Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας συναντήθηκε σήμερα, στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό, με τις αντιπροσωπείες των 35 Κομμουνιστικών Νεολαιών και Αντιιμπεριαλιστικών Οργανώσεων που συμμετέχουν στις εκδηλώσεις του 51ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή.
Ακολουθούν αποσπάσματα από την ομιλία του:
Για τις εκδηλώσεις αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης στο πλαίσιο του 51ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή και τις σημαντικές διεθνείς οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις
Σας καλωσορίζουμε στην Ελλάδα, στην Αθήνα, στην έδρα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του “Οδηγητή”.
Αυτές τις ώρες που το κράτος δολοφόνος του Ισραήλ επιχειρεί να ολοκληρώσει την κτηνωδία του σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, την ώρα που ο πόλεμος στην Ουκρανία απειλεί να βάλει φωτιά σε όλη την Ευρώπη, την ώρα που πάνω από 50 πολεμικά μέτωπα παραμένουν ενεργά σε όλο τον πλανήτη, την ώρα που παρακολουθούμε σε ζωντανή σύνδεση τα σκληρά παζάρια, αλλά και την πολεμική προετοιμασία των ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων, το Φεστιβάλ της ΚΝΕ μετατρέπεται σε μια απέραντη διαδήλωση αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης, καταδίκης των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της συμμετοχής της χώρας μας, φωτίζει τη μόνη διέξοδο για τους λαούς, όπως λέει και το σύνθημά του: “Ανατρέπουμε το παλιό, ανοίγουμε τον δρόμο στο νέο. Σοσιαλισμός για να νικήσει το δίκιο!».
Δίνουμε μεγάλη σημασία στη διεθνιστική μας αλληλεγγύη, τη συνεργασία, στη δύναμη του προλεταριακού διεθνισμού, της φιλίας και κοινής πάλης των λαών μας.
Τριανταπέντε χρόνια μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές παραμένει αρνητικός ο συσχετισμός της ταξικής πάλης παγκόσμια, παρά τα προβλήματα του καπιταλισμού, την όξυνση των αντιθέσεών του.
Η καπιταλιστική εξουσία κατόρθωσε να ενσωματώσει, όχι μόνο τμήματα της εργατικής τάξης, του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και λαϊκών μεσαίων στρωμάτων, αλλά και Κομμουνιστικά Κόμματα. Ωστόσο, όλο και περισσότερο, οι ίδιες οι εξελίξεις, δείχνουν ένα σύστημα γερασμένο, σάπιο, ξεπερασμένο πλέον ιστορικά.
Τα τελευταία χρόνια διευρύνθηκε παραπέρα το χάσμα ανάμεσα στον πλούτο που συγκεντρώνεται στους μονοπωλιακούς ομίλους και τη σχετική και απόλυτη φτώχεια που βιώνει η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων.
Στα χέρια του κεφαλαίου οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες, ο ψηφιακός μετασχηματισμός και η τεχνητή νοημοσύνη, αντί να αξιοποιούνται για την πλήρη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών που διευρύνονται, υπηρετούν την αύξηση της κερδοφορίας και τη συγκέντρωση του κεφαλαίου, την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, την καταστολή και τη χειραγώγηση της εργατικής τάξης και γενικότερα του λαού. Η καπιταλιστική αξιοποίησή τους οδηγεί στην γιγάντωση των αντιθέσεων του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος.
Η ενίσχυση της τάσης σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης και μακρόχρονης ανεργίας, η ακύρωση της αξιοποίησης των σύγχρονων επιστημονικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων για την προστασία της υγείας του λαού, την κάλυψη των μορφωτικών αναγκών του, την προστασία του περιβάλλοντος, αναδεικνύουν την όξυνση της βασικής αντίθεσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία και γενικότερα του συνόλου των κοινωνικών αντιθέσεων, στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος.
