Δεδομένου πως 31.12.2018 λήγει η προστασία της πρώτης κατοικίας στο πλαίσιο του νόμου, ο ΣΥΡΙΖΑ στοχεύει σε ετήσια παράτασή του.
Όπως αναφέρει ρεπορτάζ του ''Ελεύθερου Τύπου'', το κουαρτέτο εισηγείται άμεσο «ξήλωμα» του ν. 3869/2010 όσο συνεχίζει να μην αποδίδει. Σε κάθε περίπτωση, το πώς ακριβώς θα προστατεύεται η πρώτη κατοικία από 1ης.1.2019 θα κριθεί λίγες ημέρες πριν από το τέλος του 2018.
Επιχειρηματολογώντας οι θεσμοί υπέρ της κατάργησης του νόμου Κατσέλη, τονίζουν ότι δεν υπάρχει αντίστοιχο θεσμικό πλαίσιο σε άλλη χώρα και πως στεγαστικά δάνεια, ύψους περί τα 26 δισ. ευρώ, από τα 86 δισ. ευρώ συνολικά (δηλαδή το ¼) παραμένουν «κλειδωμένα», ενώ θα μπορούσαν να «ξεκοκκινίσουν».
Στην ίδια γραμμή
Τη δε θέση τους ότι ο συγκεκριμένος νόμος αποτελεί «προϊόν μιας συγκυρίας κρίσεως» την οικειοποιήθηκε προσφάτως ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Γιάννης Δραγασάκης, προαναγγέλλοντας τη διαδοχή του ν. 3869/2010 από έναν νέο νόμο. Ο τελευταίος «πάλι θα παρέχει προστασία, σ’ αυτούς που έχουν ανάγκη, αλλά θα αφορά μια κατάσταση μετά την κρίση», επισήμανε ο υπουργός, χωρίς να προσδιορίσει την ακριβή ημερομηνία… άφιξής του.
Με αυτόν τον τρόπο, άρχισε να προετοιμάζει το έδαφος για το «γκρέμισμα» του νόμου Κατσέλη. Αλλωστε, η άποψη που εξέφρασε το κουαρτέτο στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης το περασμένο καλοκαίρι ήταν πως η έξοδος από τα Μνημόνια σηματοδοτεί και το τέλος της κρίσης. Συνεπώς, δεν χρειάζεται, πλέον, αυτό το πλαίσιο προστασίας. «Ωστόσο, οι επιπτώσεις της κρίσης παραμένουν», φέρεται να ήταν απάντηση της διαπραγματευτικής ομάδας, σύμφωνα με πληροφορίες του «Ε.Τ.». «Κάποια στιγμή θα ισχύσει αυτό που λένε οι θεσμοί, ότι δηλαδή η κρίση όντως πέρασε. Κατ’ επέκταση ο νόμος θα πρέπει να κλείσει, ως προϊόν αυτής. Απλώς είναι… στον αέρα, ακόμη, το πότε ακριβώς θα συμβεί», ανέφερε αρμόδιο στέλεχος του υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης στον «Ε.Τ.».
Στάση αναμονής
Στην παρούσα φάση, η κυβέρνηση επιδιώκει να παραταθεί ο ν. 3869/2010 κατά ένα χρόνο, ως έχει, δηλαδή χωρίς κάποια αλλαγή στα κριτήρια ένταξης. Η υλοποίηση αυτού του στόχου θα εξαρτηθεί από το πώς θα… κυλήσει ο νόμος το τελευταίο τρίμηνο του έτους. Για την ώρα, πάντως, η πορεία του είναι αποθαρρυντική. Την περασμένη εβδομάδα η ελληνική πλευρά απέστειλε στους εκπροσώπους των θεσμών τη λεγόμενη Post-Programme Surveillance Report (μεταμνημονιακή έκθεση εποπτείας) για την περίοδο Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 2018 (ανά τρίμηνα) στην οποία αποτυπώνεται -μεταξύ άλλων- η πορεία του νόμου. Εκείνοι με τη σειρά τους θα βγάλουν ένα report γύρω στις 20 Νοεμβρίου αξιολογώντας τις επιδόσεις που σημειώνει η Ελλάδα στον εκάστοτε εξεταζόμενο δείκτη της έκθεσης.
Ενδεικτικά αναφέρεται πως οι ελληνικές αρχές στο πλαίσιο της Post-Programme Surveillance Report έχουν αναλάβει την υποχρέωση να ενημερώνουν για το πόσες αιτήσεις κατατέθηκαν, πόσες ελέγχθηκαν, πόσες βρέθηκαν ότι δεν πληρούν τα κριτήρια και απορρίφθηκαν, πόσες πήραν την προστασία, πόσες εκδικάστηκαν, πόσες αναβλήθηκαν, πόσες ματαιώθηκαν, για πόσες έγινε η δίκη και κέρδισε ο δανειολήπτης, για πόσες έγινε η δίκη και έχασε ο δανειολήπτης, για πόσες έγινε η δίκη και βγήκε η απόφαση, για πόσες εκκρεμεί η απόφαση κ.λπ.
Η εξέλιξη
Κύκλοι της διαπραγματευτικής ομάδας υποστηρίζουν ότι τα στοιχεία του εννεαμήνου δεν παρουσιάζουν κάποια αξιοσημείωτη βελτίωση συγκριτικά με αυτά προηγούμενων ετών που έχει «τρέξει» ο νόμος. Κι αυτό διότι μετά τις αλλαγές που ψηφίστηκαν στις 15.6.2018 (πολυνομοσχέδιο με τα μέτρα της τέταρτης αξιολόγησης) συμπεριλαμβανομένης της άρσης του τραπεζικού απορρήτου (τέθηκε σε ισχύ 15.9.2018) έφυγαν από τον ν. 3869/2010 περίπου 2.000 από τους 150.768 που είχαν βρει καταφύγιο σ’ αυτόν, δηλαδή ένα ποσοστό της τάξεως του 1,3%.
Σύμφωνα με πηγές, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης εκτιμά πως μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου θα έχει προλάβει να… ρολάρει ο νόμος. Αυτή του την πεποίθηση τη βασίζει στο γεγονός ότι ήδη έχει αποσταλεί σημαντικός αριθμός επιστολών σε δανειολήπτες που εκκρεμεί η υπόθεσή τους και υπολογίζεται πως αρκετοί από αυτούς θα «αναγκαστούν» να εγκαταλείψουν το τελευταίο «οχυρό» για την προστασία της πρώτης κατοικίας.
