Τρόπους να σβήσει την εσωκομματική φωτιά που άναψε η απόφαση του Μαξίμου να στείλει οριζόντια και αδιακρίτως όλους τους εμπλεκόμενους βουλευτές της στην δικαιοσύνη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αναζητά η κυβέρνηση. Ο κίνδυνος να κακοφορμίσει εντελώς η ούτως ή άλλως εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην «γαλάζια» Κ.Ο. και το Μαξίμου είναι κάτι παραπάνω από ορατός. Η εμπιστοσύνη έχει κλονιστεί και από δίπλα φουντώνει το παράπονο των βουλευτών ότι καλούνται να πληρώσουν εκείνοι το ...μάρμαρο για τις παθογένειες του Κράτους που δεν αντιμετώπισε επτά χρόνια τώρα η κυβέρνηση.
Αναζωπύρωση μετά το Πάσχα
Και μπορεί λόγω Πάσχα να έπεσαν κάπως οι τόνοι αλλά η εσωκομματική φωτιά είναι βέβαιον ότι θα αναζωπυρωθεί μετά την Ανάσταση.
..Όταν η Ολομέλεια θα αποφασίσει οριστικά την άρση ασυλίας των 11. Και εν συνεχεία του Π. Αθανασίου και του Τ. Χατζηβασιλείου που εμπλέκονται στην 4η δικογραφία που έφθασε Μ. Τρίτη στη βουλή. Αλλά και όσων ακόμη κυβερνητικών βουλευτών θα βρεθούν μπλεγμένοι στις επόμενες δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αφού η έρευνα για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ θα συνεχιστεί μέχρι και το 2025.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αισθάνονται «πολιτικά όμηροι» από την κυβέρνησή τους
Αυτό σημαίνει ότι μία ολόκληρη Κ.Ο. έχει κάθε λόγο να αισθάνεται ότι βρίσκεται σε «προεκλογική ομηρία» και εν δυνάμει στιγματισμένη με την σύμφωνη γνώμη της ίδιας της κυβέρνησης που εκπροσωπεί.
«Ακόμη δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει η άρση ασυλίας. Σε τι ταλαιπωρία μπαίνουν» σχολιάζει αξιωματούχος της κυβέρνησης που προβλέπει ξεσηκωμό όταν αποχωρήσει η σκόνη και μείνουν μόνοι τους να τα βγάλουν πέρα στα δικαστήρια.
Η «κολοκυθιά» για το ποιος θα πάρει τον ..μουτζούρη
Ο Πρωθυπουργός φυσικά – διαμηνύει το Μαξίμου- δεν θα μπορούσε να πράξει διαφορετικά. Διότι αν απέρριπτε τις άρσεις ασυλιών τότε όλο το ανάθεμα της αντιπολίτευσης και της κοινής γνώμης εκτιμούν ότι θα έπεφτε πάνω του.
Από την στιγμή που ήταν εκείνος που έκανε «κανόνα» την άρση ασυλίας για αδικήματα ή υποθέσεις που δεν εμπίπτουν στα «βουλευτικά καθήκοντα».
Και από την στιγμή που είναι εκείνος που ζητάει από την αντιπολίτευση σεβασμό στην δικαιοσύνη.
Εξού και οι βολές προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σε κεντρικό επίπεδο είναι προσεκτικές και περιορισμένες.
Ψάχνουν αντίδοτα στην «γαλάζια» οργή
Τώρα η κυβέρνηση προκειμένου να περισώσει ότι σώζεται για να μην διαλυθεί η Κ.Ο. προεκλογικά στέλνει έμμεσα σήματα υποστήριξης προς τους «γαλάζιους» βουλευτές.
-Πρώτον, τους διαμηνύει ότι η πρόθεση του πρωθυπουργού είναι να συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια στις προσεχείς εκλογές ακόμη κι αν οι υποθέσεις τους δεν έχουν τελεσιδικήσει με βασικό επιχείρημα το «τεκμήριο της αθωότητας». Με εξαίρεση τους βουλευτές που θα διωχθούν για κακούργημα.
- Δεύτερον υπάρχει η σκέψη αμέσως μετά το Πάσχα το υπουργείο Δικαιοσύνης να επαναφέρει την διάταξη που καταργήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2019 με βάση την οποία η δικαιοσύνη οφείλει κατά προτεραιότητα και αυστηρά εντός 4 μηνών να ολοκληρώνει την έρευνα για υποθέσεις που αφορούν βουλευτές να ασκεί διώξεις και να ορίζει και δικάσιμο.
