Σε αχαρτογράφητα νερά εισέρχεται η Χαριλάου Τρικούπη, καθώς το κλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης παραπέμπει σε θερμοκρασίες… Γροιλανδίας. Κορυφαίο στέλεχος που συμμετείχε στην φορτισμένη συνεδρίαση της γραμματείας της ΚΟΕΣ σχολίαζε πως δεν είναι μόνο τα πολιτικά ζητήματα που διχάζουν το ΠΑΣΟΚ. Είναι και η μεγάλη ψυχική απόσταση που χωρίζει πλέον τα στελέχη του κόμματος, με τον Νίκο Ανδρουλάκη να αδυνατεί να διαμορφώσει στοιχειώδεις συντροφικές συνθήκες. Αντιθέτως επικρατούν τα συντροφικά μαχαίρια, τα οποία έχουν βγει για τα καλά από τις θήκες.
Κορυφή του παγόβουνου αποτελεί το ρήγμα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ με τον δήμαρχο Αθηναίων, το οποίο φαίνεται πως είναι οριστικό και χωρίς επιστροφή. Πολύ περισσότερο από την επιλογή του κ. Δούκα να αμφισβητήσει καθολικά την στρατηγική του κόμματος. Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί τόσο με το περιεχόμενο όσο και το ύφος της κριτικής, το πλεονέκτημα Δούκα είναι ότι πατάει πάνω στην κολλημένη βελόνα των δημοσκοπήσεων. Εξέλιξη που εκ των πραγμάτων σηκώνει στα ύψη τις εσωκομματικές μουρμούρες, δεδομένου ότι είναι πολλά τα στελέχη που ανησυχούν για το πολιτικό τους μέλλον από τη στιγμή δεν υπάρχουν μεγάλες προοπτικές για περαιτέρω βουλευτικές έδρες. Από την άλλη, το μειονέκτημα του δημάρχου Αθηναίων είναι πως έχει περιορισμένο αριθμό εσωκομματικών συμμάχων, με την Χαριλάου Τρικούπη να διαρρέει πως «ο Δούκας απομονώθηκε στην συνεδρίαση». Εννοώντας, δηλαδή, πως κανένα από τα κορυφαία στελέχη δεν στήριξαν την πρότασή του για αλλαγή στρατηγικής.
Την ίδια ώρα, ωστόσο, δεν είναι λίγα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που προσπαθούν να διαβάσουν πίσω από τις γραμμές τα ανοίγματα που εσχάτως κάνει ο κ. Ανδρουλάκης προς τους κυρίους Φάμελλο και Χαρίτση. Αν, δηλαδή, ο κ. Ανδρουλάκης είναι διατεθειμένος να εξετάσει ακόμα και το ενδεχόμενο προεκλογικών συμμαχιών ή, απλώς, θέλει κάποια πρόσωπα από την ευρύτερη αριστερά να πλαισιώσουν τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το άγχος του κ. Ανδρουλάκη, σύμφωνα με γνώστες των διαθέσεών του, είναι πως δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση να ανοίξει προγραμματικό διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ και την πλευρά Χαρίτση από την Νέα Αριστερά και στην πορεία του δρόμου κάποιοι να «λακίσουν» προς το εγχείρημα του κ. Τσίπρα. Από την άλλη, η δικαιολογημένη φοβία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ οδηγεί σε αυτή την ασάφεια που καταγράφεται στο δημόσιο λόγο του, με τα περισσότερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να αδυνατούν στα πάνελ να τοποθετηθούν με συγκεκριμένο τρόπο για τις συμμαχίες.
Ο δρόμος προς το συνέδριο μοιάζει να έχει κάμποσα αγκάθια, με τον κ. Γερουλάνο να έχει ανεβάσει κατακόρυφα τις εσωκομματικές μετοχές του, μετά και την επίδειξη ισχύος που έκανε στην κοπή της πίτας του. Η παρέλαση από το Κάραβελ σύσσωμης της κοινοβουλευτικής ομάδας, συμπεριλαμβανομένου και του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και των περισσότερων κορυφαίων στελεχών, κατέδειξε την επιρροή που έχει αποκτήσει στο κόμμα. Μοιάζει, μάλιστα, να λειτουργεί ως εν αναμονή αρχηγός, περιμένοντας ένα τυχόν αρνητικό αποτέλεσμα στις εθνικές εκλογές.
Σε αυτό το κλίμα, το ερώτημα είναι κατά πόσο στο συνέδριο ο κ. Ανδρουλάκης θα σηκώσει το γάντι απέναντι στις φωνές αμφισβήτησης, οι οποίες, όμως, είναι μεμονωμένες και όχι σχηματοποιημένες. Στην παρούσα φάση αυτό εκ των πραγμάτων λειτουργεί προς όφελος του κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος κατά γενική ομολογία γνωρίζει πολύ καλά το παιχνίδι των εσωκομματικών διεργασιών και ισορροπιών.
