Τελικά φαίνεται ότι κάποιος κρατούσε τον πρωθυπουργό στο σκοτάδι αναφορικά με τις χρεώσεις στις τραπεζικές συναλλαγές… Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσουμε ότι χρειάστηκαν 5,5 χρόνια για να ανακαλύψει η κυβέρνηση ότι:
α) οι τράπεζες κάνουν υπέρογκες χρεώσεις για τραπεζικές συναλλαγές οι οποίες δεν τους κοστίζουν,
β) δεν λειτουργεί ο ανταγωνισμός στο τραπεζικό σύστημα αφού ο τιμοκατάλογος των χρεώσεων δεν έχει ουσιαστικές διαφορές από τράπεζα σε τράπεζα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Για να γίνουν αντιληπτά τα ποσά που καταβάλλουν οι πολίτες ακόμα και πολύ απλές εργασίες όπως η διαδικτυακή μεταφορά χρημάτων από λογαριασμό σε λογαριασμό, πρέπει να σημειώσουμε ότι οι τράπεζες έβγαλαν το 2023 από προμήθειες 1,85 δισ.. Το ποσό για το πρώτο εννιάμηνο το 2024 ανέρχεται στο 1,57 δισ..
Υπενθυμίζεται ότι οι Έλληνες φορολογούμενοι έχουν πληρώσει για την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών 46 δισεκατομμύρια σε ζεστό χρήμα.
Η μείωση και η οδηγία
Την κυβερνητική παρέμβαση για τη μείωση των χρεώσεων προανήγγειλε προχτές σε συνέντευξή του στον Σκάι ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος. Ανάλογη νύξη είχε κάνει και ο πρωθυπουργός. Σύμφωνα με τα όσα λένε κυβερνητικοί αξιωματούχοι, θα υπάρξει μείωση στις τραπεζικές προμήθειες που μπορεί να φτάσει και το 50%. Ιδιαίτερη σημασία για τους πολίτες θα έχει η μείωση των χρεώσεων για την άμεση μεταφορά χρημάτων από λογαριασμό σε λογαριασμό.
Η κυβερνητική παρέμβαση είναι ασφαλώς καλοδεχούμενη γιατί οι υφιστάμενες χρεώσεις είναι πέρα από κάθε λογική. Το γεγονός δε ότι η κυβέρνηση αναγκάζεται να παρέμβει γιατί ο ανταγωνισμός δεν λειτουργεί, αποδεικνύει για πολλοστή φορά ότι η αγορά δεν αυτορυθμίζεται και είναι αναγκαίος ο ρυθμιστικός ρόλος του κράτους στην οικονομία.
Εύλογα αναρωτιέται κανείς γιατί δεν κάνει η κυβέρνηση ανάλογες παρεμβάσεις και για την ακρίβεια.
Βεβαίως, στο όλο στόρι έχει μια λεπτομέρεια. Η μείωση των τραπεζικών χρεώσεων για την άμεση μεταφορά από λογαριασμό σε λογαριασμό, προβλέπεται σε ευρωπαϊκή οδηγία που έτσι κι αλλιώς έπρεπε να ενσωματωθεί στην εθνική νομοθεσία. Αυτό που κάνει η κυβέρνηση είναι να επισπεύσει την εφαρμογή της.
Η πολιτική σκοπιμότητα
Η επίσπευση της εφαρμογής της ευρωπαϊκής οδηγίας αναδεικνύει την πολική σκοπιμότητα πίσω από την κυβερνητική κίνηση. Η κυβέρνηση ανακάλυψε τις τραπεζικές χρεώσεις πεντέμισι χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων της γιατί αισθάνεται την πίεση της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Όλες οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών φέρνουν τη Νέα Δημοκρατία στο επίπεδο του 28,31% που πήρε στις ευρωεκλογές ή ακόμα και κάτω από αυτό. Οι ίδιες μετρήσεις καταγράφουν ως βασικά προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες την ακρίβεια και την οικονομική δυσπραγία. Κατά συνέπεια, μια παρέμβαση που ωφελεί τους πολλούς και στρέφεται εναντίον των τραπεζών, μπορεί να τονώσει το φιλολαϊκό προφίλ του πρωθυπουργού και να στείλει το μήνυμα ότι «αφουγκράζεται» τη δυσαρέσκεια των πολιτών. Τώρα το αν θα ακουστεί το μήνυμα από τους ενδιαφερόμενους, είναι άλλη υπόθεση.
Τα ατακτοποίητα
Αλλά για να μην το παρακάνουμε με τη φιλολαϊκή πολιτική, η κυβέρνηση προτίθεται να κάνει κι ένα σημαντικό δώρο στις τράπεζες. Θα δώσει δηλαδή τη δυνατότητα στις τράπεζες και τους servicers να πουλήσουν ατακτοποίητα πολεοδομικά ακίνητα που έχουν στην κατοχή τους. Το μέτρο έχει ως επίσημη δικαιολογία την ενίσχυση της προσφοράς ακινήτων στην αγορά ώστε να πέσουν οι τιμές τους. Ωστόσο, ωφελεί διπλά τις τράπεζες. Πρώτον, τους δίνει τη δυνατότητα να βελτιώσουν τους ισολογισμούς τους, εισπράττοντας ζεστό χρήμα για περιουσιακά στοιχεία που δεν τους αποφέρουν τίποτα αυτή τη στιγμή. Δεύτερον, τις απαλλάσσει από το μεγάλο διοικητικό και οικονομικό φόρτο της πολεοδομικής τακτοποίησης, ο οποίος θα μεταβιβαστεί στους νέους ιδιοκτήτες. Επομένως, οι τράπεζες που κατέγραψαν 3,7 δισ. κέρδη το πρώτο εννιάμηνο του 2024, δεν πρέπει να αισθάνονται δυσαρεστημένες με την κυβέρνηση.
