Βαραίνει ολοένα και περισσότερο το εσωκομματικό τοπίο στη ΝΔ όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πολιτικά αποδυναμωμένος μετά το 28% των ευρωεκλογών, βρίσκεται αντιμέτωπος με έξι «πονοκεφάλους» οι οποίοι αφορούν στην αμφισβήτηση πτυχών της κυβερνητικής πολιτικής ιδιαίτερα στο κοινωνικό πεδίο, στην λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και του ίδιου του Μεγάρου Μαξίμου, στις αμφίπλευρες διαρροές που κρατούν τη ΝΔ σε χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις, αλλά και στις εσωκομματικές πιέσεις για επιλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την κεντροδεξιά.
Πρώτο ζήτημα για τον πρωθυπουργό η συνεχιζόμενη αναταραχή στην ΚΟ της ΝΔ που είναι ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται να μετριαστεί από το ευρύτερο μήνυμα που προσπαθεί να εκπέμψει ο πρωθυπουργός με την διαγραφή του Μάριου Σαλμά όχι μόνο από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, αλλά και από το κόμμα της ΝΔ. Κάτι που δεν είχε συμβεί στην περίπτωση του Λευτέρη Αυγενάκη ο οποίος παρέμεινε μέλος της ΝΔ καθώς επιλογή του κ. Μητσοτάκη είναι να διατηρείται ανοιχτή η προοπτική επανόδου κάποια στιγμή στο μέλλον, σε αντίθεση με τον βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας.
Το αίτημα για διορθωτικές κινήσεις σε πολιτικές που δεν έχουν αντιμετωπίσει προβλήματα των πολιτών παραμένει ωστόσο πολύ ισχυρό στην γαλάζια ΚΟ όπου ο αριθμός των βουλευτών που επιδεικνύει κριτική διάθεση απέναντι σε επιμέρους πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής ξεπερνά τους 20. Ενδεχομένως να φθάνει και τους 30 που ήταν ο αριθμός των γαλάζιων βουλευτών που, στον έναν ή τον άλλο βαθμό, επέκριναν κυβερνητικές επιλογές ή προσωπικές συμπεριφορές κατά την συνεδρίαση του περασμένου Ιουνίου, αμέσως μετά την ψυχρολουσία των ευρωεκλογών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η χθεσινή επισήμανση και του Νικήτα Κακλαμάνη- ενός εκ των «11» που συνυπέγραψαν την ερώτηση για τα κόκκινα δάνεια- ότι μπορεί στην επόμενη ερώτηση, όταν αυτή κατατεθεί, να μην είναι οι ίδιοι 10 βουλευτές αλλά διαφορετικοί, είναι χαρακτηριστική όχι μόνο του κλίματος που επικρατεί στην ΚΟ της ΝΔ, αλλά και του εύρους της δυσαρέσκειας.
Ακόμη και ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προεξόφλησε άλλωστε πως οι βουλευτές της ΝΔ θα συνεχίσουν να καταθέτουν ερωτήσεις σε υπουργούς αναγνωρίζοντας επί της ουσίας ότι η πιο ενεργή συμμετοχή στη διαμόρφωση πολιτικών που διεκδικεί η ΚΟ, συνιστά μη αναστρέψιμη πραγματικότητα για τη ΝΔ.
Το Μέγαρο Μαξίμου θα προσπαθήσει πάντως να βάλει όρια σε αυτή την κριτική ξεκινώντας το... «μασάζ» στους γαλάζιους βουλευτές οι οποίοι αναμένεται να έχουν χαλαρή συνάντηση με τον πρωθυπουργό μετά την επιστροφή του κ. Μητσοτάκη από την Νέα Υόρκη και πριν την επετειακή εκδήλωση για τα 50 χρόνια από την ίδρυση της ΝΔ.
Δεύτερος πονοκέφαλος, οι συνεχιζόμενες και στο τελευταίο τρίμηνο, διαρροές ψηφοφόρων στα δεξιά, με κατεύθυνση προς την Ελληνική Λύση, δευτερευόντως προς την Νίκη- κυρίως στη Β. Ελλάδα- αλλά με εμφανή δημοσκοπική δυναμική πλέον και προς την «Φωνή Λογικής» της Αφροδίτης Λατινοπούλου. Η ευρωβουλευτής όχι μόνο απευθύνεται στους δυσαρεστημένους νεοδημοκράτες ψηφοφόρους, αλλά το κόμμα της γίνεται και υποδοχέας στελεχών που αποχωρούν από τη ΝΔ, όπως ο πρώην γραμματέας Οργανωτικού (επί Αντώνη Σαμαρά), Κ. Κόλλιας.
