Στις πολιτικές εξελίξεις της εβδομάδας αναφέρθηκσε στην ανάρτησή του ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης.
«Φοβική η ομιλία του Κ. Μητσοτάκη στη Γ.Σ του ΟΗΕ. Συνεπής στη γραμμή της στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ. Είναι μια ανήθικη και καταστροφική επιλογή. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για το ανήθικο του πράγματος. Αν όμως αμφιβάλλει κανείς για το καταστροφική, ας ρίξει μια ματιά στην αίθουσα του ΟΗΕ την ώρα που σηκώθηκε να μιλήσει ο ακροδεξιός γενοκτόνος Νετανιάχου» σχολίασε αρχικά.
Και συνέχισε: «Η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από ισχυρές δυνάμεις του δυτικού κόσμου ήρθε αργοπορημένα, αλλά δείχνει τη μεταβολή που έχει συντελεστεί. Περιμένω τον κ. Μητσοτάκη στη Βουλή να εξηγήσει γιατί η χώρα μας παραμένει -και σε αυτό το ζήτημα- στο περιθώριο των εξελίξεων. Και, κυρίως, στη λάθος πλευρά του σύγχρονου διλήμματος: με τη γενοκτονία ή τη δικαιοσύνη».
{https://www.facebook.com/acharitsis/posts/pfbid0Yz8qt8Q7etGEeJuVaTQt6YrkREwuqNDmfAvifL2ATe9xsnjdNJYHrXEJoeTZDEwol}
Η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση:
«Καλημέρα σε όλες και όλους.
Αυτές είναι οι σημειώσεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.
1. Ελλάδα στο διεθνές περιθώριο
Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του Μαξίμου προσπαθεί να μας πείσει ότι στη Νέα Υόρκη ο Πρωθυπουργός έθεσε την ατζέντα. Μας έδειξαν μέχρι και βίντεο στο τικ-τοκ με τον κύριο Μητσοτάκη να περπατάει σαν κομπάρσος στο Peaky Blinders.
Αλλά υπάρχει κι η σκληρή αλήθεια. Η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο περιθώριο των εξελίξεων με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Της κυβέρνησης που παραμύθιαζε την ελληνική κοινωνία ότι η Τουρκία είναι «απομονωμένη», ότι οι εξοπλισμοί «αγοράζουν τον σεβασμό», ότι ο δυτικός κόσμος τάχα υποκλίνεται στο προσωπικό άστρο του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η φτηνή πατριδοκαπηλεία της Δεξιάς κοστίζει ακριβά στη χώρα. Το ξέρουμε από την Ιστορία, το μαθαίνουμε -δυστυχώς- και πάλι. Η Τουρκία αναδεικνύεται σε ρυθμιστικό παράγοντα και γεωπολιτικό παίχτη, τα F-35 φαίνεται ότι δεν θα τα πάρουμε «μόνο» εμείς, οι ελληνοτουρκικές διαφορές δεν αποτέλεσαν καν θέμα συζήτησης στη συνάντηση Τραμπ-Ερντογάν.
Ο ελληνικός λαός αξίζει την αλήθεια. Κι ας πονάει. Η μόνη άμυνα απέναντι στην αυξανόμενη ισχύ της Τουρκίας είναι η ενεργητική διπλωματία και ο ουσιαστικός διάλογος μεταξύ των δύο χωρών με στόχο την επίλυση των μεταξύ μας διαφορών - και την κατοχύρωση της λύσης αυτής.
Όλα τα άλλα μπορεί να είναι βολικά επικοινωνιακά, αλλά θυμίζουν στρουθοκάμηλο: τη στιγμή του κινδύνου, απλώς βάζει το κεφάλι της πιο βαθιά στην άμμο.
2. Όλα τα μάτια στη Γάζα – όλα τα μάτια στον στόλο αλληλεγγύης
Μετά την επίθεση με drones στα σκάφη του στολίσκου Global Sumud Flotilla νότια της Γαύδου, ο Πέδρο Σάντσεθ από την Ν. Υόρκη ανακοίνωσε την αποστολή πολεμικού πλοίου. Η Τζ. Μελόνι – υπό την πίεση των μαζικών κινητοποιήσεων και την γενική απεργία σε όλη την Ιταλία για την Παλαιστίνη – αποφάσισε να στείλει φρεγάτα του πολεμικού ναυτικού.
Εμείς - η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Αριστεράς – με επείγουσα επιστολή μας ζητήσαμε από τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Ναυτιλίας το αυτονόητο: το Λιμενικό Σώμα να εξασφαλίσει ασφαλή διέλευση για την ανθρωπιστική αποστολή.
Μέσα σε απόλυτη σιωπή, φοβικά, η ελληνική κυβέρνηση έστειλε τελικά ένα σκάφος του Λιμενικού.
Το ίδιο φοβική ήταν η ομιλία του Κ. Μητσοτάκη στη Γ.Σ του ΟΗΕ. Συνεπής στη γραμμή της στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ.
