Οδηγίες δεν έχουν δοθεί από την Χαριλάου Τρικούπη. Καθεμία και καθένας θα πρέπει να αυτοσχεδιάζουν όταν τους ζητείται να σχολιάσουν την αναγκαστική παραίτηση του Γ. Παπαβασιλείου, που ορίστηκε διευθυντής του γραφείου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, μετά την δημοσιοποίηση των εγκωμιαστικών του αναρτήσεων για Μητσοτάκη-Δένδια-Δημητριάδη κατά την πρώτη θητεία της κυβέρνησης ΝΔ. Θα πρέπει, επίσης, να εξαντλήσουν την ευρηματικότητά τους για να διασώσουν την αξιοπρέπειά τους όταν βρεθούν σε συζήτηση για την απουσία των πολιτικών αρχηγών (με την εξαίρεση της Ζωής Κωνσταντοπούλου) από την κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου.
Υπάρχει θυμός. Γιατί θα βρεθούν στη δύσκολη θέση να απολογούνται για επιλογές τις οποίες έμαθαν εκ των υστέρων και δεν τις κατανοούν. Μόνο φανατικοί προεδρικοί με σοβαρή εξάρτηση από την ηγεσία λένε απίθανα πράγματα στο παρασκήνιο, όπως, για παράδειγμα, ότι δεν είχε ασκηθεί κριτική στον Κ. Μητσοτάκη όταν δεν πήγε στην κηδεία του Βασίλη Βασιλικού... Οι λιγότερο αμετροεπείς σημειώνουν απλώς ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης έλειπε στο εξωτερικό (απόλαυσε τον αγώνα μπάσκετ Βίρτους Μπολόνια-Παναθηναϊκός) και το ΠΑΣΟΚ είχε ισχυρή εκπροσώπηση από Βαρδακαστάνη, Τσουκαλά, Διαμαντοπούλου, Μ. Αποστολάκη, Χάρη Δούκα.
Για τον Ν. Ανδρουλάκη το λάθος είναι μεγαλύτερο από αυτό που αναλογεί στον Δ. Κουτσούμπα, τον Σ. Φάμελλο και τον Αλ. Χαρίτση. Γιατί είναι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης που διεκδικεί την πρωθυπουργία και, επομένως, οφείλει να δείχνει, τουλάχιστον, θεσμικότητα, πέρα από ενσυναίσθηση, σεβασμό στους Μεγάλους, ιστορική επίγνωση.
Και αν στην περίπτωση της επιλογής του Γ. Παπαβασιλείου η ευθύνη του συνδέεται με την επιπολαιότητα που έδειξε αδιαφορώντας για το πολιτικό βιογραφικό ενός τόσο στενού συνεργάτη, η απουσία του από την κηδεία του Δ. Σαββόπουλου δείχνει ελλείμματα πολύ πιο βαθιά.
Οταν θα συνεδριάσει η Πολιτική Γραμματεία της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (ΚΟΕΣ) ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα βρεθεί σε δύσκολη θέση. Συνομιλητές του έχουν ήδη αποφασίσει να ζητήσουν επανεξέταση της στρατηγικής και αλλαγή του τρόπου διαμόρφωσής της, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη συλλογικότητα.
Η συνεδρίαση αυτή δεν έχει καν προγραμματιστεί, ενώ τα κομματικά όργανα έχουν έτσι κι αλλιώς αδρανοποιηθεί, με αποτέλεσμα βουλευτές και στελέχη να τα λένε μεταξύ τους και να τα μοιράζονται με τρίτους. Και αυτό που, κυρίως, μεταφέρουν είναι μια έντονη αγωνία όχι μόνο για το δικό τους πολιτικό μέλλον αλλά και για την προοπτική του κόμματός τους που κινδυνεύει να χάσει όχι μόνο τις επόμενες εκλογές αλλά πολύ περισσότερα.
