Πόσο στοιχίζουν στο κράτος οι μισθοί των 9.000 ιερέων - Εφάπαξ αποζημίωση έναντι ακινήτων προτείνει ο Ξυδάκης

Το ακανθώδες ζήτημα», κατά τον ίδιο, στο οποίο «χρειάζεται βοήθεια η Εκκλησία, είναι η μισθοδοσία. Είναι κάτι λιγότερο από 200 εκατ. ευρώ και σε αυτό η Πολιτεία θα μπορούσε να συνδράμει με μία εφάπαξ αποζημίωση έναντι των πολλών διαμφισβητούμενων περιουσιακών στοιχείων της Εκκλησίας, που έχουν καταπατηθεί, απαλλοτριωθεί αναγκαστικά ... θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε ευρωπαϊκά παραδείγματα, π.χ. της Γερμανίας, που στηρίζει και την ρωμαιοκαθολική και την ευαγγελική εκκλησία με μία αποζημίωση έναντι διαμφισβητούμενων περιουσιών», όπως είπε, ενώ θύμισε ότι «στη Γερμανία ισχύει και θρησκευτικός φόρος, όποιος είναι πιστός το δηλώνει στη φορολογική του δήλωση και πληρώνει κάτι για την εκκλησία στην οποία ανήκει».

Σχολιάζοντας το επιχείρημα κάποιων περί επιστροφής της εκκλησιαστικής περιουσίας, ο κ. Ξυδάκης σημείωσε ότι υπάρχει και υπήρχε και στο παρελθόν, αλλά «δεν είναι ακριβείς οι εμβαδομετρήσεις, δεν είναι ξεκαθαρισμένοι οι τίτλοι ... γι' αυτό θα μπορούσε η Πολιτεία να δίνει μία ετήσια αποζημίωση έναντι, ώστε να μην εγείρονται αξιώσεις και να διευκολύνεται και η Εκκλησία».

Αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη να σταματήσουν να είναι «δημόσιοι υπάλληλοι» οι ιερείς, θυμίζοντας ότι «ο νόμος του 1952 προβλέπει 6.000 κληρικούς. Δεν είναι τόσοι, είναι 8.500-9.000 ή και παραπάνω. Το βάρος αυτό έτσι κι αλλιώς η Πολιτεία το αναλαμβάνει, θα μπορούσε με άλλο τρόπο, χωρίς να είναι απευθείας, χωρίς να έχουν αυτή την ιδιότητα οι κληρικοί και να έχει και μία αυτοτέλεια. Είναι μία σκέψη, για να μπορέσει ομαλά, σταθερά και με αμοιβαιότητα να προχωρήσει αυτή η διάκριση των ρόλων».

«Σήμερα, η Εκκλησία είναι ενθυλακωμένη μέσα στην κρατική δομή, δεν είναι σωστό για πολλούς λόγους, κυρίως για την πνευματική της αυτοτέλεια. Μπαίνουν σε πειρασμό διάφοροι ιεράρχες να συμπεριφέρονται ως οιωνεί πολιτικοί άρχοντες, μη εκλεγμένοι αλλά με κάποια εξουσία», υπογράμμισε ο ίδιος.