Η επιβράδυνση της διεθνούς οικονομίας την τελευταία τριετία, σε σχέση με τον μακρόχρονο μέσο όρο της περιόδου 2000-2019, αναδεικνύει το μεγάλο μέγεθος του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου, το οποίο δε μπορεί να ανακεφαλαιοποιηθεί, να επενδυθεί, διασφαλίζοντας ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους.
Η ύφεση στην οικονομία της Ευρωζώνης, ειδικότερα της Γερμανίας, αλλά και της Ιαπωνίας στην Ασία, η οριακή επιβράδυνση στις ΗΠΑ, αποτελούν χαρακτηριστικές όψεις της πραγματικής κατάστασης της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας.
Η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και η εκδήλωση της κρίσης δημιουργείται περιοδικά απ’ τη φυσιολογική λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας. Δεν αποτελεί κάποια εκτροπή της, όπως θέλουν να την προβάλλουν οι αστικές αναλύσεις. Γεννιέται απ’ την αντίφαση που υπάρχει στον πυρήνα λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος στη σφαίρα της παραγωγής.
Την προηγούμενη περίοδο αποδείχτηκε επίσης, για μια ακόμη φορά, ότι καμιά πρόταση αστικής διαχείρισης, κεϋνσιανή ή νεοφιλελεύθερη, επεκτατική ή περιοριστική δημοσιονομική και νομισματική πολιτική, δεν μπορεί να ακυρώσει τις νομοτέλειες της καπιταλιστικής παραγωγής, την αντίθεση ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και την καπιταλιστική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της, που αποτελεί την βασική αντίθεση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και την κύρια αιτία των οικονομικών κρίσεών του.
Δοκιμάστηκαν ξανά όλες οι διαχειριστικές επιλογές και επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά ότι μόνο συγκυριακά αμβλύνουν αντιθέσεις, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις εγγενείς αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος που διογκώνονται.
Σ’ αυτό το πλαίσιο και με δεδομένη την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, προωθείται η στροφή προς την πολεμική οικονομία και την προετοιμασία για έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο μεγάλης κλίμακας με στόχο αφενός να μεταθέσουν με τις επενδύσεις στην πολεμική οικονομία τον χρόνο εκδήλωσης της επόμενης μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης και αφετέρου να διαμορφωθούν προϋποθέσεις για μια σχετικά ελεγχόμενη, μεγάλη απαξίωση, καταστροφή κεφαλαίου, στις διάφορες πολεμικές εστίες.
Για τις εξελίξεις στην οικονομία της ΕΕ και της Ευρωζώνης
Η οικονομία της ευρωζώνης βρίσκεται σε σχετική στασιμότητα την τελευταία τριετία, με ρυθμό ανάπτυξης που δεν ξεπερνά το 0,5%. Οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις αναφέρουν τη δυνατότητα να φτάσει το 1,1% το 2025.
Σημειώνεται υποχώρηση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ σε σχέση με τις ΗΠΑ και την Κίνα που οφείλεται σε μια σειρά λόγους: το υψηλότερο ενεργειακό κόστος, την υστέρηση στον ψηφιακό μετασχηματισμό, στην τεχνητή νοημοσύνη και γενικότερα στις νέες τεχνολογίες, τον μεγαλύτερο βαθμό εξωστρέφειας που την κάνει πιο ευάλωτη στον εμπορικό πόλεμο, την υψηλή εξάρτησή της στις εισαγωγές κρίσιμων πρώτων υλών.
Σ’ αυτό το έδαφος οξύνονται οι ενδοαστικές αντιθέσεις στο εσωτερικό κρατών-μελών της ΕΕ (π.χ. Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία) και μεταξύ κρατών λόγω της αντικειμενικής διαφοράς της δημοσιονομικής τους κατάστασης, της διαφοράς των συνεπειών απ’ την υλοποίηση της πράσινης μετάβασης και την στροφή στην πολεμική οικονομία, την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, γενικότερα λόγω της επίδρασης της ανισόμετρης καπιταλιστικής ανάπτυξης. Ήδη 9 κράτη-μέλη της ΕΕ βρίσκονται εκτός των δημοσιονομικών ορίων (π.χ. Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο). Οι διαφορές αφορούν και τη στάση απέναντι στην πολιτική Τραμπ, αλλά και απέναντι στη Ρωσία και στην Κίνα (π.χ. Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία).