Με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση θέλει να κλείσει το μάτι στους βουλευτές της ότι μέχρι το φθινόπωρο θα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο και θα έχει φύγει από πάνω τους το πολιτικό στίγμα. Ούτως ώστε αν μεν οι εκλογές γίνουν Φθινόπωρο να μπορούν να συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια όσοι αθωωθούν ή έχουν πλημμέλημα. Αν δε οι εκλογές γίνουν το 2027 να έχουν πολλές πιθανότητες η υπόθεση τους να έχει, ήδη, εκδικαστεί και να συμμετέχουν στις εκλογές άσπιλοι και αμόλυντοι.
Όχι στην άρση ασυλιών από Άδ. Γεωργιάδη και Μ. Βορίδη
Η αλήθεια είναι ότι στο εσωτερικό της κυβέρνησης υπήρξε έντονο debate για την διαχείριση των βουλευτών. Αρχικά υπήρχε η σκέψη της κατά περίπτωση άρσης ασυλίας – ανάλογα με την βαρύτητα του αδικήματος. Ένα 24ωρο μετά η απόφαση άλλαξε και δόθηκε σήμα για οριζόντια αντιμετώπιση των κυβερνητικών βουλευτών.
Στον αντίποδα υπήρξαν κυβερνητικά στελέχη και υπουγοί που εισηγήθηκαν την εντελώς αντίθετη αντιμετώπιση. Με προεξάρχοντες τους Άδωνη Γεωργιάδη και Μ. Βορίδη που τοποθετήθηκαν και δημόσια.
Η δική τους εισήγηση ήταν να απορριφθούν όλες οι άρσεις ασυλίας και η κυβέρνηση να ανοίξει καθαρό μέτωπο με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Αίφνης προέκυψε μέτωπο δεξιών - Ποταμίσιων εντός της Ν.Δ.
Ο κίνδυνος ενός πιθανού εσωκομματικού ξεκαθαρίσματος, πάντως, πάει πιο βαθιά. Ξαφνικά ανοίγει και μέτωπο με τους Πασοκογενείς και Ποταμίσιους -κυρίως εξωκοινοβουλευτικούς αξιωματούχους της κυβέρνησης- με τους αμιγώς δεξιούς βουλευτές και υπουργούς.
Αφορμή, οι εισηγήσεις που έφθασαν στο Μαξίμου τις προηγούμενες ημέρες για κατάργηση του σταυρού στις εκλογές. Ως μία θεσμική παρέμβαση που θα έδινε πόντους στον Κ. Μητσοτάκη αφού θα παρουσιαζόταν ως η πλέον αποτελεσματική απάντηση στην αντιμετώπιση του ρουσφετιού. Αφού ο βουλευτής σε αυτήν την περίπτωση θα εκλέγεται με λίστα και συνεπώς δεν θα έχει κανέναν λόγο να κάνει ρουσφέτια για να κρατήσει την εκλογική πελατεία του.
Άναψαν τα αίματα οι εισηγήσεις περί κατάργησης του σταυρού
«Δεν θα γίνουμε Ποτάμι. Η Ν.Δ. είναι λαϊκό κόμμα και δεν θα χάσει την ψυχή της» ήταν ο αντίλογος που ακούστηκε από υπουργό που δήλωσε κάθετα αντίθετος με αυτήν την πρόταση.
Τελικά οι εισηγήσεις για κατάργηση του σταυρού δεν εισακούστηκαν από τον πρωθυπουργό αλλά οι ψίθυροι φαίνεται ότι έφθασαν στην «γαλάζια» Κ.Ο. κινδυνεύοντας να πυροδοτήσουν έτη περαιτέρω το εκρηκτικό κλίμα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης πήρε το θέμα πάνω του και δύο φορές έκανε δημόσια παρέμβαση «καίγοντας» την προοπτική της κατάργησης του σταυρού.
Ηχηρή παρέμβαση από τον Π. Μαρινάκη
«Εγώ θεωρώ ότι οποιαδήποτε πρόταση μειώνει την δύναμη των ψηφοφόρων είναι σε λάθος κατεύθυνση» είπε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και συνέχισε λάβρος εναντίον του Γερμανικού συστήματος : «Αυτό το σύστημα έχει μεγάλο αριθμό βουλευτών Επικρατείας , μεγάλο αριθμό μονοεδρικών Περιφερειών. Έχει χαρακτηριστικά ελιτισμού. Καταργεί την λαϊκή ετυμηγορία».
Οι αιχμές του Παύλου Μαρινάκη εναντίον όλων όσοι ονειρεύονται να κοσμούν το ψηφοδέλτιο Επικρατείας σε βάρος της λαϊκής ψήφου, ολοφάνερες.
Η σύγκρουση ανάμεσα στους καθαρόαιμους κεντροδεξιούς συνεργάτες του πρωθυπουργού και τους «Ποταμίσιους» - όπως τους χαρακτηρίζουν- αναμένεται σκληρός και αδυσώπητος αν οι σχετικές εισηγήσεις ξαναμπούν στο τραπέζι του ενδοκυβερνητικού διαλόγου στο άμεσο μέλλον.
