Το κείμενο, που ξεχωρίζει για την ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα του (κάνει μεταξύ άλλων λόγο για «καραμανλικούς εμπρηστές της ελληνικής οικονομίας»), ξεκαθαρίζει από την αρχή πως πρόκειται για την απάντηση των Δημοκρατών Σοσιαλιστών σε συγκεκριμένο ερώτημα: «για την κρίση - τι προηγήθηκε και τι ακολούθησε προκειμένου να αποκρύψουν οι ένοχοι τα ίχνη τους».
Όσον αφορά τη χρονική στιγμή που επιλέγεται για τη δημοσιοποίηση ενός τέτοιου κειμένου οι συντάκτες αιτιολογούν την απόφασή τους, τονίζοντας πως «η αλήθεια είναι σημαντική, γιατί πρόβλημα που δεν αναγνωρίζεται δεν λύνεται.
Οι πρωταγωνιστές της κρίσης, όπως και οι συνεχιστές τους στη σημερινή κυβέρνηση, επιμένουν να συγκαλύπτουν τα πραγματικά στοιχεία, σε μία μάχη συντήρησης και οπισθοφυλακής, την ώρα που η χώρα έχει ανάγκη να φύγει μπροστά» και χαρακτηρίζουν το συνέδριο του «Κινήματος Αλλαγής» ως τη μοναδική ευκαιρία για «να σπάσει η ομερτά της συγκάλυψης των πραγματικών υπαιτίων για την πρωτοφανή κρίση που βιώνουν οι Έλληνες τα τελευταία δέκα σχεδόν χρόνια».
Το κείμενο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη τα οποία τιτλοφορούνται από τους συντάκτες τους και ανάλογα:
Μέρος Α: Συναίνεση και "πράσινα παπαγαλάκια
Μέρος Β: Σχέδιο Καραμανλή: "Χρεοκοπήσαμε τη χώρα, ας φύγουμε"
Μέρος Γ: Η τεκμηριωμένη στατιστική απάτη επί Καραμανλή καιη σιωπή της ελληνικής δικαιοσύνης
Μέρος Δ: Ο ταλαντούχος (στη συγκάλυψη Καραμανλή) κύριος Προβόπουλος
Ερωτηματικό παραμένει το εάν ο Γιώργος Παπανδρέου ζητήσει το συγκεκριμένο κείμενο να γίνει ψήφισμα του συνεδρίου του νέου φορέα της κεντροαριστεράς και αν αυτό γίνει ποιες θα είναι οι αντιδράσεις των συνέδρων, αλλά και των υπολοίπων κομμάτων που αποτελούν το νέο φορέα.
