Στη Νέα Αριστερά απέφυγαν τη ρήξη, ωστόσο το «χάσμα» ανάμεσα στην ηγεσία και την πλειοψηφία, ως προς τη στρατηγική του κόμματος, φαίνεται να παραμένει. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι την τελευταία στιγμή βρέθηκε η «φόρμουλα» για ένα κοινώς αποδεκτό κείμενο.
Η διατύπωση της Πολιτικής Απόφασης μοιάζει με έναν συμβιβασμό ανάγκης, ο οποίος θα διατηρήσει μεν την ενότητα της Νέας Αριστερά, όμως δύσκολα μπορεί να έχει μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Οι διατυπώσεις στο κείμενο μπορεί να μοιάζουν συναινετικές, όμως η κάθε πλευρά θεωρεί ότι πέτυχε να διατηρήσει τον δικό της στρατηγικό στόχο - με αρκετούς να ισχυρίζονται ότι στην πραγματικότητα αντικατοπτρίζουν πλήρως τις θέσεις της πλειοψηφίας.
Το γεγονός πως το κείμενο περιλαμβάνει τις θέσεις και της ηγεσίας και της πλειοψηφίας, αφήνει ανοιχτή την κατά το δοκούν ερμηνεία του, δίνοντας τη δυνατότητα στην κάθε πτέρυγα να παραμένει στη γραμμή που ήταν και πριν το Συνέδριο.
Και «Μέτωπο» και «ανασυγκρότηση της Αριστεράς»
Είναι ξεκάθαρο πως με το συναινετικό αυτό κείμενο, η κάθε πλευρά εκτιμά πως πέτυχε τον δικό της στόχο. Άλλωστε, τα 16 μόλις κατά και τα ελάχιστα λευκά, δείχνει ότι η απόφαση ελήφθη σχεδόν ομόφωνα.
Η ηγεσία θεωρεί ότι πέτυχε να έχει στην απόφαση τη θέση του «Μετώπου» - το οποίο ήταν ο απόλυτος στρατηγική της στόχος.
«Η Νέα Αριστερά συνεχίζει να αγωνίζεται για τη δημιουργία ενός πόλου που θα αντιπαρατεθεί συνολικά με τη δεξιά και την ακροδεξιά (…) Ένα τέτοιο μέτωπο απευθύνεται στην Αριστερά, την πολιτική οικολογία, στις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, των κοινωνικών κινημάτων και των κόσμου της αποχής. Στόχος αυτού του μετώπου είναι η αλλαγή των συσχετισμών και η ανατροπή της κυβέρνησης και της δεξιάς πολιτικής», αναφέρει το κείμενο.
Παράλληλα, στελέχη της ηγεσίας ισχυρίζονται ότι πέτυχαν να ενταχθεί στο κείμενο το προγραμματικό σκέλος για τις συμμαχίες, με τη φράση «αυτή η διαδικασία προφανώς θα συνδυάζει την κριτική με το διάλογο, παράγοντας οριοθετήσεις που θα προκύψουν από το πολιτικό περιεχόμενο και όχι από τη λογική σεκταρισμού»
Από την πλευρά της πλειοψηφίας, θεωρούν ότι το κείμενο αποτυπώνει πλήρως τη συντριπτική νίκη των δικών τους θέσεων. Στηρίζεται στο γεγονός ότι περιλαμβάνει τις παρακάτω διατυπώσεις.
«Το μέτωπο που υποστηρίζουμε δεν αποτελεί εφαρμογή στο σήμερα αποτυχημένων κεντρώων ή κεντροαριστερών λύσεων, ούτε συνεπάγεται τη ρευστοποίηση της αριστεράς ή την μετατροπή της σε συνιστώσα μιας αφηρημένης δημοκρατικής παράταξης», εκτιμώντας ότι δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα μετατόπισης προς την Κεντροαριστερά.
Η ηγεσία απαντάει με τη σειρά της ότι ουδέποτε ήθελε τις «αποτυχημένες κεντρώες λύσεις» και πως πρώτος ο Αλέξης Χαρίτσης είχε σταθεί απέναντι τους.
Επίσης, θεωρεί ότι ασκείται επαρκής κριτική προς τον Αλέξη Τσίπρα, έστω και αν δεν τον κατονομάζει. «Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, εξάλλου, προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές, που έχουν αποδειχθεί ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν, αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς και τον κόσμο της εργασίας και εμποδίζουν να δοθεί μια καθαρή συλλογική και ενωτική απάντηση στα σημερινά συστημικά προβλήματα (…) Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η λογική του μεσού όρου δεν μπορεί να δώσει λύσεις και καταλήγει μέσα από την αποτυχία να αφήνει περισσότερο χώρο στις δυνάμεις της ακροδεξιάς», αναφέρεται στην απόφαση.
Ως προς αυτό το σκέλος, στελέχη της ηγεσίας θεωρούν ότι δεν υπάρχει λόγος να ερμηνεύεται για τον πρώην πρωθυπουργό - άλλωστε, λένε, αν στη χώρα δεν λείπει κάτι αυτή τη στιγμή, είναι τα προσωποπαγή κόμματα που ήδη υπάρχουν και αυτά που έρχονται, όπως της Μαρίας Καρυστιανού.
Παράλληλα, η μεριά της πλειοψηφίας υποστηρίζει ότι δεν τίθεται πλέον θέμα ρευστοποίησης του κόμματος, αφού υπάρχει αναφορά για «αυτοδύναμη κομματική παρουσία, είμαστε διατεθειμένοι να λάβουμε όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για τη διαμόρφωση ενός μετώπου που θα δίνει ξανά έμπνευση σε όσους και όσες θέλουν να αγωνιστούν απέναντι στη δυστοπία που μας επιφυλάσσουν».
Τέλος, είναι απόλυτα ικανοποιημένη από την αναφορά στη διατύπωση «η Νέα Αριστερά ταυτόχρονα με τις ενωτικές προσπάθειες οφείλει να αγωνιστεί για την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής Αριστεράς και Οικολογίας και για την υπέρβαση της κρίσης που την ταλανίζει».
