Η επιστολή Τσίπρα:
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε στη Ρώμη τα 60 χρόνια από την υπογραφή των ιδρυτικών Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στα 60 αυτά χρόνια αποτύπωσε θεσμικά τις κατακτήσεις των λαών της.
Κατακτήσεις με στόχο την πρόοδο, την ευημερία, την ειρήνη.
Κατακτήσεις με στόχο την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των λαών της Ευρώπης συμπερυλαμβανομένων της ελευθερίας της έκφρασης, της μετακίνησης, καθώς και των δικαιωμάτων στην εργασία στην κοινωνική προστασία.
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια πολλές από αυτές τις κατακτήσεις απειλούνται παρά τη θεσμική τους κατοχύρωση. Εναπόκειται, όμως, στη δημοκρατική επιλογή των λαών της Ευρώπης και στη βούληση των κυβερνήσεων που εκλέγουν, να τις υπερασπιστούν και να τις διευρύνουν.
Σε όλες τις περιπτώσεις;
Δυστυχώς όχι σε όλες. Στη χώρα μου το δικαίωμα αυτό περιορίζεται.
Η Ελλάδα εδώ και 7 ολόκληρα χρόνια βρίσκεται σε προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, στο όνομα των οποίων έχει άρρητα επιβληθεί μια κατάσταση εξαίρεσης από μία σειρά επιτεύγματα του κοινού μας Ευρωπαϊκού κεκτημένου, με σημαντικότερη εξ' αυτών την εξαίρεση από το Ευρωπαϊκό κεκτημένο των κοινωνικών δικαιωμάτων και ειδικότερα την εξαίρεση από τις "βέλτιστες πρακτικές" σε ότι αφορά τις εργασιακές σχέσεις και από το θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Η ελληνική κυβέρνηση εδώ και δύο χρόνια προσπαθεί να επαναφέρει την Ελλάδα στα δεδομένα του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και να άρει το καθεστώς της εξαίρεσης σε ότι αφορά τις εργασιακές σχέσεις.
Σεβόμαστε απολύτως τις δεσμεύσεις που αναλάβαμε για την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και την εξυγίανση της οικονομίας και της αγοράς εργασίας.
Άλλωστε έχουμε τηρήσει αυτές τις δεσμεύσεις κατά γράμμα.
Δεν μπορούμε, όμως, να κατανοήσουμε απαιτήσεις πέραν των δεσμεύσεων αυτών, όπως αυτή της παράτασης της εξαίρεσης της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο.
Η απαίτηση αυτή άλλωστε καθυστερεί αδικαιολόγητα την ολοκλήρωση της 2*κ αξιολόγησης του Ελληνικού προγράμματος στερώντας τη δυναμική της ανάκαμψης της Ελληνικής Οικονομίας σε μία καθοριστική στιγμή.
Είναι προφανές ότι η ευθύνη καθορισμού του πλαισίου και των θεσμικών ορίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν ανήκει σε τρίτους μη ευρωπαϊκούς υπερεθνικούς οργανισμούς, αλλά αποκλειστικά στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και στα διακυβερνητικά όργανα της Ε.Ε..
Ενόψει λοιπόν της Συνόδου της Ρώμης, υπογραμμίζω ότι η Ελλάδα επιθυμεί να γιορτάσει μαζί με τους εταίρους της την επέτειο των 60 χρόνων της Ε.Ε. και ειδικότερα τις μεγάλες κοινές κατακτήσεις των λαών μας.
Για το λόγο αυτό πρόθεσή μας είναι να υποστηρίξουμε τη Διακήρυξη της Ρώμης, καθώς θεωρούμε ότι κινείται σε θετική κατεύθυνση.
Ωστόσο για να μπορούμε πραγματικά να γιορτάσουμε αυτές τις κατακτήσεις, οφείλουμε να γνωρίζουμε ανοιχτά, επίσημα και καθαρά, αν δικαιούμαστε και εμείς να έχουμε πρόσβαση σε αυτές τις κατακτήσεις.
Να γνωρίζουμε αν το ευρωπαϊκό κεκτημένο ισχύει για όλους χωρίς εξαιρέσεις ή αν ισχύει για όλους με εξαίρεση την Ελλάδα.
Ζητώ λοιπόν την υποστήριξη σας ώστε να υπερασπιστούμε μαζί το δικαίωμα της Ελλάδας να επιστρέψει στα δεδομένα του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου .
Αλέξης Τσίπρας
