Οι πολίτες παρακολουθούν μουδιασμένοι την κήρυξη της δικτατορίας , καθώς υπερίπταται ο φόβος των διώξεων από το …νόμιμο πλέον δικτάτορα. Αλλά μ΄ εμφανή σκωπτική διάθεση. Ένα χιούμορ , που με τον ένα ή άλλο τρόπο, θα εκδηλώνεται σ΄ όλη τη διάρκεια της δικτατορίας και θα τροφοδοτείται συνεχώς από τα πεπραγμένα της 4ης Αυγούστου, τον κομπλεξικό για το ύψος του δικτάτορα, τον υπουργό του «πάγου και του ρετσινόλαδου» Κ. Μανιαδάκη , τους άλλους παρατρεχάμους, που τρώνε με χρυσά κουτάλια , και τους «μεγαλοκαρχαρίες» ήσυχους για το σιωπητήριο στους κοινωνικούς αγώνες.
Γέλια προκαλούν σήμερα οι ύμνοι του καθεστώτος για …τον εαυτό του και τον «πρώτο» σ΄ όλα Μεταξά . Όπως ο ύμνος της 4ης Αυγούστου με τ΄ αμίμητο: «Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα, γιατί λάμπει ο ήλιος έτσι γιατί φέγγει έτσι η μέρα; Γιατί σαν αυτή, παιδί μου, την ημέρα τη χρυσή που τη χαίρεσαι και συ στέρεψε το μαύρο δάκρυ κλείσανε πολλές πληγές, αψηλώσανε τα στάχυα κι ένα γύρω όλα τα βράχια εγινήκαν ανθοβούνια και χρυσοπηγές…»
Μαζί γέλια και κλάματα προκαλούσαν και την εποχή τους. Ιδού ένα μικρό απάνθισμα της πρωτόγονης προπαγάνδας, που είχε στόχο κυρίως τους νέους :
-«Την 4η Αυγούστου την λαμπρήν αυτήν ημέρα πρόβαλες γλυκέ Πατέρα στην πιο κρίσιμη στιγμή, που κυλιώταν μεσ' το βούρκο η γενναία μας Μητέρα..»
- «Σαν άλλοι Τιτάνες, ο Μεγάλος Αρχηγός κι ο λατρευτός Βασιληάς, με υπεράνθρωπη πύρινη φωνή φωνάζουν το πανώριο σάλπισμα απ' άκρη σ' άκρη...».
-"Είσαι καθάριο δροσερό Αυγουστιανό νεράκι, π' ανάβλυσες και δρόσισες κάθε αγνό χειλάκι...".
-"Σε προσμέναμε κι ήρθες μια μέρα την Ελλάδα να σώσης, Πατέρα…» . –
-"...Το δένδρο της Ελλάδος μας που τότρωγε το κόμμα, ο Μεταξάς το έσωσε, δεν έπεσε στο χώμα, ζωή καινούργια τούδωσε…»
-"Του Νέου Κράτους ιδέτε τον Ήλιο στον γαλάζιο, πώς λάμπει, ουρανό θεμελιώνουμε εμείς το βασίλειο της Τετάρτης Αυγούστου το αγνό…"
-"...Αλλά όλα δύουν. Μόνον ένα λαμπρό άστρο δεν θα δύση ποτέ απ' τον ελληνικό ουρανό: ο Ιωάννης Μεταξάς κι η αξέχαστη μέρα, η 4η Αυγούστου"
-"Κι άρπαξες μεσ' στα δυνατά σου χέρια του πλοίου το τιμόνι (...) και με δεξιωσύνη το πήγες στο λιμάνι. Γύρω μια γαλήνη απλώθη και γελούσανε τ' αστέρια (...) ας κόβη ο Θεός απ' τη ζωή μου ζωή για να σου δίνη πάσα μέρα"
"...Και παίρνομε το δρόμο όλοι μαζί προς μιαν αυγή, καινούργια, ελπιδοφόρα. Στον Τρίτο Ελληνικό Πολιτισμό που θ' απλωθή στον κόσμο και στη Χώρα"!
