Στη σημερινή συνέντευξή του στον Σκάι ο πρωθυπουργός έδειξε (για πολλοστή φορά) τι σημαίνει η διακυβέρνηση με γνώμονα τις επικοινωνιακές εντυπώσεις και όχι την ουσία της πολιτικής, δηλαδή τις πραγματικές αλλαγές που βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών. Την ώρα λοιπόν που οι πολίτες δεν βλέπουν φως στο τούνελ της ακρίβειας, στα Τέμπη εντείνεται η προετοιμασία για να πέσει στα μαλακά ο Καραμανλής και η καθημερινότητα στις μεγάλες πόλεις γίνεται όλο και πιο δύσκολη λόγω της στεγαστικής κρίσης και της διάλυσης των συγκοινωνιών, ο Μητσοτάκης άνοιξε σήμερα το ζήτημα για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Πρόκειται για τον ορισμό του επικοινωνιακού πυροτεχνήματος.
Το άρθρο 103
Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός είπε ότι «αυτή τη στιγμή το Σύνταγμα στο άρθρο 103 κατοχυρώνει τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Θεωρώ ότι έχει έρθει η ώρα να συζητήσουμε την αναθεώρηση του άρθρου 103. Η Νέα Δημοκρατία θα εισηγηθεί την αναθεώρηση του άρθρου 103». Ο Μητσοτάκης αφού ανέφερε ότι η άρση της μονιμότητας αφορά όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, προσέθεσε ότι θα μπορεί να απολυθεί ένας δημόσιος υπάλληλος του οποίου «η ανεπάρκειά είναι δομική, είναι επίμονη, είναι μόνιμη».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι στοχεύσεις
Στην (εύλογη) ερώτηση πώς του ήρθε του πρωθυπουργού να ανοίξει το θέμα της μονιμότητας και όχι (ας πούμε) το μέγα ζήτημα της έλλειψης προσωπικού στο ΕΣΥ, την Παιδεία και τις συγκοινωνίες, η απάντηση έχει να κάνει με τις επικοινωνιακές στοχεύσεις της κυβέρνησης. Συγκεκριμένα, το Μαξίμου με την ανακίνηση του θέματος της μονιμότητας (που έχει ανοίξει αρκετές φορές τις τελευταίες δεκαετίες) στοχεύει:
1. Να φτιάξει ατζέντα, βάζοντας στην άκρη το καυτό θέμα των Τεμπών. Η γραμμή της κυβέρνησης είναι ότι όσο λιγότερο ακούγονται τα Τέμπη, τόσο το καλύτερο.
2. Να δημιουργήσει την αίσθηση ότι παράγει μεταρρυθμιστικό έργο. Τώρα γιατί είναι μεταρρύθμιση οι απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων και όχι το να έχουμε ασφαλείς δημόσιες συγκοινωνίες, είναι άλλο ερώτημα. Στην επικοινωνία αυτό που μετράει είναι η εντύπωση.
3. Να δημιουργήσει αυτήν την αίσθηση μεταρρυθμιστικού έργου, χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψει λεφτά. Για παράδειγμα, αν η κυβέρνηση έλεγε ότι θα μειώσουμε το κόστος για υπηρεσίες υγείας που καταβάλλουν οι πολίτες (που είναι το μεγαλύτερο στην ΕΕ), θα έπρεπε να ενισχύσει τη χρηματοδότηση του ΕΣΥ.
4. Να κάνει μια κίνηση που έχει απήχηση στα εκλογικά κοινά στα οποία στοχεύει η ΝΔ. Κοινά τα οποία δεν έχουν σε μεγάλη εκτίμηση το Δημόσιο
5. Να δημιουργήσει εσωτερικό πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ. Υπενθυμίζεται ότι στις αρχές του μήνα ο Κώστας Σκανδαλίδης είχε ταχθεί υπέρ της άρσης της μονιμότητας. Μετά το θόρυβο που δημιουργήθηκε, ο εκπρόσωπος του κόμματος Κώστας Τσουκαλάς έσπευσε να δηλώσει ότι «επ’ ουδενί η θέση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Η άρση μονιμότητας συνδέεται με την έλλειψη ανεξαρτησίας των δημοσίων υπαλλήλων, διότι φανταστείτε να απολύει η κάθε κυβέρνηση τον δημόσιο υπάλληλο και να διορίζει όποιον θέλει». Ακόμα όμως και αν το ΠΑΣΟΚ δεν έχει εσωτερικές παραφωνίες, η κυβέρνηση θα σπεύσει να το κατηγορήσει για… λαϊκισμό, συριζσμό κτλ., σε περίπτωση που αρνηθεί τη μεταρρύθμιση του άρθρου 103.
Οι «λεπτομέρειες»
Στα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν υπάρχει ποτέ χώρους για τις «λεπτομέρειες». Έτσι ο πρωθυπουργός δεν αναφέρθηκε στο πώς και από ποιον θα κρίνεται η επάρκεια των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν είπε ακόμα αν θα είναι ίδιος ο μηχανισμός για τους ένστολους. Σε αυτό όμως που κυρίως δεν αναφέρθηκε είναι η αξιοπιστία και η ακεραιότητα του μηχανισμού που θα απολύει τους δημόσιους υπαλλήλους. Ποιος άραγε μπορεί να εμπιστευτεί μια κυβέρνηση που έχει κάνει ακραία κομματικές επιλογές στο Δημόσιο κι έχει επιδείξει προκλητική περιφρόνηση στη λειτουργία των θεσμών; Για ποια αξιοκρατία μπορεί να μιλάει η κυβέρνηση των υποκλοπών και του μπαζώματος;