Είναι μια ανήθικη και καταστροφική επιλογή. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για το ανήθικο του πράγματος. Αν όμως αμφιβάλλει κανείς για το καταστροφική, ας ρίξει μια ματιά στην αίθουσα του ΟΗΕ την ώρα που σηκώθηκε να μιλήσει ο ακροδεξιός γενοκτόνος Νετανιάχου.
Η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από ισχυρές δυνάμεις του δυτικού κόσμου ήρθε αργοπορημένα, αλλά δείχνει τη μεταβολή που έχει συντελεστεί. Περιμένω τον κ. Μητσοτάκη στη Βουλή να εξηγήσει γιατί η χώρα μας παραμένει -και σε αυτό το ζήτημα- στο περιθώριο των εξελίξεων.
Και, κυρίως, στη λάθος πλευρά του σύγχρονου διλήμματος: με τη γενοκτονία ή τη δικαιοσύνη;
3. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι
Όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διαβίβασε στη Βουλή δικογραφία για να διερευνηθούν ποινικές ευθύνες υπουργών για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αντί για προανακριτική έστησε «εξεταστική από το 1998»…
Ακόμα όμως και σε αυτήν την εξεταστική-παρωδία η συγκάλυψη αποδεικνύεται δεύτερη φύση της ελληνικής Δεξιάς. Το μονοκομματικό προεδρείο κόβει κρίσιμους μάρτυρες και καλεί πεθαμένους.
Προχθές ο πρώην πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ Ν. Σαλάτας κατονόμασε ευθέως τον κ. Μυλωνάκη, Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό, ως τον άνθρωπο που επέβαλε την αποπομπή του. Τα γαλάζια μέλη της Επιτροπής όμως απέρριψαν το αίτημα να κληθεί να καταθέσει το «δεξί χέρι» του Πρωθυπουργού.
Μόλις προχθές, στην επίκαιρη ερώτησή μου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ο κ. Τσιάρας απέφυγε να δεσμευτεί ότι οι επόμενες πληρωμές των αγροτών θα γίνουν κανονικά. Οι αγροτικές επιδοτήσεις είναι στον αέρα μετά την επιστολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που προειδοποιεί με αναστολή πληρωμών. Οι αγρότες σε απόγνωση.
Έχουμε μιλήσει πολύ για το «cancel» τελευταία. Το μόνο πραγματικό cancel το κάνει η Νέα Δημοκρατία: στη Δημοκρατία, στη διαφάνεια, στην παραγωγή.
4. Διαρκής εμπαιγμός
Όταν ξεκίνησε την απεργία πείνας, τα κυβερνητικά φερέφωνα τον παρουσίαζαν ως έναν άνθρωπο που ζητά κάτι παράλογο.
Τώρα, αίφνης, δικαστική εξουσία και κυβέρνηση - ενώ δεν έβλεπαν να υπάρχει αίτημα - προαναγγέλλουν ότι το αίτημα του τραγικού πατέρα ικανοποιείται τελικά. Αλλά όχι όλο. Το μισό.
Αναρωτιέμαι αν αντιλαμβάνονται το μέγεθος της αναλγησίας και της προσβολής. Ένας πατέρας ζητά την εκταφή του παιδιού του για να μάθει την αλήθεια. Και η κυβέρνηση και οι δικαστικές αρχές -σαν άλλοι αριστοκράτες- του λένε «μην τα θες κι όλα δικά σου».
Σήμερα είναι η 14η μέρα απεργίας πείνας για τον Πάνο Ρούτσι.
Δεν θα τον αφήσουμε μόνο του.
5. Εμπιστοσύνη (;) στη Δικαιοσύνη
Ξεκίνησε αυτές τις μέρες η «δίκη» για τις υποκλοπές. Οι κατηγορούμενοι βαρύνονται με πλημμέλημα!
Ελλάδα 2025. Ξέρουμε ότι το Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθούσε αντίπαλο πολιτικό αρχηγό, το μισό και βάλε υπουργικό συμβούλιο, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες και ανώτατους στρατιωτικούς. Ξέρουμε ότι οι επιχειρηματίες που εμπορεύονται το λογισμικό των υποκλοπών συνδέονται με χίλιους δυο τρόπους με κορυφαία κυβερνητικά στελέχη.
Και σύμφωνα με μια ανακριτική διαδικασία που μπάζει από παντού, πηγαίνουμε σε μια δίκη δίχως στοιχεία, δίχως την κλήση κρίσιμων μαρτύρων, δίχως την παραμικρή δυνατότητα να μάθουμε την αλήθεια.
Μιλώντας για Δικαιοσύνη, την Τρίτη καλούμαι στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής. Θα εξεταστεί το αίτημα της Εισαγγελίας για την άρση της ασυλίας μου προκειμένου να μου ασκηθεί ποινική δίωξη επειδή συμμετείχα, ως πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, σε μια αγροτική κινητοποίηση στη Καρδίτσα.
Το κράτος όταν πρέπει, δουλεύει. Και για να μην δουλευόμαστε, δηλώνω αυτό που είχα πει από την πρώτη στιγμή: είναι τιμή μου που κατηγορούμαι μαζί με τους αγωνιζόμενους αγρότες. Θα ζητήσω την άρση της ασυλίας μου. Γιατί τελικά, δεν είμαστε όλοι ίδιοι».
