Σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Νησί » της Μυτιλήνης και στην δημοσιογράφο Ανθή Παζιάνου, ο Πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, ανέδειξε μεταξύ άλλων την ανάγκη και τις προϋποθέσεις συγκρότησης μιας πειστικής και αποφασιστικής προοδευτικής εναλλακτικής απέναντι στην αυταρχική Δεξιά και την ενίσχυση της Ακροδεξιάς.
Αναφερόμενος στην εμπειρία της διακυβέρνησης 2015–2019, τόνισε ότι δεν αποτέλεσε «αριστερή παρένθεση», αλλά μια πρωτοπόρα προσπάθεια που άνοιξε δρόμους σε εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες. «Η ιστορία δεν λειτουργεί με νομοτέλειες. Δεν ήταν μια φωτοβολίδα που έσβησε. Ήταν ένας πρώτος σπόρος που πρέπει να φυτρώσει », σημείωσε, σε ερώτηση αν μπορεί να επαναληφθεί και πρόσθεσε ότι το μέλλον θα κριθεί από τη σαφήνεια του σχεδίου, την ενότητα και τη σύνδεση με την κοινωνία των δυνάμεων που θα το αναλάβουν, αναφερόμενος και στο πρόσφατο προγραμματικό συνέδριο Της Νέας Αριστεράς.
Απαντώντας στο ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει αριστερή πολιτική το 2026, σε μια συγκυρία όπου η κυβερνητική φθορά φαίνεται να αξιοποιείται κυρίως από δυνάμεις δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας, ο Αλ. Χαρίτσης υπογράμμισε ότι το φαινόμενο της ανόδου της Ακροδεξιάς είναι διεθνές. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο: «Η πολιτική συγκυρία διαμορφώνεται από συσχετισμούς, σχέδιο και κοινωνική κινητοποίηση».
Ως βασικές προϋποθέσεις για μια μελλοντική νίκη των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων, ο Αλ. Χαρίτσης ανέδειξε:
1. Καθαρό και ριζοσπαστικό πρόγραμμα.
Το μείζον κοινωνικό ζήτημα σήμερα είναι το κόστος ζωής, η ενεργειακή ακρίβεια και η πίεση στα λαϊκά στρώματα. Απαιτείται σύγκρουση με τα καρτέλ, ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων, επανατοποθέτηση της εργασίας και του μισθού στο επίκεντρο της οικονομικής πολιτικής και επανακαθορισμός του ρόλου του κράτους. «Δεν μπορεί η ΔΕΗ να λειτουργεί μόνο κατ’ όνομα ως δημόσια επιχείρηση, ούτε ο ενεργειακός χώρος να παραδίδεται σε ανεξέλεγκτα ιδιωτικά συμφέροντα», σημείωσε, αναφερόμενος και στην υποβάθμιση των ενεργειακών κοινοτήτων.
2. Πολιτική αποφασιστικότητα και ρήξεις.
Μια επόμενη κυβέρνηση της Αριστεράς οφείλει να είναι αποφασιστική στην υλοποίηση ενός προγράμματος προοδευτικών μεταρρυθμίσεων. «Δεν μπορείς να τα έχεις καλά με όλους», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η επιλογή στρατοπέδου – υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας – είναι αναγκαία για την αξιοπιστία μιας εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης.
3. Ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων.
Ο Αλ. Χαρίτσης σημείωσε ότι οι δυνάμεις της κεντροαριστεράς έχουν περισσότερα που τις ενώνουν παρά που τις χωρίζουν. «Η ενότητα, ωστόσο, δεν μπορεί να είναι προϊόν συμφωνιών κορυφής, αλλά πρέπει να στηρίζεται σε προγραμματική σαφήνεια και ουσιαστική κοινωνική αναφορά».
4. Ενεργοποίηση της κοινωνίας.
Κάνοντας αυτοκριτική αναφορά στην περίοδο 2015–2019, επισήμανε ότι ένα από τα βασικά προβλήματα ήταν η απομάκρυνση της κοινωνίας από την ενεργή συμμετοχή. «Χωρίς την κοινωνία παρούσα, καμία προσπάθεια πολιτικής αλλαγής δεν μπορεί να είναι επιτυχημένη», υπογράμμισε, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη συμμετοχής των νέων και των εργαζομένων.
Αφορμή για τη συζήτηση σχετικά με την ανάγκη μελλοντικής προοδευτικής κυβέρνησης, στάθηκαν οι αναφορές της δημοσιογράφου Ανθής Παζιάνου στις πολλές, θετικές για την Μυτιλήνη, παρεμβάσεις του Αλ. Χαρίτση κατά την θητεία του στο Υπουργείο Οικονομίας και μετέπειτα από τη θέση του υπουργού Εσωτερικών. Συγκεκριμένα υπενθύμισε τη διάσπαση του Δήμου Λέσβου σε δύο δήμους όπως ήταν το αίτημα της τοπικής κοινωνίας, τις ενισχύσεις από το ΠΔΕ και τον Φιλόδημο, το μειωμένο ΦΠΑ, το Μεταφορικό Ισοδύναμο, το οποίο αποτέλεσε πρωτοβουλία του Νεκτάριου Σαντορινιού, καθώς και το Αναπτυξιακό Σχέδιο Β. Αιγαίου, το οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη εγκατέλειψε. Και μάλιστα, υπενθύμισε ο Αλ. Χαρίτσης, η τότε κυβέρνηση λειτούργησε «σε μια περίοδο κατά την οποία δημοσιονομικά, χρηματοδοτικά και θεσμικά τα πράγματα ήταν εξαιρετικά ασφυκτικά. Εξαιρετικά ασφυκτικά».
Η σύγκριση με τη σημερινή συγκυρία, σύμφωνα με τον Αλ. Χαρίτση, είναι αντικειμενικά άνιση. «Η επόμενη κυβέρνηση βρήκε γεμάτα ταμεία. Λόγω Covid δεν υπήρχαν δημοσιονομικοί περιορισμοί. Είχε στα χέρια της το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας – μια μοναδική χρηματοδοτική ευκαιρία που καμία άλλη κυβέρνηση στο παρελθόν δεν είχε». «Η σύγκριση είναι δυσανάλογη δεδομένων των αντικειμενικών συνθηκών».
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη Μυτιλήνη, και με αιχμή τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης. «Η Λέσβος σήκωσε το πολύ μεγάλο βάρος της τεράστιας προσφυγικής κρίσης του 2015. Και το βάρος αυτό το σήκωσε και η κυβέρνησή μας», επισήμανε ο Αλ. Χαρίτσης. «Παρά τις δυσκολίες και με λάθη η διαχείριση του ζητήματος ήταν μια προσπάθεια με σεβασμό στο δίκαιο, με όρους ασφάλειας αλλά και με όρους ανθρωπιάς».
Αντιθέτως, για τη σημερινή πολιτική στο προσφυγικό, ο Αλ. Χαρίτσης έκανε λόγο για «μια διαχείριση αποτροπής που τελικά στοιχίζει ανθρώπινες ζωές», με αφορμή και πρόσφατα τραγικά περιστατικά στη Χίο. «Για μια ευρωπαϊκή ευνομούμενη χώρα του 2026, αυτό δεν μπορεί να είναι αποδεκτό», υπογράμμισε, καταγγέλλοντας μια λογική που «καλλιεργεί το υπόστρωμα της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού» και «χύνει δηλητήριο στο κοινωνικό σώμα».
