Η κοινοβουλευτική έκπτωση των Σπαρτιατών οφείλεται στο νομικό και πολιτικό αγώνα που ξεκίνησαν οι υποψήφιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Θ. Γλαβίνας και Δ. Διαμαντίδης. Προσέφυγαν διεκδικώντας τις έδρες στη Β Θεσσαλονίκης και Β Πειραιά αντίστοιχα και πέτυχαν, τελικά, να αποπεμφθεί από τη Βουλή το ακροδεξιό μόρφωμα που κρίθηκε από τη Δικαιοσύνη ότι συνδέεται με την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.
Στην Χαριλάου Τρικούπη είναι περήφανοι γι αυτή την επιτυχία, που την προβάλλουν, θυμίζοντας ότι ήταν μια προσπάθεια μοναχική, στην οποία δεν συστρατεύτηκαν βουλευτές άλλων κομμάτων.
Κοιτάζοντας μπροστά, το κεντρικό τους μήνυμα είναι ότι θα δώσουν μάχη μέχρι τέλους αν η κυβέρνηση επιχειρήσει να αξιοποιήσει μια πλειοψηφία των 149 αντί για 151 ή των 178 αντί για 180, επειδή τρεις βουλευτές των Σπαρτιατών τέθηκαν εκτός Βουλής.
Τονίζουν ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα ο «όλος αριθμός των βουλευτών» είναι 300 και την άποψη αυτή συμμερίζονται κορυφαίοι Συνταγματολόγοι, μεταξύ των οποίων ο Ευ. Βενιζέλος και ο Πρ. Παυλόπουλος.
Η αντεπίθεση ξεκίνησε αμέσως μετά τη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι με 297 βουλευτές η πλειοψηφία πέφτει στις 149 ψήφους. Στην αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχουν κατά νου μόνο την ψηφοφορία για τη σύσταση Προανακριτικής αλλά, κυρίως, τη συνταγματική αναθεώρηση που προϋποθέτει πλειοψηφίες 1/2 (151) και 2/3 (180).
Η ταχύτητα με την οποία η Χαριλάου Τρικούπη απάντησε στο Μέγαρο Μαξίμου ως προς την «ανάγνωση» της νέας κοινοβουλευτικής συνθήκης προιωνίζεται ακόμη μεγαλύτερη πόλωση.
Ήδη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης (ρ/σ ΣΚΑΪ) έδειξε ότι δεν διαχωρίζει το ΠΑΣΟΚ από τα αντισυστημικά κόμματα, παρόλο που έχει καταθέσει δική του πρόταση για τη σύσταση Προανακριτικής, χωρίς να ζητά την παραπομπή του πρωθυπουργού.
Είπε συγκεκριμένα:
«Όταν θρέφεις ένα τέρας στη συνέχεια μπορεί να μην ακολουθείς τη δραστηριότητά του, αλλά έχεις και συ ευθύνη που έριξες νερό στο «μύλο» όλου αυτού και αναφέρομαι και στο ΠΑΣΟΚ με τη ρητορική που είχε, για παράνομα φορτία, για συγκαλύψεις, για το ότι ο Πρωθυπουργός ήταν δήθεν ο «ενορχηστρωτής» της συγκάλυψης, γιατί ο Τασούλας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ως τότε πρόεδρος της Βουλής, έκρυβε δικογραφίες και όλα αυτά».
Για την Χαριλάου Τρικούπη η ταύτιση με την Πλεύση Ελευθερίας και την Ελληνική Λύση αποτελεί βαριά προσβολή και την αποδίδουν στην ανησυχία που προκαλεί στο Μέγαρο Μαξίμου η προγραμματική αντιπολίτευση που ασκεί το ΠΑΣΟΚ.
Η αλήθεια είναι ότι δεν τεκμηριώνεται εύκολα η ταύτισή τους με τα άκρα από τη στιγμή που, για παράδειγμα, για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας ψήφισαν «ναι» επί της αρχής, ενώ έγινε δεκτό το αίτημά τους για σύγκληση της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων προκειμένου να τεθούν οι βάσεις έναρξης Εθνικού Διαλόγου για το Νέο Λύκειο, το Εθνικό Απολυτήριο και το σύστημα πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Μπορεί, άραγε, να θεωρηθεί εξτρεμιστική η άποψή τους ότι «την ώρα που στην υπόλοιπη Ευρωζώνη η τάση είναι η αποκλιμάκωση του κόστους χρήματος, στην Ελλάδα οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά εξακολουθούν να πληρώνουν ακριβά τη χρηματοδότηση;» Η η επισήμανση ότι «οι αποδόσεις των καταθέσεων παραμένουν σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα, ενώ η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες ευρωπαϊκές χώρες με αρνητική αποταμίευση»;