Πολύ θετικός ήταν μάλιστα ο δημόσιος σχολιασμός τόσο από την κ. Λατινοπούλου, όσο και από τον κ. Βελόπουλου, για την στάση του διαγραφέντα Μάριου Σαλμά, γεγονός που μένει να φανεί το επόμενο διάστημα εάν λάβει χαρακτήρα προσπάθειας για πολιτική προσέγγιση με τον ανεξάρτητο πλέον βουλευτή.
Τρίτος πονοκέφαλος για τον κ. Μητσοτάκη το γεγονός ότι η φθορά του κυβερνώντος κόμματος λαμβάνει πλέον αμφίπλευρο χαρακτήρα, καθώς οι απώλειες δεν είναι μόνο προς τα δεξιά, αλλά και προς το κέντρο. Εκεί, μία σειρά από εξελίξεις επιβεβαιώνουν πως η πολιτική της διεύρυνσης έχει εξαντλήσει τα όριά της, όπως και η αυξημένη επιρροή Μητσοτάκη στον χώρο του κέντρου. Αυτό φαίνεται από τις ανοιχτές πλέον εσωκομματικές αντιδράσεις για την παρουσία «πασοκογενών» στο κυβερνητικό σχήμα, από την υποχώρηση της ΝΔ στις ευρωεκλογές στην δεύτερη θέση (μετά το ΠΑΣΟΚ) στην ψήφο όσων αυτοπροσδιορίζονται ως κεντρώοι ενώ στις εθνικές εκλογές ήταν πρώτη, αλλά και στην αποτυχία εκλογής όλων των προερχόμενων από το ΠΑΣΟΚ υποψηφίων ευρωβουλευτών.
Εστία προβληματισμού συνιστούν και οι δυσλειτουργίες στο ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο αιφνιδιάστηκε και από το εύρος της εσωκομματικής αμφισβήτησης μετά τις ευρωεκλογές. Δεν είναι τυχαίο ότι στο προσκήνιο έχουν έρθει σενάρια επιστροφής του κ. Γεραπετρίτη ή του κ. Παπασταύρου, τα οποία διέψευσε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αλλά είναι σαφές ότι οι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα ουδέποτε προαναγγέλλονται- πολύ περισσότερο από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Και εξίσου σαφές είναι ότι τα σενάρια αλλαγών στο κυβερνητικό σχήμα ουδέποτε αναπτύσσονται εν κενώ.
Πέμπτος πονοκέφαλος, η πλήρης διαφοροποίηση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά από μείζονες πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής.
Ο πρώην πρωθυπουργός έχει ήδη παρουσιάσει ένα συντηρητικό μανιφέστο από το βήμα της Βουλής κατά την συζήτηση για τον νόμο για την ισότητα στον πολιτικό γάμο, έχει αποδομήσει πλήρως την κυβερνητική πολιτική στην ομιλία του, τον Ιούλιο, στο Πολεμικό Μουσείο, δεν παρέστη ούτε στο Συνέδριο της ΝΔ, ούτε στην ομιλία του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ και αμφίβολο είναι εάν θα δώσει το παρών στην επετειακή εκδήλωση στην Ρηγίλλης, στις 4 Οκτωβρίου.
Θεωρείται βέβαιο ότι θα έχουν συνέχεια οι παρεμβάσεις του και το ερώτημα είναι εάν θα επαναληφθεί κάποια κοινή παρέμβαση με τον Κώστα Καραμανλή που επίσης κρατά ξεκάθαρες αποστάσεις από την κυβερνητική πολιτική.
Έκτος πονοκέφαλος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η επιλογή για την Προεδρία της Δημοκρατίας που, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, θα γίνει τον Ιανουάριο.
Έχει ωστόσο καταστεί σαφές από τις τοποθετήσεις γαλάζιων βουλευτών- πριν ζητηθεί από το Μέγαρο Μαξίμου να σταματήσουν οι σχετικές συζητήσεις για λόγους σεβασμού στον θεσμό- ότι σημαντικός αριθμός γαλάζιων βουλευτών, δεν προτίθεται να στηρίξει εκ νέου την κ. Σακελλαροπούλου και ότι επιθυμούν μία επιλογή προσώπου από τον χώρο της κεντροδεξιάς.
Σενάρια άλλωστε έχουν ακουστεί ήδη για τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, για τον Πρόεδρο της Βουλής, Κώστα Τασούλα, για τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια.
