«Η λύση δεν είναι το άλμα στο κενό», προσθέτει, «αλλά η άσκηση υπεύθυνης διακυβέρνησης που αφορά πλέον, όχι αόριστα τις ελπίδες, αλλά τις ζωές των συμπολιτών μας. Αυτό είναι το χρέος μας μακριά από "ηρωικές εξόδους". Να δίνουμε καθημερινά τη μάχη χωρίς ηττοπάθεια. Γιατί το θέμα είναι να γίνονται πράγματα που αλλάζουν την καθημερινότητα των ανθρώπων».
Η περιφερειάρχης Αττικής και μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει ότι «η μεγαλύτερη πρόκληση για την κυβέρνηση είναι να μην γίνουν τα μνημόνια καθεστώς. Να μην είναι η πατρίδα εσαεί υπό εποπτεία». Θεωρεί αναγκαίες και επείγουσες τις «αλλαγές, που δεν επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό και παράλληλα αποτελούν βέλη στη φαρέτρα τής υπό εξέλιξη διαπραγμάτευσης». Ως παράδειγμα υποδεικνύει, τις αλλαγές που προωθούνται για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, της κακής χρήσης των πόρων, υπογραμμίζοντας ότι «συχνά η γραφειοκρατία γίνεται άλλοθι διαφθοράς».
Μάλιστα, επισημαίνει, ότι η αντιμετώπιση της διαφθοράς «σε όλες της τις μορφές» ως «σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία» στο τοπικό επίπεδο, ήταν και κεντρικό θέμα στην Ολομέλεια της συνεδρίασης του Κογκρέσου των τοπικών και περιφερειακών αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου μετείχε πρόσφατα.
Αναφερόμενη στο θέμα του ανασχηματισμού, η Ρ. Δούρου τονίζει ότι «ο πρωθυπουργός είναι ο μόνος που, εκ της θέσεώς του, έχει την πλήρη εικόνα της αποτελεσματικότητας του έργου της κυβέρνησης, σε αντίθεση με τους υπουργούς, που, αναγκαστικά, έχουν, αποσπασματική προσέγγιση, ανεξάρτητα από τη βάσανο και την ποιότητα της δουλειάς τους».
Σχετικά με το πρόσφατο συνέδριο, επαναλαμβάνει αυτό που είχε πει και στην παρέμβασή της, ότι δηλαδή «όφειλε να είναι ιδρυτικό» και «να κινηθεί στην κατεύθυνση της νέας Αριστεράς, μακριά από διαπιστώσεις, εύκολες λύσεις, ιδεολογικές καθαρότητες και παθογένειες του παρελθόντος». «Δεν μπορούμε να περιμένουμε τον ούριο άνεμο για να αρμενίσουμε στη θάλασσα της διακυβέρνησης» τονίζει, προσθέτοντας: «Η Αριστερά που εκφράζουμε δεν έκανε ποτέ πίσω στα δύσκολα - γιατί το επαναστατικό σήμερα, δεν είναι ο αναχωρητισμός και τα τσιτάτα, αλλά η άσκηση διακυβέρνησης με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης».