Το καθεστώς, σημειώνει ο ιστορικός Πρ. Παπαστράτης, « πέραν της ιδεολογικής συνάφειας με τη φασιστική Ιταλία και τη ναζιστική Γερμανία, προσπαθεί να μιμηθεί και να αντιγράψει τα καθεστώτα αυτά σ' όλες τις εκφάνσεις τους: προπαγάνδα, οργάνωση της νεολαίας, θέσπιση αστυνομικού κράτους. Η δικτατορία επαίρεται για τη δημιουργία του Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού, χωρίς να έχει φυσικά να επιδείξει τίποτα το συγκεκριμένο.»
Αν εξαιρέσουμε τους …υψηλούς σκοπούς, που συνοψίζονται στο μεταξικό μότο της ναζιστικού τύπου Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας : «Βασιλεύς! Πατρίς! Θρησκεία! Αναγέννησις της Ελλάδος και καθεστώς της 4ης Αυγούστου». Υπάρχει , όμως, κι ένα πολύ συγκεκριμένο , που τον στοιχειοθετεί. Είναι η …διαταγή Μεταξά προς φοιτητές: «Σας απαγορεύω να έχετε διαφορετικές ιδέες από αυτές του Κράτους.» .
ΜΙΚΡΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ 1936
26 Ιανουαρίου: Οι εκλογές με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, δεν ανέδειξαν κανένα κόμμα νικητή. Οι Φιλελεύθεροι καταλαμβάνουν 126 έδρες, ο Δημοκρατικός Συνασπισμός του Γ. Παπανδρέου 7, το Αγροτικό Κόμμα 5, οι Λαϊκοί μαζί με άλλα αντιβενιζελικά κόμματα 143 και το Παλλαϊκό Μέτωπο (ΚΚΕ ) 15. Η Αριστερά αναδεικνύεται ρυθμιστής.
31 Ιανουαρίου: Θάνατος του στρατηγού Γ. Κονδύλη.
19 Φεβρουαρίου: Υπογράφεται ,από τον αρχηγό των Φιλελευθέρων Θ. Σοφούλη και τον ηγέτη της κοινοβουλευτικής ομάδας του Παλλαϊκού Μετώπου Στ. Σκλάβαινα, μυστικό σύμφωνο, με το οποίο το δεύτερο δεσμεύεται να υποστηρίξει τον πρώτο κατά την εκλογή προέδρου της Βουλής, ενώ οι Φιλελεύθεροι με τη σειρά τους να καταργήσουν το «Ιδιώνυμο», την υπηρεσία κρατικής ασφαλείας, και να αμνηστεύσουν ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ. Όταν λίγο αργότερα το σύμφωνο δημοσιοποιείται, μάλλον από το ίδιο το ΚΚΕ, αφού η ηγεσία του θεωρεί ότι υπαναχώρησε ο Σοφούλης, προκαλείται θύελλα αντιδράσεων από όλα τα αστικά κόμματα. Ο Σκλάβαινας σε δηλώσεις του αφήνει να εννοηθεί ότι κάτι ανάλογο συζητούσε και με το Λαϊκό Κόμμα.
18 Μαρτίου: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πεθαίνει στο Παρίσι, στο οποίο έχει εγκατασταθεί μετά την αποτυχία του κινήματος της 1ης Μαρτίου του 1935.
13 Απριλίου: Πεθαίνει ο πρωθυπουργός Κ. Δεμερτζής και στη θέση του ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ τοποθετεί τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό των Στρατιωτικών Ιωάννη Μεταξά, παρά την αντίθεση των αρχηγών των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση.
9 Μαΐου: Ο στρατός και η χωροφυλακή διαλύουν βίαια συγκέντρωση απεργών καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη. Δώδεκα νεκροί και δεκάδες τραυματίες είναι ο τραγικός απολογισμός των φονικών επιθέσεων.
17 Μαΐου: Πεθαίνει ο Παναγής Τσαλδάρης, αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος, πολιτικός που διακρινόταν για την προσήλωσή του στους θεσμούς.
4 Αυγούστου: Ο Ιωάννης Μεταξάς με τη συναίνεση του βασιλιά Γεώργιου Β΄ διαλύει τη Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή και κηρύσσει στρατιωτικό νόμο στη χώρα εγκαθιδρύοντας τη βασιλομεταξική δικτατορία.