Σε κάθε περίπτωση η ΕΕ βρίσκεται σε πορεία περαιτέρω αντιδραστικοποίησης. Η υλοποίηση των κατευθύνσεων της ΕΕ προϋποθέτει κλιμάκωση της επίθεσης στο εισόδημα και στα δικαιώματα του λαού, επέκταση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ορίων συνταξιοδότησης, νέες περικοπές στις δαπάνες κοινωνικής πολιτικής (π.χ. υγεία), αύξηση της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης των εργαζομένων.
Ταυτόχρονα, η ηγεσία της ΕΕ και της ΕΚΤ προβάλλει την κλιμάκωση του εμπορικού πολέμου με τις ΗΠΑ ως ευκαιρία για να επιταχυνθεί η προσπάθεια διασφάλισης της «στρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ». Συγκεκριμένα η ΕΕ προσπαθεί να πετύχει βελτίωση της θέσης του ευρώ ως διεθνούς νομίσματος, αντιστροφή της ροής κεφαλαίων (απ’ τις ΗΠΑ προς την ΕΕ) και διεύρυνση των διεθνών συμμαχιών της.
Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η στροφή στην πολεμική οικονομία και στην ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων της ΕΕ. Βέβαια η στροφή στην πολεμική οικονομία εμπεριέχει αντιφάσεις, αφού λόγω της στάσης της ΕΕ στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και του γεγονότος ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών- μελών της είναι ταυτόχρονα και κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ (με εξαίρεση την Ιρλανδία, την Κύπρο και την Μάλτα) οδηγεί σε αγορές αμερικάνικων οπλικών συστημάτων και στην ενίσχυση της πολεμικής βιομηχανίας των ΗΠΑ.
Παράλληλα, η στροφή αυτή οξύνει αντιθέσεις για τη νέα κατανομή των κοινοτικών κονδυλίων (π.χ. για τον αγροτικό τομέα, για την πράσινη μετάβαση), καθώς και για τον τρόπο χρηματοδότησης (π.χ. μορφές κοινού δανεισμού) και την κατανομή τους.
Για το περιεχόμενο του 22ου Συνέδριο του ΚΚΕ και τους αγώνες του επόμενου διαστήματος
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Στην χώρα μας προχωράμε προς το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Την επόμενη εβδομάδα δίνονται στην δημοσιότητα, για την εσωκομματική και δημόσια συζήτηση, οι θέσεις της ΚΕ του Κόμματος. Το Συνέδριο θα γίνει τέλος Γενάρη του 2026.
Το κεντρικό θέμα του 22ου Συνεδρίου είναι το ΚΟΜΜΑ. Το Κόμμα που όλη η λειτουργία του, η κατάσταση των δυνάμεών του πρέπει να εναρμονιστεί πλήρως και με πιο γρήγορους και αποτελεσματικούς ρυθμούς με το επαναστατικό του πρόγραμμα και το καταστατικό του, να είναι πραγματικά «κόμμα παντός καιρού», «κόμμα έτοιμο για όλα», όχι ως σύνθημα ή ως ένας γενικός στόχος, αλλά στόχος που θα αποτυπώνεται στην καθημερινή του δράση και προσφορά, συνεγείροντας τις εργατικές λαϊκές συνειδήσεις, καθοδηγητής της πάλης του λαού μας για τον σοσιαλισμό.
Τα προηγούμενα χρόνια σημειώθηκαν αξιοσημείωτα βήματα στην ανάπτυξη του Κόμματος. Την τελευταία 5ετία σημειώνεται μεγάλη αλλαγή των συσχετισμών υπέρ των ταξικών δυνάμεων, των δυνάμεων του Κόμματος σε όλα τα μαζικά κινήματα και τις μαζικές οργανώσεις.
