Την ανάσυρση από το αρχείο των μηνύσεών τους, που είχαν αρχειοθετηθεί πρόσφατα στο πλαίσιο της υπόθεσης των υποκλοπών, ζητούν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης και ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης με αίτησή τους προς την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Οι μηνύσεις σχετίζονται με την εμπλοκή ιδιώτη, από προπληρωμένη κάρτα του οποίου φέρεται να εστάλησαν ύποπτα μηνύματα παρακολούθησης τηλεφωνικών συνδιαλέξεων πολιτικών, δημοσιογράφων και άλλων δημόσιων προσώπων. Η υπόθεση είχε προκαλέσει έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις, ωστόσο η Δικαιοσύνη προχώρησε στην αρχειοθέτησή της.
Η νομική επιχειρηματολογία των δύο προσφευγόντων βασίζεται σε απάντηση της Εθνικής Τράπεζας, που δημοσιοποιήθηκε από την «Εφημερίδα των Συντακτών». Σύμφωνα με αυτήν, η προπληρωμένη κάρτα που χρησιμοποιήθηκε μπορούσε να ενεργοποιηθεί αποκλειστικά από τον κάτοχό της, καθώς η διαδικασία απαιτούσε τη χρήση ενός μοναδικού κωδικού PIN, ο οποίος αποστελλόταν στο δηλωθέν κινητό του χρήστη. Η απάντηση αυτή, όπως υπογραμμίζεται στην αίτηση ανάσυρσης, καταρρίπτει τον ισχυρισμό ότι τρίτο πρόσωπο μπορούσε να χρησιμοποιήσει την κάρτα.
«Η εκδοχή που παρουσίασε στην κατάθεσή του ο μηνυόμενος είναι αναληθής και πρακτικά αδύνατη, καθώς η χρήση της κάρτας απαιτούσε την κατοχή τόσο του φακέλου που την περιείχε όσο και του σχετικού SMS της τράπεζας», επισημαίνει μεταξύ άλλων στην αίτηση ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Νίκου Ανδρουλάκη, Χρήστος Κακλαμάνης.
Την ίδια στιγμή, ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης ζητά να εξεταστούν και τα 116 θύματα του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator, τονίζοντας πως αποτελεί αναγκαία διαδικασία για τη διακρίβωση της αλήθειας και τη διερεύνηση πιθανών αδικημάτων, όπως κατασκοπία και παραβίαση προσωπικών δεδομένων. Στην αίτηση του σημειώνεται ότι η παρακολούθηση περιλάμβανε και υψηλόβαθμους κρατικούς αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων ο Αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, γεγονός που αναδεικνύει τον κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια και τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ο δικηγόρος του Θανάση Κουκάκη, Ζαχαρίας Κεσσές, με δηλώσεις του εξαπέλυσε δριμεία κριτική στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, σημειώνοντας ότι «οι πλημμέλειες στην έρευνα έχουν ως αποτέλεσμα τη συνεχή ανάδειξη νέων αποδεικτικών στοιχείων» και υποστηρίζοντας ότι «η αιτιολογία της αρχειοθέτησης είναι τόσο ισχνή, που δεν έχει νομικό έρεισμα και προσβάλλει την κοινή λογική».
