«O Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, αγαπά τις συμβολικές εμφανίσεις. Το τηλεοπτικό του διάγγελμα για το τέλος του τρίτου προγράμματος διάσωσης το εκφώνησε στην Ιθάκη, με φόντο τη θάλασσα...Με την εμφάνιση στην Ιθάκη ο Τσίπρας στέλνει το μήνυμα ότι είναι ο Οδυσσέας της Ελλάδας, που μετά από πολλές φουρτούνες οδήγησε τη χώρα στον προορισμό. Ταυτόχρονα, πλησίασε τον εαυτό του και τη χώρα του και πάλι στην Ευρώπη, αφού μίλησε σε ένα νησί κοντά στην Ιταλία, αντί στο ανατολικό άκρο κοντά στην Ατάλλεια», γράφει η FAZ.
H γερμανική εφημερίδα τονίζει ότι «λίγο μετά την εκλογή του το 2015, η συμβολική γλώσσα του Τσίπρα ήταν ακόμα εντελώς διαφορετική: Με αντιγερμανική και αντιευρωπαϊκή διάθεση προσέφερε λουλούδια σε ένα μνημείο, όπου οι Γερμανοί ναζί κατακτητές είχαν εκτελέσει Έλληνες. Εν τέλει ανήλθε στην εξουσία από εκλογές διαμαρτυρίας για τις μεταρρυθμιστικές επιταγές των δανειστών της Ευρωζώνης, πίσω από τους οποίους βρισκόταν - όπως πίστευαν οι Έλληνες και σύμφωνα με τις προεκλογικές ομιλίες του Τσίπρα - το αυστηρό χέρι της Άνγκελα Μέρκελ... Στο μεταξύ, δεν ακούγονται πια πολλοί αντιευρωπαϊκοί τόνοι, αφού ο Τσίπρας, έστω και την τελευταία στιγμή τον Αύγουστο του 2015, κατάλαβε ότι για τη σωτηρία της Ελλάδας έπρεπε να παραμείνει στην ΟΝΕ και εξαρτιόταν από νέα δάνεια των ευρωπαίων εταίρων. Αυτό σήμαινε απόρριψη των περιπετειωδών σχεδίων των ακροαριστερών μελών του ΣΥΡΙΖΑ και του τότε υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη...
Τώρα, τρία χρόνια μετά, ο Άλέξης Τσίπρας εμφανίζεται προς τα έξω περισσότερο πολιτικός ηγέτης. Αποφεύγει στις ομιλίες του τους υψηλούς τόνους και έχει απομακρύνει από το υπουργικό συμβούλιο υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι στην αρχή εμφανίστηκαν ως "πρωταθλητές στην οργάνωση διαδηλώσεων"». «Με την καγκελάριο Α. Μέρκελ προφανώς ο Τσίπρας ανέπτυξε μια καλή σχέση εργασίας, κυρίως λόγω των ελληνικών εκτάκτων αναγκών εξαιτίας του προσφυγικού. Απέναντι στους βόρειους γείτονες, την ΠΓΔΜ, αλλά και την Αλβανία και τη Βουλγαρία, ο Τσίπρας μπόρεσε να δείξει το προφίλ διπλωμάτη, τόσο πολύ μάλιστα, ώστε να διαραγούν οι άλλοτε ειδικές σχέσεις με τη Ρωσία», εκτιμά η FAZ.
H γερμανική εφημερίδα υποστηρίζει ότι «η μεταστροφή του σήμερα 44χρονου Τσίπρα σε ρεαλιστή πολιτικό και οι ηγετικές χειρονομίες του συγκαλύπτουν ωστόσο πολλές αντιφάσεις. Το φθινόπωρο του 2014, ο Τσίπρας, πριν από την πρώτη εκλογική νίκη του, είχε υποσχεθεί στους Έλληνες κούρεμα του χρέους, ειδικά επενδυτικά προγράμματα πέρα από το Σύμφωνο Σταθερότητας ή κατώτατο μισθό 751 ευρώ το μήνα. Σήμερα το παλιό πρόγραμμα αποτελεί κομμάτι ενός ονειρικού κόσμου, για τον οποίο όμως συνεχίζουν να πενθούν αλλοτινοί ριζοσπάστες οπαδοί της ελληνικής Αριστεράς, μαζί με τους οποίους ο νεαρός πολιτικός μηχανικός, Αλέξης Τσίπρας, τότε Γραμματέας της νεολαίας του Συνασπισμού, ίδρυσε το πολυσυλλεκτικό κίνημα του ΣΥΡΙΖΑ».
«Οι πιστοί οπαδοί του Τσίπρα βλέπουν σ’ αυτόν τώρα τον εκπρόσωπο μιας σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής. Όπως λένε, κανείς δεν πίστευε ότι η Ελλάδα θα βγει από τα προγράμματα εξυγίανσης. Τώρα η κυβέρνηση έχει μεγαλύτερα περιθώρια. Το Σεπτέμβριο ο Τσίπρας θα εξαγγείλει φορολογικές ελαφρύνσεις και κυρίως μείωση του ΕΝΦΙΑ, χαμηλότερες ασφαλιστικές εισφορές, στήριξη των φτωχών, επιστροφή στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και υψηλότερο κατώτατο μισθό. Κατά την άποψη των επικριτών του, και στον οικονομικό κόσμο, ο Τσίπρας επιστρέφει έτσι στις παλιές υποσχέσεις του 2014, χωρίς να έχει λύσει σοβαρά στα χρόνια που μεσολάβησαν τα προβλήματα της Ελλάδας: όπως τις περιορισμένες επενδύσεις των επιχειρήσεων ή τη συνεχιζόμενη αβελτηρία της Διοίκησης», αναφέρει η γερμανική εφημερίδα.