Υπήρξαν επιτυχίες στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, όπου σήμερα βρισκόμαστε στην δεύτερη θέση πανελλαδικά με περίπου 30%, ενώ εκατοντάδες πρωτοβάθμια σωματεία, ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα βρίσκονται στα χέρια των κομμουνιστών.
Η φοιτητική παράταξη της ΚΝΕ βρίσκεται στην πρώτη θέση στα Πανεπιστήμια, με ποσοστό 36%. Στους δασκάλους και καθηγητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, βρισκόμαστε στην πρώτη και στη δεύτερη θέση αντίστοιχα.
Πρώτη δύναμη είναι οι κομμουνιστές και στην Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας και στην Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας και Πειραιά.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιούνη του 2023 το ΚΚΕ πήρε το ποσοστό του 7,7%, από 5,5 % που είχε πριν, εκλέγοντας 21 βουλευτές στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Στις ευρωεκλογές τον Ιούνη του 2024, πήρε ποσοστό 9,3% εκλέγοντας 2 ευρωβουλευτές στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.
Συνολικά, θεωρούμε ότι η ικανότητα και προετοιμασία του Κόμματός μας, αφορά και την ανάλογη στρατηγική προγραμματική ετοιμότητα, αλλά αφορά και την τρέχουσα οργανωτική του πολιτική και δράση στις σημερινές συνθήκες σε μια αδιάσπαστη ενότητα.
Κρίσιμο ζήτημα είναι ο συνδυασμός του επαναστατικού προγράμματός μας με την καθημερινή επαναστατική δράση σε όλους τους τομείς, σε κάθε κρίκο της καθοδηγητικής δουλειάς. Άλλωστε, και σε μη επαναστατική κατάσταση, όπως η σημερινή, οφείλουμε να κάνουμε επαναστατική δουλειά προετοιμασίας με προοπτική.
***
Πρώτη μεγάλη μάχη μετά το Φεστιβάλ έχουμε την πανελλαδική απεργία την Τετάρτη 1η του Οκτώβρη ενάντια στο νομοθετικό τερατούργημα της κυβέρνησης για τις 13 ώρες δουλειάς στον ίδιο εργοδότη, με σύνθημα την απόσυρση του νομοσχεδίου, αυξήσεις σε μισθούς, ΣΣΕ, μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, κατάργηση της φοροληστείας, μείωση του εργάσιμου χρόνου 7ωρο, 5ήμερο, 35ωρο.
Σε αναβρασμό βρίσκονται και οι υγειονομικοί όλης της χώρας, οι ελεύθεροι επαγγελματίες των πόλεων.
Επίσης, σε κινητοποιήσεις βρίσκονται οι αγρότες, προετοιμάζοντας μπλόκα με τα τρακτέρ στους εθνικούς και επαρχιακούς δρόμους.
Στους δρόμους ετοιμάζονται να βγουν και οι φοιτητές, οι μαθητές, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης.
Η σαπίλα του συστήματος βρωμάει από παντού. Η κυβέρνηση και το κράτος, τα αστικά κόμματα συνολικά, είναι βουτηγμένα στα σκάνδαλα, τη διαφθορά, τον βούρκο που δημιουργεί μεγάλη οργή και οργανωμένες αντιδράσεις του λαού που αντιμετωπίζονται με καταστολή, με διώξεις, με επιστράτευση της τυφλής αστικής δικαιοσύνης.
Αντιμετωπίζουμε με μαχητικότητα, αισιοδοξία και ανάταση την κατάσταση αυτή. Είμαστε σίγουροι ότι θα τα καταφέρουμε. Προχωράμε μπροστά!
Σας καλωσορίζουμε όλους και όλες, άλλη μια φορά, και ελπίζουμε να περάσετε όμορφα και δημιουργικά στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ.
Άλλωστε εμείς ξέρουμε και να ΠΟΛΕΜΑΜΕ και να ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ!
Καλή δύναμη σε όλους και όλες!
