«Εμείς δεν ερχόμαστε να μοιράσουμε λεφτά, τα οποία δεν υπάρχουν» επισήμανε ο κ. Ζαχαριάδης και διευκρίνισε: «Ό,τι μπορεί να βγάζει ο ελληνικός λαός, είτε με τη μορφή του δημοσιονομικού χώρου λόγω της ανάπτυξης, είτε με τη μορφή του υπερπλεονάσματος, λόγω της υπερπροσπάθειας του ελληνικού λαού και της καλύτερης απόδοσης της ελληνικής οικονομίας, αυτό θα επιστρέφει στους φτωχούς, στους αδύναμους, στους αδικημένους, στη μεσαία τάξη που το έχει ανάγκη.
Είναι προτεραιότητά μας από εδώ και πέρα η δίκαιη ελάφρυνση των βαρών στη μεσαία τάξη, γιατί σήκωσε ένα γιγαντιαίο φορτίο όλα αυτά τα χρόνια, πολύ μεγαλύτερο από όσο της αντιστοιχούσε, πολύ μεγαλύτερο από ό,τι μπορούσε».
Κληθείς να σχολιάσει δημοσιεύματα, που αναφέρονται σε επιμέρους ενστάσεις της γερμανικής πλευράς στην πρόθεση της κυβέρνησης να μην εφαρμόσει το μέτρο περικοπής της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις ο κ.Ζαχαριάδης εξήγησε: «Η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται για την ακύρωση αυτού του ψηφισμένου -στο δεύτερο εξάμηνο του 2017, στην προσπάθεια να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση- μέτρου και φαίνεται ότι έχει πείσει πολλούς από τους συνομιλητές μας και στην Ευρώπη και στο ΔΝΤ, προκειμένου να εφαρμόσει μία τέτοια πολιτική. Νομίζω, ότι αυτό το οποίο είπε ο Αλέξης Τσίπρας σε προχθεσινή του συνέντευξη, ότι μας λέγανε ότι θα φέρουν μέτρα χωρίς αντίμετρα και εντέλει είμαστε κοντά στο να φέρουμε αντίμετρα χωρίς τα μέτρα, στο τέλος θα επαληθευτεί. Δεν μπορώ να κάνω κάποια δήλωση με ασφάλεια πριν ολοκληρωθεί πλήρως η διαπραγμάτευση, αλλά περιγράφω τη στόχευση και το πλαίσιο μέσα στο οποίο εργαζόμαστε».
Αναφορικά με την πολιτική αντιπαράθεση για την αναλογία αποχωρήσεων- προσλήψεων στο δημόσιο παρατήρησε: «Αν στη ΝΔ θέλουν να διατηρήσουν την αναλογία 1 προς 5 σημαίνει ότι και τα επόμενα χρόνια ο δημόσιος τομέας θα συνεχίζει να συρρικνώνεται. Εδώ χρειάζεται μία στοχευμένη συζήτηση για το πώς σκέφτεται η ΝΔ να υλοποιήσει αυτή την πρότασή της. Αν σκέφτεται να την υλοποιήσει, ιδιωτικοποιώντας τμήματα της Παιδείας, της Υγείας, ένα τμήμα του στενού δημόσιου τομέα, το οποίο έχει να κάνει με τις βασικές δομές και υποδομές του κοινωνικού κράτους, όπως το γνωρίσαμε όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, εμείς βεβαίως είμαστε αντίθετοι και θα κάνουμε ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση. Εμείς λέμε ότι τώρα που το δημόσιο έχει συρρικνωθεί αρκετά 10 χρόνια τώρα [...] πρέπει να διατηρηθεί στο σημερινό μέγεθος, να εκσυγχρονιστεί, να γίνουν μεταρρυθμίσεις, να γίνει πιο παραγωγικό, πιο στοχευμένο, πιο δίπλα στον πολίτη, αλλά να μη διαλυθεί».
