Ερευνητές του Harvard, της NASA και της Σορβόννης, όπως ο Όθωνας Ηλιόπουλος, η Νατάσα Ρωμανού και ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας, πρυτάνεις των ελληνικών πανεπιστημίων, όπως ο Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, ο Γιάννης Μυλόπουλος και ο Θανάσης Τσακρής, επιστήμονες που έχουν συναντηθεί με τον Στίβεν Χόκινγκ, όπως η Τζένη Λειβαδάρου, νέοι που ασχολούνται σε κορυφαίο επίπεδο με τη τεχνολογία αιχμής, όπως η 27χρονη Διάνα Βουτυράκου, επιδραστικές προσωπικότητες, όπως η Έλενα Ακρίτα, τεχνοκράτες των Βρυξελών, όπως η Ζωρζέτα Λάλη και πολλά ακόμη πρόσωπα, τα οποία αθροίζουν «ένα κάρο» διδακτορικά, ερευνητικές διακρίσεις, συμμετοχές σε κορυφαίους θεσμούς αποφάσεων και γενικώς «αριστεία», αποτελούν μία σημαντική πλευρά του στίγματος που αφήνουν οι επιλογές του Αλέξη Τσίπρα για τη στελέχωση των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία. Ένα στίγμα που σε καμία περίπτωση δεν συνηγορεί με το έως τώρα αφήγημα των αντιπάλων του ότι η Κουμουνδούρου αποτελεί το άντρο του λαϊκισμού στο ελληνικό πολιτικό σύστημα και δεν διαθέτει τον απαραίτητο τεχνοκρατισμό για να ασκήσει αποτελεσματικά μεταρρυθμιστική εξουσία.
Οι τρεις σωματοφύλακες
Με ποιο τρόπο, όμως, ήρθε ο Αλέξης Τσίπρας σε επαφή με όλους αυτούς τους ανθρώπους και πως τους έπεισε να έχουν ενεργητική συμμετοχή, εμπλεκόμενοι, μάλιστα, στην πολιτική αντιπαράθεση, η οποία στη χώρα μας κινείται όλο και περισσότερο σε τοξικά επίπεδα; Πέρα από την υποκειμενική απάντηση για ένα θετικό πολιτικό κλίμα γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ, που μένει, εξάλλου, να αποδειχθεί στην κάλπη, υπάρχει ένα «εργαλείο» και τρία πρόσωπα που έκαναν όλη αυτή τη δουλειά για λογαριασμό του προέδρου του κόμματος. Πρόκειται για το «think tank» της Κουμουνδούρου, το οποίο συστάθηκε σε μια περίοδο που η αξιωματική αντιπολίτευση έβγαινε από την απραξία της πανδημίας και το πολιτικό της ναδίρ, δηλαδή τον Νοέμβριο του 2021 και τους Μιχάλη Καλογήρου (διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Αλέξη Τσίπρα και πρώην υπουργό Δικαιοσύνης), Κώστα Γαβρόγλου (σύμβουλο του σε θέματα Παιδείας και πρώην υπουργό Παιδείας) και Βαγγέλη Καλπαδάκη (διπλωματικό του σύμβουλο).
Οι 11 υποψήφιοι και η ζύμωση για το πρόγραμμα
Αυτοί οι τρείς άνθρωποι του προέδρου είχαν αναλάβει τις επαφές με τα μέλη του think tank, καθώς και το τελικό «ψήσιμο» για τη συμμετοχή τους στα ψηφοδέλτια. Είχε προηγηθεί, ωστόσο, η ενεργοποίηση τους για την παραγωγή θέσεων, οι περισσότερες από τις οποίες αποτέλεσαν τη βάση του προγράμματος που παρουσιάστηκε την Παρασκευή, καθώς και τη «ζύμωση» τους με τα «παραδοσιακά» τμήματα του κόμματος. Ενδεικτικό της σημασίας του think tank είναι ότι, τελικά, στελεχώθηκαν από μέλη του 4 θέσεις του ψηφοδελτίου Επικρατείας (η Νατάσα Ρωμανού, η Ζωρζέτα Λάλη, η αντιστράτηγος εν αποστρατεία της ΕΛΑΣ, Ζαχαρούλα Τσιριγώτη και ο Όθωνας Ηλιόπουλος) και 7 σε περιφέρειες με σταυρό (ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας, η καθηγήτρια Εγκληματολογίας, Σοφία Βιδάλη, ο καθηγητής Δικαίου του Ανταγωνισμού, Νικόλας Φαραντούρης, ο Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, η Διάνα Βουτυράκου και ο Γιάννης Μυλόπουλος).
