Τα αποτελέσματα αυτής της πυρκαγιάς είναι τραγικά. Θρηνούμε την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής στο Πάτημα Βριλησσίων, ενώ μεγάλες είναι οι καταστροφές σε λαϊκές περιουσίες, πάνω από 100 κατοικίες κάηκαν, επιχειρήσεις, γεωργικές εκτάσεις, θερμοκήπια, αποθήκες και αυτοκίνητα είτε έγιναν στάχτη, είτε υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Πολύ σοβαρές είναι επίσης οι επιπτώσεις για την υγεία των κατοίκων, άμεσα και μακροπρόθεσμα, ενώ παράλληλα αυξάνεται και ο κίνδυνος πλημμυρών.
Το ΚΚΕ είχε προειδοποιήσει για τον αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης και εξάπλωσης καταστροφικών πυρκαγιών λίγο πριν την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου με σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση, που είχε καταθέσει στις 15/4/2023 (αρ.πρωτ. 4319), ζητώντας να παρθούν έγκαιρα όλα τα αναγκαία μέτρα πρόληψης για να αποτραπεί πιθανή δασική πυρκαγιά και να προληφθεί ενδεχόμενη καταστροφή δασικού φυσικού πλούτου και των περιουσιών καθώς και να προστατευτεί η ζωή του λαού.
Η κυβέρνηση έχει σοβαρές πολιτικές ευθύνες γιατί δεν πήρε όλα αυτά τα αναγκαία μέτρα που απαιτούσε το ΚΚΕ αλλά και πολλοί μαζικοί φορείς της Αττικής.
Αντίθετα, εκείνη την περίοδο αντί να ενισχύει τα μέτρα πρόληψης έφερνε απαράδεκτες Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ), που επιδίωκαν να μεταθέσουν στην ατομική ευθύνη την προστασία της λαϊκής περιουσίας. ΚΥΑ που τελικά δεν ίσχυσε μετά τη δικαιολογημένη γενική κατακραυγή. Κυρίως όμως άνοιξε το δρόμο της εκχώρησης της διαχείρισης των δασών σε ξυλοβιομήχανους και ξυλέμπορους. Με το νόμο 5106/01-05-2024, τον οποίο ψήφισε πρόσφατα, παραδίνει και την καμένη καύσιμη ύλη αλλά και όλα τα δάση για εκμετάλλευση (παραγωγή πέλετ, ηλεκτρικής ενέργειας από δασική ξυλεία, πάρκα ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών κ.λπ.) στο πλαίσιο της «πράσινης μετάβασης», που έχει γίνει ήδη «μαύρη» για τον ελληνικό λαό.
Η κυβέρνηση συνεχίζοντας πιστή στην πολιτική που θεωρεί κόστος την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού αλλά και του περιβάλλοντος, που θεωρεί κόστος την πρόληψη από φυσικές καταστροφές, δεν προχώρησε σε γενναία χρηματοδότηση και στελέχωση κρίσιμων υπηρεσιών, όπως της πυροσβεστικής, των δασικών υπηρεσιών με αποτέλεσμα να γινόμαστε μάρτυρες άλλης μίας μεγάλης καταστροφής.
Είναι αντίθετη και υπονομεύει την ολοκληρωμένη διαχείριση των δασών και συνεχίζει την αντιεπιστημονική διάσπαση της πρόληψης από την κατάσβεση των δασικών πυρκαγιών.
Τα περί «ισχυρών ανέμων», τα περί «μεγάλης ξηρασίας», τα περί «δύσβατου εδάφους», δικαιολογημένα προκαλούν οργή και αγανάκτηση στη μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας, αφού πρόκειται για τις γνωστές «δικαιολογίες» όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων για να συγκαλύπτουν την εγκληματική πολιτική που μας οδηγεί κυριολεκτικά από τη μία καταστροφή στην άλλη.
Δίπλα στην εξοργιστική κυβερνητική προπαγάνδα, υπάρχει και η προπαγάνδα της χρήσιμης και βολικής αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, που λέει ότι «τώρα δεν είναι η ώρα των ευθυνών», ότι «δεν είναι ώρα να μιλήσουμε για τις όποιες ελλείψεις..», που δίνει χέρι βοήθειας για να συνεχίζεται η κυβερνητική εγκληματική πολιτική. Ταυτόχρονα, αποτελεί και τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι αυτά τα κόμματα είτε ως κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια, είτε ως αντιπολίτευση σήμερα, συνεχίζουν να προσκυνούν την πολιτική του κόστους – οφέλους της ΕΕ, που αφήνει εκτεθειμένο το λαό μας σε νέες καταστροφές.
ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ. Υπουργοί, τι μέτρα προτίθεται να λάβει η Κυβέρνηση για:
- Την αποζημίωση στο 100% των ζημιών όσων έχουν υποστεί καταστροφές οι περιουσίες τους.
- Τη διασφάλιση όλων των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε επιχειρήσεις, που είτε καταστράφηκαν ολοσχερώς είτε υπέστησαν σοβαρές ζημιές.
- Την άμεση και πλήρη αποκατάσταση όλων των υποδομών (νερού, ενέργειας κ.λπ.) και την προστασία της υγείας του πληθυσμού.
- Την αποκατάσταση του φυσικού πλούτου που καταστράφηκε.
- Την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού, αλλά και του φυσικού και δασικού πλούτου, για το υπόλοιπο της αντιπυρικής περιόδου.
- Την εξασφάλιση των προϋποθέσεων για ολοκληρωμένη διαχείριση και προστασία των δασών.
- Την αλλαγή της πολιτικής χρήσεων γης που έχει οδηγήσει σε μετατροπή των δασών σε χώρους εξοχικής ή κύριας κατοικίας και τελικά σε επέκταση της δόμησης ακόμη και μέσα σε υψηλά δάση με τη μετατροπή της γης και της κατοικίας σε κερδοφόρα διέξοδο για τους σχετικούς επιχειρηματικούς ομίλους.
