Με τη ρατσιστική αμφισβήτηση από τον Ντόναλντ Τραμπ της ελληνικής ταυτότητας του Αντετοκούνμπο και με την προσπάθεια ταύτισης του Κασσελάκη με τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους υπογραμμίστηκε η ελληνική διάσταση των αμερικανικών εκλογών που είναι ισχυρή μόνο στις εθνικές φαντασιώσεις: Ποιο αποτέλεσμα θα είναι καλύτερο για τα εθνικά μας θέματα, ποιον ψηφίζει ο Ερντογάν, πόσοι ομογενείς θα αποκτήσουν γραφείο στον Λευκό Οίκο. Ελληνοκεντρικές αναλύσεις ελάχιστης σοβαρότητας περισσεύουν στη χώρα μας αυτές τις μέρες, όσο πλησιάζει η ώρα μιας ιστορικής εκλογικής αναμέτρησης που θα καθορίσει τη μελλοντική φυσιογνωμία της δυτικής δημοκρατίας, την ανθεκτικότητα της ανοιχτής κοινωνίας και την ποιότητα του πολιτισμού στον ελεύθερο κόσμο.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης θύμισε τις άριστες σχέσεις που διατηρεί ο Κ. Μητσοτάκης και με τους Δημοκρατικούς και με τους Ρεπουμπλικανούς για να δείξει ότι όποιος και αν εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις δεν θα διαταραχθούν. Ισχύει με την έννοια ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις είναι μια ασήμαντη υποσημείωση σε ένα μεγάλο κεφάλαιο που αφορά την παγκόσμια τάξη πραγμάτων σε όλα τα επίπεδα.
Από το κυβερνών κόμμα μόνο ο πρώην υπουργός και βουλευτής Δημ. Καιρίδης, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πάντειο και με αρκετά χρόνια ζωής στην Αμερική, μιλά δημόσια και με πάθος για τον κίνδυνο Τραμπ. Οι υπόλοιποι αποφεύγουν τα σχόλια επί της ουσίας και στέκονται μακριά από τη φωτιά των αμερικανικών εκλογών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μέσα στη ΝΔ υπάρχουν υποστηρικτές του Ντόναλντ Τραμπ αλλά το κρύβουν επιμελώς για προφανείς λόγους. Στις ιδιωτικές τους συνομιλίες όμως εκφράζονται ανοιχτά υπέρ του υποψηφίου των Ρεπουμπλικανών θεωρώντας ότι αυτό θα ενισχύσει τη δεξιά της δεξιάς παντού και θα απενοχοποιήσει τη σκληρή πολιτική στο μεταναστευτικό, την αντιwoke κουλτούρα, την ομοφοβία, τον εθνικισμό, τον υπερσυντηρητισμό.
Ο Πάνος Καμμένος, ιδιώτης πια, κάλεσε δημόσια τους ομογενείς να ψηφίσουν Τραμπ. Σαν τον Καμμένο υπάρχουν αρκετοί στον ευρύτερο χώρο της δεξιάς που ελπίζουν ότι θα ηττηθεί η Κ. Χάρις και μαζί της ο δικαιωματισμός, η ανεκτικότητα στη διαφορετικότητα, η ηπιότητα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ενδεχόμενη νίκη Τραμπ θα είναι καλό νέο για τον Βελόπουλο, την Λατινοπούλου και όλους όσοι κινούνται δεξιά της ΝΔ. Θα είναι, όμως, επίσης καλό νέο για όλους όσοι μέσα στην ΝΔ επενδύουν στην επίδειξη πυγμής απέναντι στους μετανάστες και τις μειοψηφίες (πχ Σαμαράς, Βορίδης).
Έτσι κι αλλιώς, ακόμη και αν χάσει ο Τραμπ, το γεγονός ότι πρωταγωνιστεί στην πολιτική ζωή των ΗΠΑ, με όλο και πιο τοξικές συμπεριφορές και ακραίες θέσεις, απελευθερώνει πολιτικές δυνάμεις που επενδύουν στον αυταρχισμό απέναντι σε κάθε είδους διαφορετικότητα.
Ο/η επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ θα εγκατασταθεί στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο και τότε θα ξεκινά η θητεία της Ελλάδας ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Θα είναι μια αφορμή για τις πρώτες επαφές με την νέα αμερικανική διοίκηση και τίποτα άλλο δεν μπορεί να προβλεφθεί για την επόμενη μέρα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, αφού δεν μπορεί να προβλεφθεί ούτε για την επόμενη ώρα στον δυτικό κόσμο.
