική «σάς παίρνω 10 και σας επιστρέφω 1, απαιτώντας να με δοξάσετε» είναι η μόνιμη πρακτική του κ. Μητσοτάκη. Η ετήσια επανάληψή της στη ΔΕΘ δεν νομίζω ότι θα πείσει κανέναν πια.
Την ίδια ώρα η Αριστερά επιμένει να αναδεικνύει ζητήματα δημοκρατίας, δικαιωμάτων κ.ο.κ. Μήπως έχει υπερισχύσει στην κοινωνία η άποψη, «αυτά γίνονταν πάντα», όπου το «αυτά» είναι τηλεφωνικές παρακολουθήσεις, μη χρηστή διανομή Κοινοτικών κονδυλίων κ.λπ.;
Δεν πιστεύω ότι η κοινωνία αποδέχεται τον ορυμαγδό σκανδάλων, τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος, τη συγκάλυψη πολιτικών και ποινικών ευθυνών βουλευτών και υπουργών της κυβέρνησης, τις παρακολουθήσεις και τις υποκλοπές, τον ευτελισμό των θεσμών και την παραβίαση του κράτους δικαίου. Εξάλλου 65% των πολιτών δήλωσαν με βάση πρόσφατη δημοσκόπηση ότι η παραβίαση των αρχών του κράτους δικαίου θα αποτελέσει παράγοντα καθορισμού της ψήφου τους. Την ίδια ώρα το 72% λέει ότι δεν υπάρχει κράτος δικαίου στην Ελλάδα. Όταν μάλιστα αυτές οι καθεστωτικές πρακτικές έρχονται να προστεθούν στην οικονομική ασφυξία της κοινωνίας ενισχύουν το αίσθημα αδικίας και την αποστροφή προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η αντιπολίτευση περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα την κυβέρνηση Μητσοτάκη (ιδίως τη 2η τετραετία μάλιστα). Παρά ταύτα, η ΝΔ φέρεται από τις δημοσκοπήσεις να έχει διπλάσιο ποσοστό από το δεύτερο κόμμα (το ΠΑΣΟΚ δηλαδή). Ποιο είναι το πολιτικό αντίδοτο;
Δεν είναι η αντιπολίτευση που περιγράφει την κυβέρνηση με τα μελανότερα χρώματα, αλλά η πλειοψηφία των πολιτών. Σχεδόν τα ¾ της κοινωνίας, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες της κοινής γνώμης, απαιτούν πολιτική αλλαγή, μια άλλη κυβέρνηση. Το ζητούμενο είναι να μπορέσει η ευρύτερη Αριστερά να υπερβεί τον κατακερματισμό της, ώστε να δώσει με αξιώσεις νίκης τη μάχη απέναντι στη ΝΔ και να ικανοποιήσει αυτή τη λαϊκή απαίτηση. Το ερώτημα που θέτουν πολλοί εδώ είναι: Μπορείτε; Και απαντώ όπως θα το έθετε ο Καντ: Μπορούμε, επειδή οφείλουμε. Είμαι βέβαιη, μάλιστα, ότι μια πολιτική πανστρατιά της πληθυντικής Αριστεράς που θα παρουσιάσει μία πρόταση εξουσίας και ένα πρόγραμμα πλήρως αντιπαραθετικά με τις πολιτικές της Δεξιάς στην οικονομία, την εργασία, την παιδεία, την υγεία, το περιβάλλον, την εξωτερική πολιτική και θα εγγυηθεί την αποκατάσταση των θεσμών και του κράτους δικαίου μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Πολλοί προοδευτικοί πολίτες εναποθέτουν τις ελπίδες τους στον Αλέξη Τσίπρα και τον πολιτικό φορέα που εκείνος θα ιδρύσει. Θα είσθε παρούσα στην προσπάθεια, κυρία Αχτσιόγλου; Και, τι θα γίνει με τη βουλευτική έδρα σας;
Είμαι παρούσα και αφοσιωμένη στον αγώνα για την ανατροπή της κυβέρνησης της Δεξιάς και την εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής, αγώνας που όπως σας είπα προηγουμένως απαιτεί ενότητα και συστράτευση της ευρύτερης Αριστεράς και των προοδευτικών πολιτών. Ο Αλέξης Τσίπρας αντικειμενικά παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη μάχη. Η κοινοβουλευτική μου παρουσία εξάλλου ακριβώς αυτόν τον αγώνα υπηρετεί και καθημερινά κρίνεται τόσο από εμένα όσο και από τους πολίτες αν εξυπηρετεί αυτόν τον κεντρικό στόχο.
