«Hands on» από τον ίδιο τον Τσίπρα
Βεβαίως, εκτός από την ενασχόληση του με το think tank συνολικά ως θεσμό, σε πολλές περιπτώσεις, ανέλαβε ο ίδιος ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προσωπικά, την προσέγγιση μελών του, όπως και άλλων προσώπων για συμμετοχή στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, όπως συνέβη με την Πόπη Τσαπανίδου. Κάποιες φορές, δε, το να πειστούν δεν ήταν απλή υπόθεση, καθώς είχαν ισχυρές επιφυλάξεις, κάτι που, σύμφωνα με πληροφορίες του «Dnews» συνέβη με την Έλενα Ακρίτα (η οποία δεν αποτελούσε μέλος του think tank), αν και τελικά με αίσιο τέλος. Για άλλες, όπως η Λούκα Κατσέλη (επίσης μη μέλος του think tank), το ποθητό αποτέλεσμα της συμμετοχής στα ψηφοδέλτια δεν ευοδώθηκε, μολονότι οι σχέσεις παραμένουν στενές και δεν αποκλείεται η αξιοποίηση τους στο ενδεχόμενο ανάληψης κυβερνητικής ευθύνης, όπως προμηνύεται και για άλλα πρόσωπα που συμμετέχουν στο think tank και δεν τα είδαμε στις λίστες.
Οι «γνωριμίες σε θεσμούς» και οι «μας προσέγγισε αυτός»
Η καθεμία, πάντως, περίπτωση είχε τη δική της ιστορία... Για παράδειγμα, η Διάνα Βουτυράκου έχει απαντήσει στο ερώτημα «πως και το σύστημα scouting του Κυριάκου Μητσοτάκη την άφησε να ξεφύγει» (το οποίο διατύπωσε ο δημοσιογράφος Άρης Πορτοσάλτε), εξηγώντας ότι στα πλαίσια βραβεύσεων γνώρισε και τους δύο πολιτικούς αρχηγούς, αλλά προσεγγίστηκε τελικά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, η γνωριμία με την Τζένη Λειβαδάρου έγινε στα πλαίσια της συμμετοχής της στην «Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας», την οποία ίδρυσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και διατήρησε η κυβέρνηση τη ΝΔ. Μάλιστα, η σχέση των δύο «πλευρών» έγινε στενότερη πολιτικά επί της δεύτερης τετραετίας. Για τον, δε, Στέφανο Κασσελάκη, ο οποίος είχε ως έφηβος διακρίσεις με τη μαθηματική εταιρεία και υποτροφία σε πανεπιστήμιο των ΗΠΑ και τώρα ασχολείται με τη Ναυτιλία, το «Dnews» πληροφορήθηκε ότι προσέγγισε ο ίδιος την Κουμουνδούρου, μέσω κοινών φίλων, όταν έμαθε για τη θεσμοθέτηση συμμετοχής των αποδήμων στις εκλογές. Εξάλλου, έχει μια καθαρά προοδευτική πολιτική ταυτότητα, έχοντας εργαστεί εθελοντικά στο επιτελείο του τότε Γερουσιαστή Joe Biden για τις Προεδρικές Εκλογές του 2008 και αρθρογραφώντας στον «Εθνικό Κήρυκα» της Νέας Υόρκης επί σειρά ετών.
Οι «παλιοί» από την Αριστερά και το ΠΑΣΟΚ
Αρκετοί, βεβαίως, από τους υποψηφίους έχουν ιστορία πολιτικοποίησης δεκαετιών. Ένας από αυτούς, ο Όθωνας Ηλιόπουλος, που βρίσκεται στην πρώτη θέση του Επικρατείας, ήταν παλιό μέλος του Ρήγα Φεραίου (της Νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού) και ποτέ δεν είχε χάσει επαφή με την οργανωμένη Αριστερά, ενώ στις φοιτητικές «Αριστερές Συσπειρώσεις» ήταν μέλος ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας. Ακόμη, για το διευθυντικό στέλεχος της Κομισιόν, Ζωρζέτα Λάλη, την επαφή έκανε κάποιο πρόσωπο (του οποίου την ταυτότητα δεν καταφέραμε να μάθουμε) που προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ και τώρα αποτελεί στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε, η συγκεκριμένη υποψήφια στο Επικρατείας έχει εργαστεί (1989 -1992) ως κορυφαίο μέλος του γραφείου της Βάσως Παπανδρέου, όταν αυτή διατέλεσε Επίτροπος.
Δεν δίστασαν να μπουν μπροστά
Στενοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα, ανέφεραν στο «Dnews» ότι όλα τα μέλη του think tank ποτέ δεν φοβήθηκαν να «δώσουν» το επώνυμο τους για οτιδήποτε τους ζητήθηκε, ακόμη και για τη συμμετοχή τους στα ψηφοδέλτια. Σύμφωνα με τους ίδιους, σε μια περίοδο που πολλοί δεν θέλουν να ρισκάρουν ισορροπίες της επαγγελματικής τους δραστηριότητας, αυτό αποτελεί μία ακόμη έκφραση του «ηθικού πλεονεκτήματος» του ΣΥΡΙΖΑ ως κορμού της Αριστεράς και της προοδευτικής παράταξης εν γένει.
