Οι διαφορετικές προσεγγίσεις στην εξωτερική πολιτική ανάμεσα στη σημερινή κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και σε εκείνη του Αλέξη Τσίπρα, αναδείχθηκαν τις τελευταίες ώρες, με αφορμή την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Νίκολας Μαδούρο.
Ωστόσο, όλα δείχνουν ότι η σύγκρουση ανάμεσα στον νυν και στον πρώην πρωθυπουργό δεν θα περιοριστεί στο παρελθόν, αλλά θα έχει και μέλλον, με τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις δύο πλευρές να είναι σαφείς και ξεκάθαρες σε όλα τα πεδία.
Χιλιοπαιγμένο έργο
Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη, μέσω της οποίας υποστήριξε πως «δεν είναι η κατάλληλη ώρα να εξετάσουμε τη νομιμότητα» της αμερικανικής επέμβασης στη Βενεζουέλα, προκάλεσε την έντονη αντίδραση της αντιπολίτευσης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Όπως, επίσης, και του Αλέξη Τσίπρα, με το Μέγαρο Μαξίμου να επιλέγει να ανεβάσει το χιλιοπαιγμένο έργο του «αγαπημένου δικτάτορα του Τσίπρα, Νίκολας Μαδούρο», προκειμένου να απαντήσει στον πρώην πρωθυπουργό.
«Οι πολίτες θα θυμηθούν τις στενές σχέσεις, τόσο του ίδιου, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ με το εν λόγω καθεστώς», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, προκαλώντας την έντονη αντίδραση κύκλων της λεωφόρου Αμαλίας, που απάντησαν πως η πρωθυπουργική δήλωση πήγε «σε νέο επίπεδο τη δουλικότητα του πρόθυμου συμμάχου».
Ο «δεδομένος σύμμαχος»
Όπως και να έχει, η αντιπαράθεση αυτή έδωσε τη δυνατότητα να θυμηθούν όντως οι πολίτες τις διαφορές ανάμεσα στην εξωτερική πολιτική που άσκησε η κυβέρνηση Τσίπρα, σε σχέση με τη σημερινή του κ.Μητσοτάκη, σχολίασαν στο Dnews.gr, πρόσωπα που έχουν πλήρη εικόνα των πεπραγμένων της περιόδου 2015-2019.
Η γενική εικόνα που δίνουν οι εν λόγω παράγοντες, είναι πως ο νυν πρωθυπουργός, αντικατέστησε το διαχρονικό δόγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Από πυλώνας σταθερότητας και χώρα προώθησης της ειρήνης, η Ελλάδα μετατράπηκε σε «δεδομένο και πρόθυμο σύμμαχο».
Και δεν χρειάζονταν τα γεγονότα της Βενεζουέλας για να γίνει αυτό αντιληπτό. Ήδη ήταν ξεκάθαρο, συμπληρώνουν οι ίδιοι διπλωματικοί παράγοντες, από τη στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ουκρανική κρίση και στη γενοκτονία στη Γάζα.
Σύμμαχοι ή «Προστάτες»
Θεωρούν, όμως, ότι το Σάββατο ανέβηκε επίπεδο και κατέστη επικίνδυνος για τα εθνικά συμφέροντα. Αρνούμενος το Διεθνές Δίκαιο, λένε, ουσιαστικά ανοίγει επικίνδυνους δρόμους σε όσους εποφθαλμιούν την εθνική μας κυριαρχία και έχουν παραβιάσει το διεθνές δίκαιο με την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο.
Στέκονται, παράλληλα, σε ακόμα ένα σημείο. Στην καταληκτική φράση της απάντησης των συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα, στον Παύλο Μαρινάκη. «Αλλά πού να τα καταλάβει αυτά ο κύριος Μητσοτάκης, που τον απασχολεί το αύριο της (διε)φθαρμένης εξουσίας του πολύ περισσότερο από το διεθνές δίκαιο και το αύριο της χώρας».
Όπως εξηγούν τα ίδια πρόσωπα, η κυβέρνηση Τσίπρα αναζητούσε συμμάχους για να εξυπηρετήσει τα εθνικά συμφέροντα. Φυσικά και με τις Ηνωμένες Πολιτείες και με το Ισραήλ. Αντίθετα, υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη «τζογάρει», αναζητώντας «προστάτες», προκειμένου να μπορέσει να επιβιώσει η ίδια.
Ανησυχία και αμηχανία για Τσίπρα
Μπορεί η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στο πολιτικό προσκήνιο να θεωρείται πολύ πιθανή, όμως στην πραγματικότητα, στην παρούσα φάση, η μοναδική ιδιότητα που έχει είναι εκείνη του πρώην πρωθυπουργού.
Το Μέγαρο Μαξίμου, όμως, δείχνει να τον αντιμετωπίζει με αμηχανία, ακόμα και ως αρχηγό της αντιπολίτευσης. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έκανε ειδική και ονομαστική αναφορά στον κ.Τσίπρα, ενώ τον «χορό» των επιθέσεων εναντίον του, άνοιξε ο διαδικτυακός προπαγανδιστικός «βραχίονας» του κυβερνώντος κόμματος, που για την είδηση της απαγωγής Μαδούρο, χρησιμοποίησε φωτογραφία από παλιότερη συνάντηση που είχαν οι δύο άνδρες.
Είναι προφανές ότι οι συνεργάτες του κ.Μητσοτάκη προεξοφλούν την ολική επαναφορά Τσίπρα, ενώ αρκετοί εξ αυτών ισχυρίζονται σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους ότι θα αποτελέσει τον βασικό αντίπαλο στις επόμενες εκλογές.
