«Γενικώς δεν ήμουν υποψιασμένος... αιφνιδιάστηκα από τις δυσκολίες», δηλώνει για την είσοδό του στην πολιτική ο υπουργός. Χαρακτηριστική είναι η απάντησή που δίνει σε ερώτηση εάν «έχει κόλλα η καρέκλα της εξουσίας», όπου απαντά «κόλλα έχει ο κ…ος μερικών, δεν έχουν οι καρέκλες».
Στο ερώτημα με ποιον δεν θα αντάλλασσε ποτέ χειραψία απαντάει: «είναι λίγοι οι άνθρωποι στους οποίους δεν θα έδινα το χέρι μου κι αυτό είναι δικό μου λάθος, είναι λάθος χαρακτήρα. Όταν μπήκα στη Βουλή, βρέθηκα στο δίλημμα εάν έπρεπε να απαντάω ή να συζητάω με τη Χρυσή Αυγή. Για εμένα ήταν πολύ μεγάλο δίλημμα και το αντιμετώπισα με δέος και με φόβο, γιατί τρέφω μεγάλο σεβασμό για την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Μετά κατέληξα ότι δεν μπορώ να συνομιλήσω με την ωμή βία, με την άλογη βία, ούτε να ανταλλάξω χειραψία μαζί τους. Πρέπει να είμαστε αποφασιστικοί απέναντι στη βία, να την κατανοούμε, αλλά δεν μπορούμε να τη χαϊδεύουμε».
Απαντώντας σε όσους τον κατηγορούν για το γεγονός ότι δεν άδειασε την Ειδομένη, σημειώνει: «Παγκόσμια μαγικό άδειασμα περιοχής που έχουν μαζευτεί 13.000-14.000 άνθρωποι δεν υπάρχει. Και μάλιστα όταν το 60% αυτών είναι γυναικόπαιδα. Αν το κάναμε με τη βία, θα θέλαμε δύο μεραρχίες. Θέλω να σας θυμίσω ότι στο Καλαί έκαναν επτά χρόνια να τα καταφέρουν, στην Ηγουμενίτσα ήταν ένας καταυλισμός και τρεις φορές το χρόνο έμπαιναν τα ΜΑΤ, τους έδερναν, μετά ξανά μανά, πέρασαν χρόνια, έτσι, το ίδιο και στην Πάτρα. Δεν είναι εύκολο ούτε αυτονόητο το πώς επεμβαίνεις, πότε επεμβαίνεις. Επεμβαίνεις όταν οι συνθήκες είναι τέτοιες που επιτρέπουν να περάσει αυτός ο πληθυσμός από τη φάση του θυμού στη φάση της αποδοχής».
Στην ερώτηση αν υπάρχει μία πράξη δική του ή της κυβέρνησης για την οποία ντρέπεται, απάντησε: «Δεν ντρέπομαι, αλλά υπάρχουν αρκετά πράγματα που γίνονται και λυπάμαι που γίνονται ακόμα κι αν καταλαβαίνω την αναγκαιότητα τους. Για την Ειδομένη δεν είμαι περήφανος, ούτε για τον Πειραιά. Σημασία έχει όμως, αφού το έκανες να ξέρεις τι έκανες, να ξέρεις τι έπρεπε να κάνεις και πως μπορείς να το διορθώσεις».
