«Τα κόμματα δημιουργούνται από τα κάτω. Αν καλύπτουν ανάγκες της κοινωνίας. Σε αυτή τη φάση εγώ επιθυμώ να συνομιλήσω και να αφουγκραστώ τις ανάγκες της κοινωνίας». Με αυτή τη φράση ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε προχθές σε φοιτητή στη Σορβόννη την Παρασκευή για τα σενάρια ίδρυσης νέου κόμματος. Δύο ημέρες μετά, ο πρώην Πρωθυπουργός ανακοίνωσε - επιβεβαιώνοντας πλήρως το ρεπορτάζ του Dnews.gr - την παραίτησή του από βουλευτής μετά από 16 χρόνια.
Μία προσεκτική ανάγνωση της δήλωσης που συνοδεύει την επιστολή παραίτησης του Αλέξη Τσίπρα οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα για τα «προσεχώς» καθώς και σε μηνύματα για το κοινοβουλευτικό κεφάλαιο που κλείνει αλλά και τη νέα πορεία που ανοίγει.
Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθαρίζει πως παραιτείται από βουλευτής αλλά όχι από την πολιτική δράση, επισημαίνοντας τον ηθικό παράγοντα στην απόφασή του: «Ούτε μπορώ, ούτε θέλω να διατηρήσω το αξίωμα του βουλευτή, με όσα προνόμια αυτό συνεπάγεται, όταν αισθάνομαι ότι η συμμετοχή μου, με την ειδική συνθήκη μάλιστα του πρώην πρωθυπουργού, δεν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό σε όσους με εμπιστεύτηκαν»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ενώ προαναγγέλλει αυτό που έχει πει πολλές φορές και επανέλαβε στη Σορβόννη πριν δύο ημέρες για την πρόθεσή του «να μιλήσει και να αφουγκραστεί τις ανάγκες της κοινωνίας».
Περιγράφει με μελανά χρώματα την συνθήκη που έχει διαμορφώσει η εξαετής κυβέρνηση της ΝΔ, κάνοντας λόγο για «επικίνδυνο αδιέξοδο, οικονομικό, πολιτικό, γεωστρατηγικό μα πρωτίστως ηθικό», ενώ κάνει ιδιαίτερη μνεία σε «γενικευμένη διαφθορά» και «λεηλασία που γεννά ανισότητες και αδικία και δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο».
Επί της ουσίας με τη δήλωσή του σκιαγραφεί τον προθάλαμο ενός νέου πολιτικού φορέα «από τα κάτω» που θα σταθεί απέναντι στη ΝΔ, θα προκύψει από τις κοινωνικές ανάγκες, και θα μπορέσει να καλύψει το αντιπολιτευτικό κενό μέσα σε ένα πλαίσιο καθεστωτικής διολίσθησης, για την οποία καταγγέλλει την κυβέρνηση, κάνοντας λόγο για «βουλή που δημοκρατικά απογυμγωμένη με ευθύνη κυρίως της πλειοψηφίας αδυνατεί να επιτελέσει το ρόλο που το Σύνταγμα επιτάσσει και οι πολίτες απαιτούν».
Με την παραίτησή του δηλώνει «απελευθερωμένος από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς που δεν μπορούν πια να εκφράσουν την κοινωνία», αφήνοντας αιχμή για τον αποπροσανατολισμό του κόμματός του και την άσκηση πολιτικής με το βλέμμα στο εσωκομματικό παίγνιο και όχι στην κοινωνία, και πλέον μπορεί να διευρύνει τα κοινά απεύθυνσής του πέρα από τα κομματικά όρια του ΣΥΡΙΖΑ, από τον οποίον εμφανώς τηρούσε αποστάσεις. Στέλνει ωστόσο και σαφές μήνυμα προς «όλους με τους οποίους πορευτήκαμε μαζί», πως «δεν θα είμαστε αντίπαλοι» και δίνει ραντεβού στο εγγύς μέλλον: «Ίσως σύντομα να ταξιδέψουμε πάλι μαζί σε πιο όμορφες θάλασσες», απαντώντας έμμεσα στα σενάρια μαζικού αποκλεισμού στελεχών από οποιοδήποτε ενδεχόμενο νέο πολιτικό εγχείρημα.
Επαναλαμβάνει δε την εκτίμησή του πως για το αντιπολιτευτικό κενό και την πολυδιάσπαση του προοδευτικού χώρου ευθύνη έχουν οι ηγεσίες «της δημοκρατικής αντιπολίτευσης που δεν παραμερίζουν τις ιδιοτέλειές τους για να προκύψει η αλλαγή», για να καταλήξει πως «θα πρέπει όλοι εμείς να γίνουμε η αλλαγή που προσδοκούμε».
Η παραίτηση του πρώην Πρωθυπουργού και ιστορικού ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ στη συνθήκη διαρκούς διολίσθησης της κυβερνώσας παράταξης και πολυκερματισμού της προοδευτικής αντιπολίτευσης έρχεται να ανακατέψει την τράπουλα στο πολιτικό σκηνικό. Είναι δεδομένο πως τα λιμνάζοντα νερά των κομμάτων της αριστερής και κεντροαριστερής όχθης του Ρουβίκωνα θα ταραχθούν. Μένει να φανεί αν οι ανακατατάξεις στα αριστερά του πολιτικού φάσματος θα δρομολογήσουν και ένα συνολικό big bang στο τελματωμένο πολιτικό status quo.
